مامور شکست ژاپنی ها و اروپایی ها

مجله تخت گاز - سامیار راشد: پس از معرفی مدل ۱۱۹۰RX توسط برند Erik Buell Racing در نمایشگاه AIMExpo در پاییز سال گذشته، هم‌اکنون وقت آن رسیده تا شاهکار جدید این برند، پا به جاده‌ها بگذارد و خودی نشان دهد. به‌همین منظور این موتورسیکلت در پیست جِنینگز در فلوریدا آزموده شد. هوای نیمه بارانی و عدم دسترسی به تایرهای مخصوص این آب‌وهوا، چالشی جدی را پیش پای ۱۱۹۰RX قرار داد.

اما شرایط مطلوبی برای آزمودن سیستم کنترل کشش این موتورسیکلت با ۱۰۱.۶ پوند فوت گشتاور بود. راننده رسمی ‌EBR، کُری وِست پیشنهاد کرد که تنظیمات سیستم کنترل کشش در این شرایط آب‌وهوایی، بین ۱۰ تا ۱۵ قرار بگیرد که عدد ۱ کمترین دخالت و عدد ۲۰ بیشترین دخالت را در هدایت موتورسیکلت بر عهده دارد. بنابراین با تنظیم سیستم کنترل کشش روی عدد ۱۳، آزمایش شروع می‌شود.

به‌محض نشستن روی صندلی، متوجه بدنه باریک آن نسبت به بسیاری از موتورسیکلت‌های اسپرت با نیروی محرکه Vشکل می‌شوید. اما پوشش مخزن بزرگ سوخت، باعث شده تا RX شانه‌های پهنی داشته باشد. دماغه تیز و آیرودینامیک، همراه با بادشکن شیشه‌ای کوچک، به سبکی کاملأ ایتالیایی طراحی شده‌اند تا در کنار بخش باریک و رو به بالای عقب، طراحی موتورسیکلت‌های اروپایی را ستایش کند که البته بی‌شباهت به دیگر محصول این برند با نام ۱۱۲۵R نیست.


نشیمنگاه سواره، همچون سایر موتورسیکلت‌ها در این رده، تهاجمی‌ بوده اما ناراحت نیست و بالعکس از نشیمنگاه راحتی بهره می‌برد. تکیه‌گاه پا نیز برخلاف موتورسیکلت‌های اروپایی، فرمی ‌استوانه‌ای دارد که شبیه به موتورسیکلت‌های مسابقه‌ای طراحی شده است.

کلاچ لغزنده هیدرولیک این موتورسیکلت که نسبتأ سنگین بود، عملکرد نرمی ‌را از خود نشان داد. با افزایش درجه سیستم کنترل کشش، این موتورسیکلت گاهی در اطاعت از فرمان‌های الکترونیکی مشکل پیدا می‌کرد که باعث می‌شد تا نمودار قدرت، ناصاف و غیریکنواخت احساس شود. با پایین‌تر آوردن عدد کنترل کشش، انتقال قدرت یکنواخت‌تر احساس می‌شد ضمن اینکه هنوز هم از ایمنی کافی برخوردار بود.
پس از استراحتی کوتاه و قطع باران، موقعیتی پیش آمد که این موتورسیکلت تا لبه مرگ آزموده شود.

نیروی محرکه نیرومند V شکل آن با 185 اسب بخار، برای تایر عقب پیرلی آن هم زیاد از حد به نظر می‌رسد، تا جایی که به هنگام خروج از پیچ، بخش عقب کمی‌ بازیگوشی می‌کند. گشتاور نیرو محرکه طیف وسیعی دارد اما هیجان و لذت اصلی از حدود 7 هزار دور بر دقیقه شروع می‌شود و تا حدود 11 هزار دور بر دقیقه ادامه دارد که EBR، بیشینه گشتاور را 10600 دور در دقیقه اعلام کرده است. این نیروی محرکه در عین هیجان‌انگیز بودن در پیست، قابل کنترل و مدیریت است. اما باید در خیابان‌های معمولی نیز رفتار خوبی را از خودش نشان دهد.


در سرعت یا دور پایین موتور، RX به اندازه وزنش که ۲۰۴ کیلوگرم است، کاملأ حس می‌شود، اما در سرعت‌های بالا، گویی جریان باد، بخشی از وزن آنرا با خود می‌برد! دو شاخ جلو با ضرب‌گیر بدون اتصال، در کنار چرخ‌های هابلِس آن، باعث شده‌اند تا وزن بی فنر و چرخش آن کاهش یابد.

مسیر خشک پیست، این امکان را فراهم می‌سازد تا ترمزهای بزرگ جلو، مورد آزمایش قرار بگیرند که البته در عمل با آنچه که به‌نظر می‌رسند، اندکی تفاوت دارند. کمی‌عجیب احساس می‌شد که این سیستم ترمز بدون ABS از قدرت ایستایی خوبی برخوردار بودند و همانند بهترین‌های موجود در بازار، روی سایر بخش‌های خودرو بی‌تأثیر بود.

این موتورسیکلت بی‌نقص هم نیست. نشان‌دهنده دیجیتال TFT آن طراحی زیبایی دارد اما فشردن دکمه‌ها و ادوات که در فضایی تنگ قرار دارند، بسیار رنج‌آور است و استفاده از کنترل‌های روی دستگیره راحت‌تر به‌نظر می‌رسد. کیفیت نهایی آن نیز از سایر رقبا در این رده قیمت، پایین‌تر است، برای مثال، برخی از سیم‌ها در پشت داشبورد نمایان هستند و پوششی روی آنها قرار نگرفته است.

علاوه بر این، برای ۲۰ هزار دلاری که در ازای خرید این موتورسیکلت می‌پردازید، انتظار حداقل ABS را از آن دارید که به گفته EBR به زودی جزو آپشن‌ها قرار خواهد گرفت. اگرچه این موتورسیکلت به یک سری اصلاحات نیاز دارد، یک موتورسیکلت قابل خرید با قیمت مناسب، مهیج و رضایت بخش از آمریکا برای رقابت با اروپایی‌ها و ژاپنی‌هاست.