عاملی که باخت چهارم والیبالیست ها را رقم زد
شرایط گروه ایران در هفته سوم لیگ جهانی شرایط خاصی است. از لحاظ اسم و رسم و نام تیمها دشوارترین گروه هم هست اما شرایط تیمها در جدول اصلا خوب نیست.
روز پنجشنبه تنها دیدارهای گروه H بود که از سطح یک برگزار شد. جایی که تیمهای جوان شده آمریکا و روسیه برابر ایران و لهستان میزبان قرار گرفتند. تیمهای جوانی که در جدول هم شرایط نامساعدی داشتند و بعد از شروع بدشان در جام، کم کم سر و شکل بهتری پیدا میکردند. دقیقا با همین روند هم بود که تیمهای با تجربه و میدان دیدهای مثل ایران و لهستان را با تمام ستارههایشان به راحتی شکست دادند.
آمریکاییها در دیدار برابر ایران ستارههای زیادی از جمله دیوید لی و مت اندرسون پرآوازه را در اختیار نداشتند با این حال جوانهایی را آماده کرده بودند که چیزی از آن ستارهها کم نداشتند. بنجامین پچ 23 ساله با آن موهای طلایی و بورش حالا حالاها در یاد ما خواهد ماند که هرچه زد به امتیاز تبدیل شد و به تنهایی 21 امتیاز از تیم ایران گرفت. آنطرف هم روسها با تیمی که پر است از چهرههای جدید و جوان، لهستان را در خانه و با تمام ستارههایش از جمله کورک و کوبیاک و کونارسکی شکست داد تا به جدول باز گردد.
حالا هردو این تیمها هم سه برده شدهاند و در شرایطی مشابه با دو تیم دیگر قرار گرفتند. ایران هم البته در شرایطی که از لحاظ برد و امتیاز تیم دوم گروه بود، به رده چهارم رفت. این گروه حالا چهار تیم سه برده دارد که به ترتیب ۱۰ (آمریکا)، ۹ (لهستان و روسیه) و ۷ (ایران) امتیاز دارند.
انگیزه
چیزی که آمریکاییها داشتند و ما نداشتیم. آنها با اینکه چند چهره با تجربه شان مثل کریستین سون و ساندر را در ترکیب داشتند، جوانهایی مانند پچ را هم به تیم تزریق کرده بودند که بمب انرژی و انگیزه بودند.
آنها به بهترین شکل ممکن این انگیزه را جایگزین بازیکنان غایب خودشان کردند.
انگیزهای که به اندازه سر سوزن هم در رفتار و عملکرد بازیکنان ایران دیده نمیشد و فرسنگها با آن فاصله داشتیم و بزرگترین نداشته مان در این بازی انگیزه بود.
کادر فنی منفعل
رفتار منفعلانه کولاکوویچ و کادرفنی ایران در بازی برابر آمریکا هم ادامه داشت. بعد از بازی شل و وا رفته و نا امیدانه تیم در ست اول، هیچ تعویضی را از سرمربی ندیدیم. در عمل هیچ کدام از بازیکنان ایران نبود که در سطح و شرایطی بهتر از سایرین رفتار کند. تنها این سعید معروف بود که کار معمول خود را البته در شرایطی دشوار با نرسیدن دریافتها انجام میداد.
در چنین شرایطی بازهم خبری از تعویض نبود! فرهاد نظری افشار سی و چند ساله را هزاران کیلومتر میبریم و میآوریم اما حاضر نیستیم یک ست کامل یا حتی تا نیمهاش به این بازیکن بازی بدهیم. رضا قرا را در تیم نگه داشتهایم برای سرویسهای موجی که خیلی هم دردی را دوا نکرده و نمیکند! وقتی امیر غفور اصلا قابل اتکا و آماده نیست، وقتی هر بینندهای از بیرون میبیند که این تیم برای بردن به میدان نیامده، چرا نباید ترکیب را دگرگون کرد.
تیم ایران در هفته اول و دو بازی نخست آن هم شرایطی داشت شبیه همین بازی. با این حال انگیزه و اشتیاق نیمکت نشینان ایران در بازی سوم کاری کرد که معادلات بازی را به هم بزند و تیمی را ببریم که با اختلاف زیاد از ما بهتر بود. درست مثل بازی با آمریکا که به طور قطع ما بهتر و با تجربهتر از آنها بودیم اما دستمان نرسید به حتی یک ست و نتوانستیم یک امتیاز از آنها بگیریم.
معروف بهترین پاسور جهان!
در شب نا امید کننده ایران، سعید معروف پس از سه ستی که برابر آمریکا بازی کرد، امتیاز را به ۳۹/۵ در هر ست رساند و با گذر از برونو رزنده برزیلی به جایگاه اول پاسورهای سطح یک رفت. این اتفاق البته در شرایطی افتاد که رزنده هنوز بازی هفتم خودش را برگزار نکرده بود و به هیچ وجه بعید نیست که او پس از دیدار تیمش برابر بلغارستان جایگاه خودش را پس بگیرد.
پچ امتیازآورترین بازیکن
بنجامین پچ پس از 21 امتیازی که برابر ایران به دست اورد، به صدر جدول بازیکنان امتیازآور سطح یک صعود کرد. او در مجموع با 99 امتیاز از اسپک، 12 امتیاز از دفاع و یک امتیاز سرویس، 112 امتیاز کسب کرده و در صدرجدول امتیاز آورترینها قرار دارد. آمریکا در این رده بندی یک نماینده دیگر هم دارد. تیلور ساندر هم با 101 امتیاز، پنجمین امتیاز آور این جدول است. به جز آمریکا، ایران تنها کشوری است که دو نماینده در میان 10 امتیاز آور برتر دارد که البته به برگزاری دیدار هفتم تیممان هم بی ربط نیست. امیر غفور و میلاد عبادی پور با 96 و 93 امتیاز، هشتمین و نهمین امتیازآوران این رقابتها به حساب میآیند.
دیدار مرگ و زندگی با میزبان
باخت ایران به آمریکا به خودی خود شانس صعود ایران را تا حدود زیادی پایین آورد اما هنوز هم روی کاغذ شانس صعود داریم. دیدار امروز تیم ایران با لهستان میزبان برای هردو تیم تعیین کننده و حیاتی است. باخت در این دیدار برای هر دو تیم به معنای از دست دادن شانس صعود است و دیگر بازی پایانی شان هیچ اهمیتی برایشان نخواهد داشت. شرایط ایران و لهستان تا حدود زیادی به هم شباهت دارد اما حالا آنها میزباناند و تیم ایران اگر مثل بازی با آمریکا و آن شرایط روحی به میدان برود، شانسی برای پیروزی در زمین حریف نخواهد داشت.
ارسال نظر