درس های که باید از فضانوردان آموخت

وب سایت دیجیاتو - محسن وفانژاد: پایتخت انگلستان بعد از ظهر پاییزی سرد و شکننده ای را به خود می بیند و حالا فرمانده کریس هدفلید کانادایی می خواهد به ۲۰ سال پیش بازگردد و از تجربه اولین سفر فضایی خود سوار بر شاتل آتلانتیس برای جمعی از بازاریابان و فروشندگان می گوید.

عجیب به نظر می رسد که یک دانشمند علوم فضایی، یک فضانورد که تمرینات نظامی مفصلی را پشت سر گذاشته، بخواهد در همایش بازاریاب ها و برندها صحبت کند، اما نباید فراموش کر که هدفیلد به تنهایی یک برند بزرگ است.

برای مثال، ویدیوی آواز خواندن وی در ایستگاه بین المللی فضایی، بیش از ۲۷ میلیون بار در یوتوب تماشا شده. این جمع مشتاق آماده اند تا هر چه می توانند از هدفیلد فرا بگیرند.

وی سخنان خود را تحت عنوان «راهنمایی برای کمک به بازاریاب ها برای غلبه بر ترس» ارائه می دهد و وعده داده که به آن ها بیاموزد چگونه از رسانه های اجتماعی برای اتصال دنیا به یکدیگر استفاده کنند.

سخنرانی دلنشی وی پر است از عجایب زمین و فضا، شوخی های جذاب و داستان هایی هولناک از اتفاقات روی داده در دورترین نقطه ای که انسان ها از زمین در آن استقرار دارند.

در ادامه بخشی از سخنان وی و خلاصه ای از توصیه های وی را می خوانید.

۱. از آن لذت ببر و بگذار دیگران هم استفاده کنند


تیم پیک، اولین فضانورد رسمی بریتانیایی است که سفر فضایی خود را دسامبر ۲۰۱۵ آغاز کرده. وی حتی پیش از سفر خود هم در رسانه ها بسیار پر رنگ ظاهر شده بود. از کریس هدفیلد پرسیده شد که چه توصیه هایی برای تیم پیک دارد و او این چنین پاسخ داد:

من آنقدر خوش شانس بوده ام که سه بار به فضا رفته ام. مهم این است که چگونه کار را درست انجام دهید، چون مهم ترین بخش ماجراست.

هیچکس شما را نخواهد بخشید اگر به خوبی با دیگران ارتباط برقرار کنید اما در انجام کارتان شکست بخورید.

بنابراین عمده زمان خود را صرف انجام کارت کن و وقتی که وظیفه ات را انجام دادی، چقدر خوب است که از آن لذت ببری و بگذاری دیگران که مشتاق هستند از تجربه تو بشنوند.


2. چه چیزی قرار است ما را از بین ببرد؟

سفر فضایی بسیار خطرناک است، حتی اگر موفقیت آمیز باشد. هدفیلد می گوید فضانوردان حین سفر فضایی یک شعار اصلی دارند که می گویند چه چیزی در کمین است تا ما را بکشد؟ آن ها مطمئن اند که سلسله اتفاقاتی در انتظارشان است.

وی می گوید: «موفقیت را تصویرسازی نکنید. این را گوشه ذهن خود داشته باشید که موفق شدن چقدر عالی خواهد بود و به محض اینکه خود را در اوج مشاهده کردید، به تصویرسازی اتفاقات ناگواری که ممکن است رخ دهد فکر کنید، یکی پس از دیگری آن ها را به ذهن خود بیاورید.

سپس آماده شوید که این فجایع روی دهند، به خاطر اینکه همیشه اتفاقات ناگوار رخ می دهد، زندگی اینگونه است.»

شاتل فضایی در هر ثانیه 12 تن سوخت را می سوزاند، انرژی ای معادل 80 میلیون اسب بخار. هدفیلد می گوید وقتی راکت روشن می شود شک نداشته باشید که به نقطه ای دور در حال سفر کردن هستید.

وی می گوید حتی سوار Soyuz شدن هم خطرناک است. اگر یک دکمه اشتباه را بزنید می میرید. هدفیلد قیاس جالبی دارد و می گوید از هر 38 پرتاپ فضایی، یکی منجر به مرگ می شود و اگر آن را با پرواز هواپیماهای معمولی مقایسه کنیم، یعنی روزانه 22 هواپیما در خطوط هوایی بریتانیا سقوط می کند.


حتی اگر پرواز بی خطر باشد و بدون مشکل وارد ماژول Soyuz بشوید، باز هم مشکلات بسیاری در کمین هستند. هدفیلد از خاطرات وحشتاک خود، زمانی که در ایستگاه بین المللی فضایی مستقر بود می گوید.

وی زمانی که مشغول نصب آپگرید یکی از کامپیوترهای ناسا بود به مشکل برخورد: «چراغ ها خاموش شد، همه فن ها خاموش شدند و ایستگاه شروع به تکان خوردن کرد و از کنترل خارج شد. ما ارتباط با هیوستون را هم از دست دادیم، حالا چکار کنیم؟»

هدفیلد می گوید روزها طول کشید تا اعضا بتوانند تمام نرم افزارها و کامپیوترها را دوباره راه اندازی کنند و ایستگاه بین المللی دوباره سر پای خود بایستد، اما به هر حال، مهارت بالای اعضای حاضر سبب شد تا همگی نجات پیدا کنند.

یک بار دیگر، اعضای گروه متوجه شدند که مایعی از بدنه ایستگاه در حال خارج شدن است. مایع خنک کننده ای که باتری ها و وسایل الکتریکی را خنک نگه می داشت، در حال خروج از سیستم بود و هیوستون درخواست داد تا روز بعد پیاده روی فضایی انجام دهند.
معموالا، پیاده روی های فضایی، هفت الی هشت روز قبل اعلام می شود تا آمادگی های لازم صورت پذیرد اما این بار اوضاع رو به وخامت بود. بنابراین تمام اعضای حاضر در ایستگاه بین المللی فضایی با مهندسین ناسا در زمین، کاری که یک هفته ای صورت می پذیرفت را یک روزه انجام دادند و طی عملیاتی ۶ ساعته، فضانوردان مشکل را برطرف ساختند.

هدفیلد در رابطه با این حادثه می گوید: «توانایی ما در چیره شدن بر مشکل آن روز، نتیجه مستقیم تصویرسازی شکست در زمانی بود که همه چیز بدون مشکل پیش می رفت.»

با این حال، پیاده روی فضایی، به علت فشار بالای لباس و دمای شدید بسیار عذاب آور است، همانطور که هدفیلد در مورد آن می گوید: «محیط کار بدخویی است.

ذرات ریز کیهان، پیوسته شما را شن شویی می کنند. در نبرد با آن همه فشار هستید زمانی که از لباس خارج می شوید، رخ تان قرمز رنگ می شود از آن همه فشار.»


3. درکی نامحدود از دنیا پیدا خواهید کرد


هدفیلد از زیبایی های بودن در چنین موقعیت فوق پیشرفته تکنولوژی می گوید. کریس ایستگاه فضایی را به هیولای تکنولوژی تشبیه می کند، به ابزاری که انسان را درون خود زنده نگه می دارد.

بهترین دوربین ها، بهترین قطعات و کامپیوترها در این مکان وجود دارد اما به گفته هدفلید، بزرگ ترین موهبت این ایستگاه، دنیای دیجیتال نیست، بلکه دنیای آنالوگ است.

او می گوید هر بار که خود را به سمت پنجره می کشید و زمین را نگاه می کنید متوجه این قدرت خواهید شد. جدایی از آن، فضانوردان قدرت ماورالطبیعه پرواز کردن را دارند. این ها چیزهایی است که فضانوردان را متمایز می کند.

کریس بدون هیچ واهمه ای، جذاب ترین لحظه اش را زمانی توصیف می کند که در عالم تنهاست و دنیا با سرعت ۲۸۰۰ کیلومتر بر ساعت از برش گذر می کند.

به سمت راست خود که نگاه کند، عالمی را در برابر خود می بیند که در همه سو حرکت می کند: «زمانی که سوار بر سفینه باشید درکی نامحدود از دنیا را دریافت خواهید کرد که در غیر این صورت در هیچ شرایطی ممکن نیست.»


4. جاذبه بی نهایت ستمگر است


هدفیلد مشتاقانه می گوید زمانی علاقه اش به زمین مستحکم شد که آن را از نمایی نادر مشاهده کرد. با این حال، وی متاسف است که ما ساکنین زمین نمی توانیم هیچگاه در شرایط بی وزنی زندگی کنیم.

هدفیلد ورود دوباره به اتمسفر زمین را اینگونه توصیف می کند: «حال بدی داری، سرگیجه، از حال رفتگی. فقط می خواهی بلند شوی، استفراغ کنی و یک گوشه دراز بکشی.»

با این حال، وی ایلان ماسک، جف بزوس و سر ریچارد برنسون را به خاطر فعالیت های شان در عرصه امکان پذیر شدن سفر فضایی برای عموم مردم را تحسین می کند. در جریان سخنرانی اش، وی تلاش های ایلان ماسک را ستود و گفت به زودی وی قادر خواهد بود تا این کار را به درستی انجام دهد.


5. سفر فضایی ترکیبی فوق العاده از تجربه ها است


جدا از فعالیت حرفه ای موسیقیایی هدفیلد و عرضه آلبومی که در ایستگاه بین المللی فضایی آن را ضبط کرده، وی زمانی را صرف نوشتن در مورد این تجربه و آنچه که آموخته می کند. همچنین، وی به سراسر دنیا سفر می کند تا تجربه اش را با دیگران به اشتراک بگذارد و بسیاری را الهام بخشد.