دره سیلیکون، مهد تولد تکنولوژی ها (۲)

وب سایت دیجیاتو - مریم موسوی: سیلیکون ولی دره ای کوچک در جنوب شرقی خلیج سانفرانسیسکو است که بزرگ ترین غول های فناوری دنیا را در خود جای داده است.

این منطقه همانطور که پیشتر گفته شد، در ابتدای امر (یعنی پیش از شروع جنگ جهانی دوم) به خاطر آلوهایش شهرت داشت و حالا اما به دلیل حضور نامداران دنیای فناوری.

شب گذشته مطلبی را در مورد تاریخچه این منطقه و علت به شهرت رسیدن آن برایتان منتشر کردیم. در ادامه توجه شما را به قسمت دوم این مطلب جلب می کنیم.

در سال ۱۹۷۰ میلادی، زیراکس شرکتی به نام Xerox PARC Lab را در پالو آلتو راه اندازی کرد که در واقع خالق بسیاری از جنبه های محاسبات مدرن از جمله اترنت، مفهوم رابط کاربری گرافیکی، پرینترهای لیزری یا گرافیک کامپیوتری است. PARC در ادامه Xerox Alto را راه اندازی کرد که طلایه دار عصر مدرن کامپیوترهای شخصی بود.


به لطف همه این پیشرفت ها دره ای که پیشتر جای رشد درختان و گلها بود، به مهد شکوفایی صنایع کامپیوتری جوان بدل شد.

اما نام سیلیکون ولی در اصل زمانی ابداع شد که دان هوفلر روزنامه نگار گزارشی سه بخشی در مورد صنعت نیمه رسانای آمریکا با عنوان SILICON VALLEY USA منتشر کرد.

اما حتی بعد از اینکه عمده صادرات این منطقه را دیگر قطعات سیلیکونی تشکیل نمی دادند، این نام روی آن منطقه ماند و جاودانه شد.


در سال ۱۹۷۲ میلادی، دو کارشناس صنعت فناوری به نام های Eugene Kleiner و Tom Perkins (که در تصویر می بینید) نخستین پروژه جذب سرمایه خود را برای راه اندازی شرکت های نوپا در سیلیکون ولی با موفقیت انجام دادند.

کارها خیلی زود جلو می رفت. در سال ۱۹۷۱ میلادی، اینتل پردازنده ۴۰۰۴ را عرضه کرد که در اصل نخستین تراشه ارزان قیمت و قابل اطمینان برای مصارف خانگی بود. در سال ۱۹۷۳ میلادی، نسخه بهتری از این چیپ با نام ۸۰۸۰ عرضه گردید و مشتاقان آماتور کامپیوتر را به خود جلب کرد.

کارها خیلی زود جلو می رفت. در سال ۱۹۷۱ میلادی، اینتل پردازنده ۴۰۰۴ را عرضه کرد که در اصل نخستین تراشه ارزان قیمت و قابل اطمینان برای مصارف خانگی بود.


زمانی که دو کامپیوتر دوست جوان به نام های استیو وزنیاک و استیو جابز در نخستین گردهمایی گروه هواداران محلی سیلیکون ولی به نام کلوپ کامپیوتری Homebrew حاضر شدند، زمینه ساز تحولی گردیدند که آینده فناوری را دگرگون کرد.


در نخستین گردهمایی این گروه، جابز و وزنیاک از نزدیک با دستگاهی به نام Altair ۸۸۰۰ آشنا شدند که در اصل نوعی میکرو کامپیوتر مبتنی بر چیپ های ساخت اینتل بود.


آن جلسه این دو نفر را متقاعد کرد که Apple I را بسازند؛ نوعی کیت کامپیوتری دست ساز که مادربرد طراحی شده توسط وزنیاک را در خود داشت و داخل یک گاراژ سر هم شده بود.

کمی بعد، این دو نفر Apple II را عرضه کردند که یکی از نخستین کامپیوترهای شخصی دنیا به شمار می رفت و Apple Computer را به یک شرکت واقعی بدل کرد.


در این برهه همچنین با بالا رفتن تقاضا برای نرم افزار این کامپیوترهای جدید، دیگر غول های صنعت کامپیوتر دنیا متولد شدند. برای نمونه شرکت اوراکل که در زمینه ایجاد پایگاه های داده ای فعالیت می کرد توسط لری الیسون، باب مینر و اد اوتس در سال ۱۹۷۷ میلادی راه اندازی شد.


عرضه عمومی سهام اپل در دسامبر سال ۱۹۸۰ میلادی نقشی قابل توجه در حرکت رو به جلوی سیلیکون ولی داشت و سرمایه گذاران زیادی را به سمت این منطقه جذب کرد.


سند هیل رود (خیابانی در منلو پارک) کالیفرنیا همان جایی بود که بعدها شرکت Kleiner Perkins در آن راه اندازی شد و به مرکز سرمایه گذاری دنیا بدل گردید.


در دهه ۱۹۸۰، و با فراگیر شدن آرام اما پیوسته کامپیوترها، رشد سیلیکون ولی نیز ادامه پیدا کرد. در سال ۱۹۸۴ میلادی، لئونارد بوساک از فارغ التحصیلان سابق استنفورد و همسرش سندی لرنر شرکت Cisco Systems را راه اندازی کردند که در زمینه ساخت و فروش نسخه های کپی از نرم افزار شبکه استنفورد فعالیت می کرد.


در اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی، نام سیلیکون ولی به عنوان مرکز صنایع کامپیوتری دنیا به ثبت رسید. شرکت Sun Microsystems که در زمینه ساخت کامپیوتر و نرم افزارهای اولیه سیستم عامل فعالیت داشت توسط گروهی از دانش آموختگان استنفورد در سال ۱۹۸۲ میلادی آغاز به کار کرد.


کامپیوتری و اینترنت، در سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ میلادی، شرکت های جدیدی نظیر گوگل، eBay، و بسیاری دیگر در دوران اوج حباب دات کام شکل گرفتند. گوگل نیز درست مانند اچ پی و قبل از آن، اپل، در گاراژی واقع در سیلیکون ولی راه اندازی شد.
روند دهه ۸۰ تا دهه ۹۰ نیز ادامه داشت و به لطف گسترش روز افزون سیستم های دراین دوران حتی قدیمی های سیلیکون ولی نظیر اینتل، سان و سیلیکون گرافیکس نیز رشد کردند.

شرکت سیلیکون گرافیکس به تدریج شروع به خریداری زمین ها و ساختمان های بزرگ در سیلکون ولی کرد. سان نیز حدود سال ۱۹۹۸ میلادی به ساختمانی تاریخی نقل مکان کرد که پیشتر بیمارستانی برای بستری بیماران روانی بود.


در جریان حباب دات کام، شرکت هایی نظیر سان بر این باور بودند که روزهای خوش هیچگاه تمام نمی شوند و به همین دلیل پول های زیادی را خرج پروژه های خود می کردند.

اما زمانی که آن حباب در سال ۲۰۰۱ از بین رفت، روزهای خوش سان نیز به پایان رسید و این شرکت مجبور شد سهام خود را در ازای قراردادی به ارزش ۵.۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۹ میلادی به اوراکل بفروشد. در سال ۲۰۱۱ میلادی هم اوراکل، ساختمان متعلق به سان را به فیسبوک فروخت.


گفته می شود مارک زاکربرگ در زمان امضای قرارداد خرید سان به کارکنانش هشدار داده که یا باید مرتبا کار خود را بهبود بدهند یا اینکه به سرنوشتی مشابه سان دچار می شوند.


در سال ۲۰۰۳ میلادی گوگل نیز ساختمان و محوطه Googleplex را از شرکت سیلیکون گرافیکس اجاره و در سال ۲۰۰۶ قرار داد خرید آن را نهایی کرد.

از آن دوران طلایی تا به امروز، اوضاع خیلی تغییر کرده، اما سیلیکون ولی همچنان به عنوان مرکز دنیای تکنولوژی شناخته می شود و اپل، گوگل، فیسبوک، یاهو و بسیاری دیگر آن را مهد پیشرفت های آتی می دانند. اپل حتی چندی است که پروژه ساخت کمپ تازه اش در کوپرتینوی کالیفرنیا را آغاز کرده که در مجاورت ساختمان قدیمی اش قرار دارد.


و اینگونه شد که سیلیکون ولی نامش را به عنوان مهد تکنولوژی دنیا به ثبت رساند.