والیبال ایران با کولاکوویچ به کجا می‌رسد؟

خبرگزاری میزان: تیم ملی والیبال ایران در مرحله اول رقابت‌های والیبال انتخابی المپیک توکیو با شکست مقابل تیم روسیه نتوانست جواز حضور در المپیک توکیو را کسب کند و حالا باید منتظر بماند تا شانس خود را برای صعود به المپیک در رقابت‌های قاره‌ای جستجو کند.

پیش از اینکه تیم ملی والیبال مقابل تیم روسیه قرار بگیرد صحبت‌های زیادی در خصوص اینکه تیم روسیه با همه بازیکنان باتجربه خود به مصاف تیم ایران می‌آید مطرح شد. با بررسی سن و سال بازیکنان اصلی تیم روسیه که مقابل تیم ایران به میدان رفتند نتایج جالب توجهی به دست می‌اید. ۳ بازیکن ثابت این تیم تنها ۲۴ سال سن داشتند و مسن‌ترین بازیکن این تیم هم موزرسکی بود که ۳۱ ساله است. ۳ بازیکن دیگر روسیه که در ترکیب اصلی حضور داشتند ۲۵،۲۷ و ۲۹ ساله هستند و میانگین سنی این بازیکنان هم ۲۶ سال است.

در مقابل تیم ایران با ترکیبی به مصاف روسیه رفت که ۴ بازیکن اصلی این تیم (غفور، موسوی، عبادی‌پور و معروف) همان‌هایی هستند که در المپیک ۲۰۱۶ بازی کرده بودند. معنوی‌نژاد هم در همان زمان عضو تیم ملی بود اما در آخرین لحظات خط خورد. البته علی شفیعی برای اولین بار توسط کولاکوویچ به تیم ملی دعوت شد اما این بازیکن ۲۸ ساله است و تنها بازیکن جوان تیم ملی که به صورت ثابت بازی می‌کند حضرت‌پور است و با توجه به اینکه در حال حاضر این بازیکن بهترین لیبروی والیبال ایران است نمی‌توان گفت که بر اساس سیاست جوانگرایی به تیم ملی دعوت شده است.

اینکه کولاکوویچ مدام از جوانگرایی صحبت می‌کند را نمی‌توان تایید کرد. البته در رقابت‌های مهمی همچون انتخابی المپیک باید بدون توجه به سن و سال بازیکنان از بهترین‌ها استفاده کرد اما در لیگ ملت‌ها که بیشتر تیم‌ها به بازیکنان جوان خود میدان داده بودند کولاکوویچ بدون هیچ ریسکی تیمی را روانه مسابقات کرد که همه بازیکنان اصلی حضور داشتند و به همین خاطر است که کولاکوویچ پیش از سفر به روسیه اذعان کرد که بازیکنان تیم ملی شرایط خوبی ندارند.

در حال حاضر در مورد اینکه کولاکوویچ تا چه میزان توانسته برای والیبال ایران عایدی و فایده داشته باشد شک و تردیدهای زیادی وجود دارد . قرار بود از ۳ سال پیش سیاست جوانگرایی در تیم ملی انجام شود اما در آخرین بازی تیم ملی تنها یک بازیکن ۲۰ ساله در ترکیب اصلی حضور داشت. ضمن اینکه به لحاظ نتیجه‌گیری هم کولاکوویچ نتوانسته انتظارات را برآورده کند.

شاید اگر در این ۳ سال مربیان داخلی هدایت تیم ملی والیبال را بر عهده داشتند هم این نتایج به دست می‌آمد و هزاران دلار صرف حقوق کولاکوویچ و دستیارانش نمی‌شد. اگر قرار است مربیان خارجی هدایت تیم ملی والیبال را بر عهده بگیرند باید مربیانی را انتخاب کرد که حداقل در حد و اندازه‌های ولاسکو باشند اما از زمانی که این مربی از ایران رفت کواچ، لوزانو و کولاکوویچ نتوانستند تاثیر آنچنان مثبتی در والیبال ایران داشته باشند.

اگر قرارداد کولاکوویچ تمدید نمی شد بهترین فرصت بود تا به مربیان ایرانی فرصت داده شود تا بتوانند سرمربیگری تیم ملی والیبال را بر عهده بگیرند چرا که وقتی این مربیان می‌توانند در رده جوانان و نوجوانان درخشان ظاهر شوند باید به آنها اعتماد کرد و بعید است نتایج‌شان از نتایج مربیان خارجی ضعیف‌تر باشد.

به نظر نمی‌رسد والیبال ایران با کولاکوویچ سرانجام خوشی داشته باشد. تیم ملی والیبال قطعا به رقابت‌های المپیک صعود خواهد کرد اما اگر قرار است تیم ملی همانگونه که مقابل روسیه بازی کرد در المپیک توکیو هم به میدان برود نتایج قابل توجهی کسب نخواهد کرد.