اولین نقشه پرواز را چه کسی طراحی کرد؟

وب‌سایت فارنت: تصاویر و طراحی‌های لئوناردو داوینچی از بال‌ها و هواپیماهای بدون موتور یا همان گلایدرها سال‌هاست که با ادبیات، هنر و سینما یکی شده‌اند اما بدنیست بدانید که پیش از وی نیز افراد دیگری طرح‌هایی برای رفتن به آسمان حتی پیش از برادران رایت در ذهن داشته‌اند و حتی آن‌ها را با موفقیت نسبی عملی کرده‌اند که در ادامه به مثال‌هایی خواهیم پرداخت.


معروف‌ترین و بحث‌برانگیزترین طراحان پرواز در غرب را باید Icarus & Deadelus دانست. در رامایانا نیز برادران Jatayu و Sampani به مدت کم پرواز کردند و پس از آن با زمین برخورد کردند. همچنین می‌توان از Bladud، پادشاه بریتونز در سال ۵۰۰BC یاد کرد که سعی کرد از مقبره‌ای در لندن پرواز کند اما هنگام برخورد با زمین کشته شد.


عباس‌ابن فیرناس از آندولوس نیز در تاریخ ۸۰۰ AD شانس خود را برای پرواز امتحان کرد. براساس آنچه در تاریخ مراکشی‌ها ذکر شده است احمد محمد المقری نیز بدن خود را با پر پوشانده و چندین و چند بال نیز به خود متصل کرد تا بنابر اذعان شاهدان، مسافتی قابل توجه را پرواز کند اما نهایتا بازگشتی دردناک داشت. به‌نظر می‌رسد عدم استفاده وی از دُمی نظیر آنچه در پرندگان مشاهده می‌کنیم در عملکرد ناموفق وی در بازگشت به زمین بی‌تاثیر نبوده است.

Eilmer نیز در حوالی ۱۱۲۵ AD به عنوان یک راهبه معروف، بال‌هایی را به دستان و پاهای خود متصل کرد و سعی کرد از بلندای یک برج به پرواز درآید. آن‌طور که عنوان شده وی موفق به پرواز چیزی در حدود ۲۰۰ متر شد اما نهایتا عدم استفاده وی از دم (بنابر آنچه خودش ذکر کرده) و همچنین شرایط آب و هوایی باعث شد وی نیز با برخورد به زمین با شکستگی هر دو پا مواجه شود.eilmer


Hezârfen Ahmed Çelebi نیز در سال ۱۶۳۸ هشت یا نه بار (بنابر آنچه در کتب تاریخی ذکر شده) با استفاده از نیروی باد اقدام به پرواز با استفاده از بال‌هایی شبیه عقاب کرد.

وی بر فراز برج گالاتا به پرواز درآمد. عملکرد وی به نحوی بود که مراد خان به وی سکه‌هایی طلا اعطا کرد. با این اوصاف وی نگه‌داشتن چنین افرادی با این سطح از آرزوها را در سر زمین خود برنمی‌تابید و وی را به تبعید در الجزایر فرستاد تا در همان‌ مکان جان به جان آفرین تسلیم کند.


otto lilientha نیز در سال ۱۸۹۱ برنامه‌ریزی خود برای پروازها را آغاز کرد تا نهایتا با پرواز در بادی با سرعت ۱۰ متر بر ثانیه بتواند پروازی از ۲۵ متری را تجربه کند. در سال ۱۸۹۳ وی توانست مسافت ۲۵۰ متر را طی کند. لازم به ذکر است که تا زمان مرگ وی، این رکورد همچنان دست‌نخورده باقی ماند.


برادران رایت نیز گلایدرهایی شامل مدل ۱۹۰۰ نظیر آنچه در تصویر مشاهده می‌کنید را طراحی کردند اما پس از آن روند طراحی‌ و تولید به سمت استفاده از هواپیماهای موتوردار تغییر کرد.


نهایتا در حوالی سال ۱۹۰۵، موفقیت مدل‌های جدید، توجهات را از گلایدرها به سمت هواپیماهای پروانه‌دار معطوف کرد تا نهایتا تا زمان حال شاهد بهره‌مندی از هواپیماهای موتوردار توسط بشر باشیم.