دوربین‌های ناسا احتمالا بیگل دو را در مریخ یافته‌اند

بی بی سی: پس از یک دهه قطع ارتباط و بی خبری از سرنوشت بیگل دو، گفته می‌شود که این کاوشگر در نزدیکی محلی که قرار بود در سطح مریخ فرود بیاید شناسایی شده است.

بیگل دو سفینه‌ای بسیار کوچک بود که سازمان فضایی بریتانیا با هزینه ای بسیار کم ساخته بود و قرار بود حیات را در مریخ بررسی کند.

سازمان فضایی بریتانیا از اظهار نظر در این باره خودداری کرده اما اعلام کرده که روز جمعه در کنفرانسی خبری آخرین اطلاعات را درباره بیگل دو در اختیار همگان قرار خواهد داد.

ناسا هم در این باره اطلاعاتی منتشر نکرده است.

بیگل دو که شبیه یک ساعت مچی بزرگ بود تقریبا ۳۳ کیلوگرم وزن داشت با این حال به تکنولوژی‌های پیشرفته‌ مجهز بود.

بیگل دو را مارس اکسپرس، مدارگرد مریخ سازمان فضایی اروپا، به فضا برد و قرار بود در کریسمس سال ۲۰۰۳ روی مریخ فرود آید.

مارس اکسپرس در مدار مریخ قرار گرفت و بیگل دو با موفقیت از آن جدا شد، اما با فرود روی مریخ، هیچ علامتی از آن مخابره نشد و روشن نشد چه بر سرش آمده است.

اما اکنون گفته می‌شود که دوربین دقیق 'های‌رایز' که چند سال است فعالانه به دنبال بیگل دو می گردد، آن را یافته است.

'های‌رایز' دقیق ترین دوربینی است که سیاره سرخ را از سال ۲۰۰۶ زیر نظر دارد و با دقت سی سانتی متر در پیکسل از آن عکسبرداری می‌کند.

شین برن از دانشمندان دانشگاه آریزونا که با های‌رایز تحقیق می کند در این باره گفت: "های رایز تنها دوربینی است که می تواند کاوشگری مثل بیگل دو را تشخیص دهد. این سفینه بی تردید در نزدیکی محلی فرود آمده که هدف گیری شده بود. این کاوشگر در زمان و مکان مناسب وارد جو مریخ شده بود."

های‌رایز تا به حال وایکینگ یک و دو (که در سال ۱۹۷۶ روی مریخ فرود آمدند) و کاوشگرهای فینیکس، کیوریوسیتی و اپورچونیتی را در سطح مریخ پیدا و از آنها عکسبرداری کرده است.


پس از آنکه هیچ ردی از بیگل دو بدست نیامد، هیچکدام از تحقیقاتی که در این باره انجام شد به نتیجه مشخصی نرسید؛ فقط حدس زده شد که شاید بیگل دو روی مریخ فرود نیامده یا اینکه هنگام فرود چتر یا کیسه های محافظ بدرستی کار نکرده اند.

پروفسور کالین پیلینگر که مدیر این پروژه بود و سال گذشته درگذشت در سال ۲۰۰۵ گفته بود تصاویری که مدارگرد ناسا، پیمایشگر جامع مریخ (Mars Global Surveyor) گرفته نمایی محو از بیگل دو را نشان می دهد.

پروفسور پیلینگر معتقد بود در زمان فرود، جو مریخ به دلیل توفان های غبار رقیق تر شده بود بنابراین برخورد بیگل دو با سطح مریخ شدید بود و کاوشگر را از کار انداخته است.

او معتقد بود که بیگل دو احتمالا در نزدیکی محل در نظر گرفته شده برای فرود، داخل یکی از گودال های عظیم مریخ افتاده باشد.