مهدوی: ایران نباید به جام باشگاه‌های جهان برود!

ایران ورزشی: مهدی مهدوی، کاپیتان تیم والیبال بانک سرمایه که پس از رقابت‌های المپیک ۲۰۱۶ ریو از بازی‌های ملی خداحافظی کرده بود، همراه این تیم در جام باشگاه‌های جهان حضور یافت و با این‌که خیلی‌ها اعتقاد دارند این تیم عملکرد خوبی در لهستان نداشته است، اما مهدوی از زاویه دیگری به این رقابت‌ها نگاه می‌کند و معتقد است آن‌ها همه تلاش خود را کرده‌اند و توانشان در همین اندازه بوده است. از نظر این بازیکن باتجربه، شکست‌دادن تیم‌هایی همچون زینت‌کازان روسیه و لوبه ایتالیا امکان‌پذیر نیست، مگر آن‌که از فضا بازیکن آورده شود! صحبت‌های مهدی مهدوی، بازیکن خوب والیبال کشورمان را در ادامه می‌خوانید.

سلام آقای مهدوی.

(با صدای خواب‌آلود) سلام.

خوابی؟

آره فکر کنم خواب بودم.

(می‌خندم) ساعت ۵ است، الان وقت خواب نیست، هوا تاریک شده...

(می‌خندد) خب چکار کنم، تمرینمان ساعت 6 است.

یعنی غیر از خواب و تمرین کار دیگری انجام نمی‌دهی؟

نه، مثلا چه کاری می‌توان کرد؟

مثلا کتاب بخوانی، فیلم ببینی...

اوه، نه آن‌ها سخت است یا باید خوابید یا تمرین کرد یا بازی (می‌خندد).

خیلی وقت است که خبری از شما نیست...

ازمابهتران هستند دیگر، با آن‌ها مصاحبه می‌کنید، ما پیر شدیم و به ما زنگ نمی‌زنید (می‌خندد).

نکند واقعا پیر شدید که به ورامین هم باختید؟

نه، حادثه بود، می‌توانستیم ببریم و جلو بودیم، گیم اول را باختیم، گیم دوم را راحت بردیم، گیم سوم هم 20 بر 16 جلو بودیم که روی یک دنده گیر کردیم و بازی از دست‌مان در رفت. خستگی بازی‌های جهانی و مصدومیت موسوی و قائمی هم بی‌تاثیر نبود؛ البته با وجود نبود آن‌ها هم می‌توانستیم ببریم، اما به هر بازی است دیگر، قشنگی آن هم به این است که نمی‌توان تا لحظه آخر برنده را تشخیص داد.

خب این باخت می‌تواند تحت‌تاثیر رقابت‌های جام باشگاه‌های جهان باشد؟

صددرصد همین‌طور است به‌خاطر این‌که ما بسیار خسته بودیم، تحت تاثیر بازی‌های خارجی هم بودیم و تفاوت بازی‌ها به‌هرحال تاثیر داشت.

یعنی بازی‌های جهانی خیلی متفاوت بود؟ سطح رقابت‌ها چطور بود؟

بله، کلا بازی‌های جهانی دنیای متفاوتی دارد و سطح رقابت‌ها واقعا عالی بود؛ البته ما شانس داشتیم و روز اول بازی برده را باختیم. اگر لهستان را می‌بردیم، داستان برایمان خیلی فرق می‌کرد و بعد با روحیه بهتر مقابل برزیل بازی می‌کردیم، با این‌که بازی اول را 5گیمه کردیم و خسته بودیم، اما بازهم مقابل برزیل بازی خوبی را به نمایش گذاشتیم. لوبه ایتالیا هم که خیلی قوی بود و مقابل آن‌ها به‌هرحال کم آوردیم. به نظرم، کل نتایج ما تحت‌تاثیر بازی اول‌مان قرار گرفت و اگر لهستان را می‌بردیم، شاید اتفاقات دیگری برایمان می‌افتاد.

آقای کارخانه اعتقاد دارد سطح جام باشگاه‌های جهان از المپیک هم بالاتر است، شما که در المپیک بازی کردی در این باره چه نظری داری؟

منم کاملا با آقای کارخانه موافقم. ما در المپیک ریو بازی کردیم و واقعا سطح این رقابت‌ها بالاتر بود؛ آن هم به‌خاطر این‌که در المپیک تیم‌های ملی مجبور هستند با بازیکنان کشور خودشان حضور یابند، اما باشگاه‌ها برای مسابقات جهانی بهترین‌های دنیا را جمع می‌کنند؛ مثلا همین لوبه ایتالیا یا زنیت‌کازان روسیه بهترین‌های دنیا را در یک تیم جمع کرده‌اند و هرچه ستاره هست در تیم آن‌هاست. به نظرم این تیم‌ها شکست‌ناپذیر هستند؛ البته ما هم خوب بازی کردیم و بیشتر از آن هم واقعا زورمان نمی‌رسید، بازهم می‌گویم اگر روز اول برده بودیم شرایط خیلی فرق می‌کرد.

بعضی از کارشناسان معتقدند اگر بانک سرمایه در رقابت‌های جهانی شکست خورد به‌خاطر این بود که در لیگ ایران همه بازیکنان خوب در این تیم جمع شده‌اند و برای همین نه از نظر جسمی و نه روحی در لیگ ایران ساخته نشدند، این را قبول داری؟

به نظر من، هر کسی این را گفته حرف احمقانه‌ای زده است. شما لیگ ایران را هر کاری هم بکنید، بازیکنان را پخش هم کنید، بازهم در جام باشگاه‌های جهان مقابل این تیم‌هایی که ما دیدیم کم می‌آوریم. بازیکنانی که آن‌جا بودند یک سروگردن از ما بالاتر بودند؛ مثلا من بازی‌های تیم زنیت‌کازان را دیدم، آن‌ها اصلا والیبال را زیبا بازی نمی‌کردند و فقط قدرتی بودند. فقط سرویس پرشی را محکم می‌زدند و بعد هم دفاع می‌کردند؛ هیچ رالی وجود نداشت و بازی والیبال را به نظرم خراب کردند. الان می‌خواهم بدانم به زنیت‌کازان هم ایراد می‌گیرند که چرا همه ستاره‌های دنیا را دورهم جمع کرده است؟ ما تجهیز بودیم این نتایج را گرفتیم اگر تیم ضعیف‌تر بود چه اتفاقی می‌افتاد؟

خب با این اوصاف، برای موفقیت در جام باشگاه‌های جهان باید بازیکن خارجی بهتر گرفت؟

این را من نمی‌دانم مربیان باید نظر بدهند، ولی واقعا تیم‌هایی که آن‌جا بودند بهترین بازیکنان دنیا را داشتند. هر تیم حداقل سه ستاره والیبال دنیا را داشت. اختلاف خیلی زیاد است و من نمی‌دانم برای این‌که این تیم‌ها را بتوانیم شکست دهیم چه باید کرد. شاید باید از فضا بازیکن بیاوریم!

پس واقعا برای موفقیت تیم‌های ایرانی در این مسابقات چه باید کرد؟

ایران نباید اصلا به مسابقات جام باشگاه‌های جهان برود. (می‌خندد)

چرا نرویم؟

با این کارشناس‌هایی که ما داریم بهتر است نرویم؛ چون خودشان بهترین بازیکنان جهان بودند و رزومه عالی داشتند حالا ما را نقد می‌کنند... این‌ها کارشناس نیستند، بلکه حسودند! اگر نقد درست و سازنده باشد، ما قبول می‌کنیم اما تخریب کار درستی نیست. کسی که فقط به دنبال شکست ماست و شروع می‌کند به حرف‌زدن در والیبال جایی ندارد و مردم آن‌ها را به‌خوبی می‌شناسند و خیلی‌ها از آن‌ها متنفر هستند؛ البته اگر انتقاد درست باشد گردن‌مان از مو هم باریک‌تر است.

یک عده هم می‌گفتند بانک سرمایه به تور تفریحی رفته بود و چند روز بیشتر در لهستان ماند، داستان تور تفریحی چه بود؟

نه، تور تفریحی نبود. ما که نمی‌دانستیم کی حذف می‌شویم و هدف‌مان این بود که صعود کنیم. نمی‌توانستیم بلیت‌ها را برای بعد از بازی سوم بگیریم، برای همین هم نشد بلیت‌ها را جابه‌جا کنند. ما هر روز تمرین داشتیم و وقت آزادمان را هم به سالن می‌رفتیم و بازی‌های والیبال را نگاه می‌کردیم، تفریحی در کار نبود.

این موضوع هم مطرح شده که بعد از شکست در جام باشگاه‌های جهان جمع‌کردن بازیکنان بانک سرمایه سخت است و برای همین هم به ورامین باختید، این‌طور است؟

نه، ما اگر باختیم به‌خاطر خستگی باختیم، آن‌قدر حرفه‌ای هستیم که بتوانیم خودمان را جمع‌وجور کنیم. گفتم کسانی که این حرف‌ها را می‌زنند دشمنان ما هستند و اعتقاد دارند وقتی من بالا نیستم، کس دیگری هم نباید بالا باشد. سه سال است که ما قهرمان هستیم و مثل این‌که به بعضی‌ها فشار آمده است، منتظر بودند تا ببازیم و عقده‌های‌شان را خالی کنند، اما خیال‌تان راحت باشد بانک سرمایه دوباره به‌روزهای اوجش برمی‌گردد. فقط احتیاج به ریکاوری داریم و به‌زودی به فرم ایدئال برمی‌گردیم تا چشم این عده کور شود!

غیبت مصدومان چقدر در باخت به ورامین تاثیرگذار بود؟

به‌هرحال، محمد موسوی و فرهاد قائمی از بازیکنان تاثیرگذار ما هستند؛ نبودشان کار را برای ما سخت‌تر کرد، اما ورامین در کل تیمی نبود که ما به آن‌ها ببازیم و بیشتر به‌خاطر خستگی باختیم، اما در جام باشگاه‌های جهان اگر این دو بازیکن را داشتیم شرایطمان بهتر بود، ولی به‌هرحال این‌ها جزوی از ورزش است و نمی‌توان کاری کرد.

و این‌که ظاهر جدیدت و تراشیدن موهای سرت برای چیست؟

من برای حمایت از کودکان سرطانی این کار را انجام دادم. امیدوارم حال آن‌ها زودتر خوب شود و همیشه برایشان دعا می‌کنم.