دوربین های استفاده شده در یورو ۲۰۱۲ چه قابلیت هایی دارند؟

همشهری جوان: مسعود رجبیان به عنوان یکی از مدیران فیلمبرداری تلویزیون، در زمینه مسائل فنی مربوط به فیلمبرداری مسابقات فوتبال یکی از به روزترین آدم هاست. آنقدر که برای سردرآوردن از آخرین تحولات فنی این حوزه، گاهی با هزینه شخصی برای تماشای مسابقات فوتبال به کشورهای دیگر سفر می کند!

صفاریان پور هم که حسابی به جزییات پخش تلویزیونی این مسابقات علاقه مند بود، قبل از شروع صحبت های مان خودش شماره رجبیان را گرفت و نیم ساعتی به عنوان مصاحبه با او گپ زد!


برای ضبط فوتبال های یورو ۲۰۱۲ حول و حوش ۳۰ تا دوربین وجود دارد. یکی از مسائل جالب در مورد فیلمبرداری این بازی ها اسلوموشن هایی هستند که ما قبلا نظیرش را نمی دیدیم. کارگردان های تلویزیونی یا شرکت هایی که پوشش مسابقات فوتبال را به عهده دارند، دوربین ها را به سه دسته تقسیم کرده اند: یکی دوربین های معمولی که ۲۵ فریم تصویر می گیرند، بعد دوربین هایی هست که سوپر اسلو (super slow motion) هستند و ۷۵ فریم در ثانیه می گیرند اما دسته سوم، دوربین هایی هستند که از جام جهانی ۲۰۱۰ باب شد و بهشان اولترا اسلو (ultra slow motion) می گویند و ۲۰۰-۱۵۰ فریم می گیرند و تا ۲۰۰۰ فریم هم قابل تنظیم هستند. توی جام جهانی، معمولا توی هر بازی ۶-۵ تا از این دوربین های اولترا داشتند؛ مثلا صحنه ای که فوتبالیست ها از روی زمین کنده می شدند را با این دوربین ها می گرفتند.


بازی با حداقل سه، چهار تا کارگردان جمع می شود؛ یک کارگردان اصلی (master) دارند، یک کارگردان برای انتخاب حرکات آهسته دارند، یکسری از کارگردان ها هم فقط به حاشیه های بازی می پردازند. دوربین های اصلی، خود بازی را پوشش می دهند؛ شما اگر دقت کنید مواقعی که توپ در جریان است، لانگ شات داریم که بازی را می بینیم، حرکت و جایگیری بازیکنان را می بینی، مواقعی که توپ می رود بیرون، تازه کارگردان دیگر که حاشیه های بازی را دنبال می کند، کارش شروع می شود.


یک چیز دیگری هم که در فیلمبرداری این مسابقات واقعا مهم است که به نظرم آن را حتی از جام جهانی ۲۰۱۰ متفاوت می کند این است که کارگردان ها، خیلی هیجان بازی در خارج از زمین را به تصویر می کشند، نگاه کنید ببینید واکنش های آن کودک اوکراینی، چقدر پس از به ثمر رسیدن گل شوچنکو در بازی با سوئد جذاب است. یعنی شما دوربین را طراحی کردی و گذاشتی روی یک بچه خردسال. شاید این اتفاق در طول ۹۰ دقیقه یک بار بیفتد ولی یک دوربین را مختص این کار گذاشته اند.

همه این اتفاق ها، داخل یک واحد سیار بزرگ می افتد که ابعادش توی مایه های کانتینرهای ۱۸ چرخ است و طولش به ۱۲-۱۰ متر می رسد و انتخاب اسلوموشن ها و حواشی بازی همه اش در این واحد می افتد اما این را هم بگویم که امروزه در کشورهای اروپایی چیزی به اسم واحد سیار وجود ندارد و خود ورزشگاه ها یک محل مشخص برای این کار دارند؛ هم اتاق فرمان دارند، هم اتاق صدا دارند، خلاصه همه چیز دارند؛ مثلا استادیوم آلیانس آره نا (بایرن مونیخ) خودش همه این امکانات را داخل ورزشگاه دارد.