محمودی: ان‌شاءالله من را به تیم ملی دعوت نمی‌کنند!

آسمان آبی: کمتر پیش می‌آید بازیکنی ستاره شود و گذشته خود را به یاد بیاورد و رفتارش تغییر نکند! بله کاملا درست خواندید اکثر ستاره‌های ورزش وقتی سری میان سرها درمی‌آورند اخلاق‌شان ۱۸۰ درجه تغییر می‌کند و احساس می‌کنند الان که مورد توجه هستند باید خودشان را بگیرند، جواب تلفن ندهند، جواب سلام دوستان را سربالا بدهند و یادشان برود که از کجا آمده‌اند و گذشته‌شان چه بوده است، اما در این میان استثنا هم داریم، هستند ستاره‌هایی که هم در زمین رقابت می‌درخشند و هم در خارج از آن، بازیکنی مثل شهرام محمودی این مدلی است؛ او در این سال‌ها همیشه ستاره و جزو بهترین‌های والیبال ایران بوده، اما رفتارش تغییر نکرده است. شهرام از این جهت هم استثناست و توانسته در عین ستاره بودن رفتار خود را تغییر ندهد و ارتباطش با دوستان، هواداران و رسانه‌ها را به خوبی کنترل کند. او که همیشه شوخ‌طبع است در بازی اول فینال حتی در اوج بازی هم دست از این شوخ‌طبعی برنداشت و وسط بازی دو انگشتش را در دهانش گذاشت و سوت می‌زد تا توجه ناظر بازی و داور را به سمت خود جلب کند تا آن‌ها بازی را زودتر شروع کنند اتفاقی که باعث خنده بسیاری شد. امروز با این بازیکن خوش اخلاق کشورمان گفت‌وگویی داشتیم و با وجود این اخلاق شهرام کمی هم طنز و شوخ طبعی‌اش را چاشنی آن کردیم که مطمئنا از خواندن آن لذت می‌برید.

آقا شهرام فینالیست شدن‌تون مبارک...

ممنونم، دیگه عادت کردیم.

اگر نشوید جای تعجب داره...

آره والله گرفتار شدیم (می‌خندد).

راستی، سوت زدنت هم مثل اسپک‌هایت خوب است.

(می‌خندد) آره فیلمش را هم گرفتید و همه جا پخش شد دیگه...

بله، هواداران والیبال خیلی هم استقبال کردند.

من هنر زیاد دارم، ماشاالله از هر انگشتم یه هنر می‌ریزد، یکی اسپک می‌زد، یکی سوت می‌زند، یکی بند کفش می‌بندد، یکی... (می‌خندد).

حالا از هنرنمایی انگشتانت بگذریم، بازی با اردکان چطور بود؟

بازی خوب بود، حال داد. ما اول خودمان شل بازی کردیم، آنقدر زور اردکان زیاد نبود که بازی پنج گیمه شود. برای اردکان خیلی احترام قائلم و خیلی هم خوب بازی کردند ولی تیم ما با آمادگی کامل بازی نکرد.

از ست چهارم تفاوت اصلی دو تیم را نشان دادید؟

آره ، وقتی ۲ بر یک عقب افتادیم گفتیم باید خودمان را جمع‌و‌جور کنیم و مثل این‌که باید بازی کنیم (می‌خندد)، نمی‌شد بازی نکرد و از ست چهارم تازه شدیم تیم بانک سرمایه.

حالا بازی دوم را چطور می‌بینی؟

بازی سختی خواهد بود و آن‌ها هیچ‌چیزی برای از دست دادن ندارند و با تمام توان در خانه خود بازی می‌کنند ولی ما هم باتجربه هستیم و خدا را شکر بازیکنان‌مان آنقدر میدان‌های سخت را دیده‌اند که برایشان بازی در اردکان خیلی سخت نخواهد بود و امیدوارم کاپ قهرمانی را بگیریم. مثل این‌که فدراسیون گفته است امسال جشن برگزار خواهند کرد، درسته؟

بله اعلام کردند که کاپ‌ها را به اردکان می‌برند. اگر بازی دوم را هم شما ببرید همان‌جا مراسم قهرمانی را برگزار خواهند کرد. اگر هم به بازی سوم بکشد در خانه والیبال برگزار خواهند کرد.

واقعا میشود که بشود (می‌خندد).

بعد از چند سال کاپ قهرمانی را می‌گیرید؟

فکر کنم بعد از سه سال باشد. به‌نظرم بعد از قهرمانی با متین ورامین دیگر مراسم برگزار نشد و کاپی ندادند. سال بعد از آن بازی فینال بین پیکان و شهرداری ارومیه بود که حواشی به‌وجود آمد و بعد از آن هم که دیگر خبری از مراسم نشد.
نظرت درباره سهمیه ملی‌پوشان چیست؟ موافقی هر تیم سه ملی‌‌پوش داشته باشد؟

نه، خیلی قانون خنده داری است و اگر این کار را عملی کنیم به والیبال ظلم کرده‌ایم. با این کار برای پیشرفت والیبال، بازیکن و مربی آن مانع تراشی می‌کنیم. نمی‌دانم این ایده از کجا آمده است و اصلا با عقل من جور در نمی‌آید. به‌نظرم این حرف کلا مردود است، کجای دنیا چنین اتفاقی می‌افتد؟ تمام تیم‌ها مطرح در جهان دنبال بهترین بازیکنان هستند. اصلا این قضیه توجیهی ندارد؛ سرمایه‌گذار می‌خواهد دیده شود و تبلیغ کند برای همین پول خرج می‌کند. جام باشگاه‌های جهان همه تیم‌ها منتخب کشورها بودند و بازیکنان خوب را گلچین کرده بودند. لیگ ایتالیا، روسیه یا لهستان مگر چنین قانونی دارد؟ این قانون ناپخته‌ای است و به‌نظرم این حرف کارشناسی نشده است. هر جای دنیا این حرف را مطرح کنیم به ما می‌خندند؟

اما بعضی‌ها هم با این قانون موافق هستند.

الان به شما می‌گویم کدام تیم‌ها موافق هستند. ببینید یک‌سری تیم‌ها می‌گویند ما یک بودجه محدودی داریم و نمی‌توانیم بازیکنان تاپ ملی را بگیریم زیرا بودجه‌شان به این بازیکنان نمی‌رسد این تیم‌ها خوشحال می‌شوند

چون تنها سه بازیکن می‌توانند قرارداد خوب ببندند و بقیه بازیکنان بیرون می‌مانند، قیمت‌های‌شان پایین می‌آید، آن زمان تیم‌هایی که پول ندارند با آن‌ها مذاکره می‌کنند بازیکن هم راهی ندارد جز این‌که با آن‌ها توافق کند. آن‌هایی که با این قانون موافق هستند فقط به خودشان فکر می‌کنند و برایشان بازیکنان و والیبال مهم نیست.

احتمال این هم هست که بازیکنان با این قانون دیگر تمایلی برای ملی‌‌پوش شدن نداشته باشند تا بازیکن آزاد به حساب بیایند.

دقیقا همین است. بسیاری از بازیکن‌ها ضرر می‌کنند و بالطبع آن تیم ملی هم آسیب می‌بیند. اگر این قانون اجرا شود خیلی از بازیکن‌ها می‌گویند ما به تیم ملی نمی‌آییم، چون بعد از آن برای تیم پیدا کردن به مشکل می‌خوریم. شاید کسی این حرف‌ها را نزند، اما من چون در تیم ملی نیستم، می‌گویم. این حرف الان بین خیلی از بازیکن‌ها هست و می‌گویند تیم ملی دیگر فایده ندارد.

اما عده‌ای هم معتقدند که اگر به همین منوال پیش برویم بقیه برای تیم‌داری انگیزه نخواهند داشت؛ چون هر سال یک تیم مثل بانک سرمایه قهرمان می‌شود.

آخر چرا این حرف را می‌زنند؟ من واقعا نمی‌فهمم چرا این را می‌گویند؟ من یک سوال دارم؟ چند سال پیش پیکان مجتبی میرزاجانپور، فرهاد قائمی، سامان فائزی، محمد موسوی، امیرحسینی و... را داشت، سال بعد از آن‌که ما با بانک سرمایه قهرمان شدیم باز در تیم پیکان ورمیلیو، نیکولوف، سامان فائزی، امیر غفور و... بو. پارسال هم همین‌طور سعید معروف، امیرغفور، سیامک مرندی، سامان فائزی، جواد معنوی‌نژاد و... در پیکان بودند و آن‌ها هم کم ملی‌‌پوش نداشتند. تیم‌هایی که دنبال قهرمانی بودند بازیکن خوب داشتند. از ماشینی که روی کیلومتر آن نوشته شده 150 نمی‌توان انتظار داشت که 200 تا برود. هر تیمی که قهرمانی می‌خواهد باید ابزار خوب داشته باشد؛ بدون بازیکن خوب نمی‌شود قهرمان شد و هر تیمی که این هدف را داشته باشد مطمئنا کادر خوبی می‌بندد.

البته الان اردکان بدون ملی‌‌پوش تا فینال آمده است.

بله، اما یک در میلیون امکان دارد این اتفاق بیفتد. این را هم بگویم که اردکان هم بازیکنانش حداقل 10 سال است در لیگ بازی می‌کنند و بازیکنان خوبی هستند بعد هم سایپا را در بازی ضربدری بردند.

عنوان مشترک رده‌بندی هم دارد به نوعی روال می‌شود؛ مثل رشته‌های رزمی، این اتفاق را چطور می‌بینی؟

معمولا همه جای دنیا بازی رده‌بندی برگزار می‌شود، ولی در ایران چند سال است به‌خاطر مشکلات مالی تیم‌هایی که برای فینال و قهرمانی بسته می‌شوند وقتی برای سوم و چهارمی می‌روند دیگر انگیزه ندارند و توافقی باهم این تصمیم را می‌گیرند و به‌عنوان مشترک راضی هستند، ولی به نظرم این‌که روال شود غلط است و باید برای آن فکر چاره‌ای کرد.

امسال فدراسیون پاداش گذاشته است؛ مثلا برای تیم سوم ۷۰ میلیون تومان. مشخص نیست که داستان این پاداش با توجه به‌عنوان مشترک سومی چه خواهد شد.

واقعا؟ پاداش می‌دهند؟

بله، قرار است بدهند.

این پاداش‌ها را به چه کسی می‌دهند؟ به بازیکن یا تیم؟

فکر کنم به تیم می‌دهند که باید بین بازیکنان و عوامل تیم تقسیم شود. تازه قرار است برترین بازیکنان را انتخاب کنند و به آن‌ها هم جایزه خواهند داد.

نه بابا، بارک‌الله (می‌خندد) چقدر خوب...

الان احتمالا ۱۰ میلیون تومان ذخیره داری.

نه بابا من که پیر شدم به جوان‌ترها می‌دهند. پولش را به ما بدهند عنوان بهترین را به بازیکنان جوان‌تر (می خندد)، ولی از شوخی گذشته اتفاق خیلی خوبی است و امیدوارم که در حد حرف نباشد و واقعا این‌کار را انجام دهند چون هم برای بازیکنان و هم باشگاه‌ها انگیزه ایجاد خواهد کرد.

‌دو بازی دیگر لیگ امسال هم تمام می‌شود. این فصل را چطور دیدی؟

امسال خوب بود ولی برای ما که باشگاه‌های جهان رفتیم کمی سخت شد. در مجموع لیگ امسال کیفیت خوبی داشت و تیم‌های میانه جدول رقابت نزدیکی برای پلی‌آف داشتند و امیدوارم سال به سال بهتر شویم.

و در نهایت این‌که امسال به تیم ملی می‌آیی؟

نه دیگه...

چرا؟

می‌خواهم استراحت کنم، فعلا حواسم باید بیشتر به کمرم باشد. من یک سال نبودم و خدا را شکر تیم خوب بازی کرد و نتیجه خوبی هم گرفت. به‌نظرم باید این راه را همچنان باز بگذارم تا جوان‌ترها بیایند و کسب تجربه کنند.

یعنی اگر دعوت هم شوی تصمیمت جدی است؛ نمی‌آیی؟

ان‌شاءالله که دعوت نمی‌کنند. (می‌خندد)

فکر کنم نخستین بازیکنی هستی که می‌گویی ان‌شاءالله دعوت نشوم.

سیستم زندگی من کلا عجیب و غریب است. هیچ‌کس نمی‌تواند بفهمد دارم چکار می‌کنم چون خودم هم نمی‌فهمم دارم چکار می‌کنم. (می‌خندد).

ان‌شاءالله همیشه همین‌جوری خوب باشی.

سلامت باشید ان‌شاءالله... ما سعی خودمان را می‌کنیم و توکل‌مان به خداست.