دوج وایپر، تولد دوباره افعی

هفت صبح: سوپر اسپورت‌های آمریکایی همگی یک خاصیت مشترک دارند. خاصیتی که باعث شده خيلي‌ها علاقه بسیاری به این اتومبیل‌ها داشته و بعضی حتی این توان را نداشته باشند که با یکی از این خودرو‌ها رانندگی کنند.

اصلی‌ترین خاصیت موجود در این زمینه سبک رانندگی و ساختار متفاوت خودرو‌های آمریکایی است که به طور کلی تفاوت بسیاری با تولیدات اروپا و کشور‌های شرق آسیا دارد. تمرکز بیش از حد روی دیفرانسیل عقب و نوع کشیده بدنه در بسیاری از اتومبیل‌های آمریکایی به خصوص در هنگام رسیدن به پیچ‌ها عکس‌العمل‌های شدیدی را نشان می‌دهد که هر چند در زمینه لذت رانندگی و زیبایی کار حریفی ندارند، اما در زمینه بازده فنی و اصولی که مخصوص به مسابقات است در اکثر مواقع راضی‌کننده نیستند.

همین مسئله یکی از مشخصه‌های اصلی رانندگی آمریکایی است. با این حال نه تنها ابر خودرو‌های آمریکایی در داخل این کشور طرفداران بسیاری دارند بلکه در دیگر نقاط دنیا نیز نظر بسیاری از رانندگان حرفه‌ای را به خود جذب می‌کنند. امروز قصد داریم به یکی از معروف‌ترین و البته مهم‌ترین تولیدات آمریکا در زمینه سوپر اسپورت‌ها بپردازیم. خودرویی که سال‌ها زیر پرچم دوج ظاهر شده و اکنون تبدیل به نماد اصلی کرایسلر در زمینه تولید خودرو‌های اسپورت شده است.

بعد از سه سال غیبت بار دیگر نوبت به وایپر رسیده تا با وارد شدن به بازار جهانی نام این سری را بر روی زبان‌ها انداخته و تبدیل به یکی از زیباترین و البته بهترین اتومبیل‌های عرضه شده در سال ۲۰۱۳ شود. اگر سابقه تولید این اتومبیل در گذشته را به یاد داشته باشید مطمئنا با نام دوج به عنوان پیش زمینه وایپر آشنایی دارید.

با این حال اکنون و بعد از مدتی کرایسلر به عنوان کارخانه سرپرست دوج نام این تولید‌کننده را از ابتدای وایپر برداشته و نام کامل مدل ۲۰۱۳ این خودرو را به وایپر اس‌آرتی تبدیل کرده است. خودرویی که قصد دارد با جبران غیبت سه ساله خود نظر بسیاری از خریدار‌ها در سطح جهان را به خود جلب کند.

زیبای خشمگین

بعد از انتشار شایعات مختلف بالاخره این اتومبیل در سال ۲۰۱۲ ميلادي و در نمایشگاه اتومبیل نیویورک به نمایش در آمده و در همان ابتدا قدرت خود را در طراحی داخلی و خارجی به نمایش در آورد. هر چند بر خلاف انتظار‌ها طراحی کلی بدنه تاثیر گرفته از نسل‌های قبلی این اتومبیل است اما در زمینه‌اندازه به ویژه نسبت به نسل قبل تغییرات اساسی در آن ایجاد شده است.‌کوچک شد بخش جلویی و کاهش عرض خودرو در راستای ایجاد تعادل بیشتر با فضای اشغال شده توسط درب صندوق عقب به خوبی تاثیر خود را در محصول نهایی نشان می‌دهد.

هر چند تمرکز اصلی تیم طراحی وایپر بر روی ظاهر مدرن آن بوده اما با این حال کرایسلر بخش ایمنی و نوع اسکلت بندی اتومبیل را نیز از یاد نبرده است. اولین تغییر اساسی استفاده بیشتر از منیزیم برای ایجاد دیواره عایقی در قسمت‌های آلومینیومی‌است. این ساختار اجازه می‌دهد که در کنار حفظ وزن پایین به پایداری بدنه در این بخش‌ها نیز کمک شود. در همین راستا یک ساختار شبیه به X در زیر در موتور قرار گرفته است تا با ایجاد پیچش در طراحی بخش جلو ۵۰ درصد استحکام بیشتری به وجود آورد.

همین مسئله کمک به‌سزایی کرده تا اتومبیل در زمان تصادف‌های شدید با مشکل روبه‌رو نشود. جالب است که استفاده از فیبر کربن تاشو که نسل جدیدی از این ساختار است به تیم سازنده وایپر اجازه داده تا برش‌ها و زاویه‌های مورد نیاز را در طراحی بخش جلو به کار گیرد. نکته دیگری که در طراحی بدنه اتومبیل مورد توجه بوده مبحث آیرودینامیک است. تمامی‌بخش‌های طراحی اتومبیل که در مقابل باد قرار می‌گیرند به نحوی طراحی شده‌اند که باد را به شکل مناسبی به قسمت پشت اتومبیل منتقل کنند تا محرک لازم برای ایجاد پایداری و کشش لازم شکل گیرد.

شاید جالب توجه‌ترین بخش از این قسمت طراحی مربوط به دریچه‌های هوا در انتهای شیشه درب‌های اتومبیل شود. این دو دریچه به خوبی هوای جریان یافته در کنار اتومبیل را جذب کرده و به وسیله محفظه‌های موجود در زیر چراغ‌ها هوا را خارج کند. شاید از خود بپرسید که وجود چنین دریچه‌هایی که ارتباط خاصی با دیفیوزر‌ها ندارند به چه خاطر است. دلیل اصلی وجود این دریچه‌ها که به صورت مشترک بوده و در یک نقطه به یکدیگر متصل می‌شوند خنک کردن ترمز عقب است که به خاطر تمرکز اتومبیل روی چرخ‌های عقب مطمئنا باید فشار بیشتری را نیز تحمل کند. اوج این طراحی مربوط به دریچه موجود روی درب موتور و خروجی آن در پشت چرخ‌های جلو است.

سازندگان این اتومبیل در کرایسلر توانسته‌اند با جریان هوای جذب شده در داخل درب و خارج کردن آن از پشت چرخ‌ها دمای ترمز‌های جلو را نیز کاهش دهند. بی‌شک اوج ذوق هنری مهندسان کرایسلر به طراحی چراغ‌های وایپر خلاصه می‌شود. استفاده از لامپ‌های بای‌زنون برای بخش جلو و چراغ‌های پایه دیود که تغییرپذیر هستند زیبایی خاصی به وایپر ۲۰۱۳ به خصوص در شب می‌دهد. البته بی‌شک همین مسئله نیز اوج ریز‌بینی طراحان این اتومبیل نیست. زیبا‌ترین بخش اتومبیل در زمینه نور‌پردازی مربوط به علامت تجاری وایپر در پشت اتومبیل می‌شود. زمانی که راننده ترمز می‌کند حاشیه این علامت به رنگ قرمز در آمده و افعی نقره‌ای‌رنگی پدیدار می‌شود.


قدرتمند‌تر از همیشه

وضعیت مناسب وایپر در نمای ظاهری در ساختار موتور و بازده آن نیز اعمال شده است. در این ظاهر خشمگین یک موتور 4/8 لیتری ۱۰ سیلندر قرار گرفته است. موتوری که با پیستون‌های آلیاژ آلومینیوم وزن به مراتب کمتری نسبت به گذشته دارد. دیگر تغيیر ایجاد شده استفاده از آهن برای طراحی کلی میل‌لنگ‌ها و پوشاندن بخش داخلی آن با کامپوزیت است. این موتور V شکل ۱۰ سیلندر که به نسبت نسل‌های قبلی سبک‌تر است این قابلیت را در اختیار دارد تا ۶۴۰ اسب بخار تولید کند.

تغییرات ایجاد شده تنها به موتور خلاصه نشده و به نسبت مدل قبلی سعی شده تا جعبه دنده وایپر به شکل کلی متحول شود. در مقام مقایسه با تریمک تی‌آر ۶۰۶۰ این جعبه دنده شش سرعته ضریب‌های کوچک‌تری داشته اما در نوبت آخر، توان به مراتب بیشتری را تولید می‌کند که در کنار کاهش مصرف سوخت، سرعت اتومبیل را در مرحله نهایی و بالاترین دور موتور به شکل مناسبی افزایش می‌دهد. تمامی ‌این موارد این امکان را برای وایپر به وجود آورده‌اند که به حداکثر سرعت ۲۰۶ مایل بر ساعت برسد.

البته گزارش‌های مختلفی وجود دارد مبنی بر این که در دنده شش و سرعت ۲۰۳ مایل لرزش‌های اتومبیل بیش از حد شده و از کنترل راننده خارج می‌شود. تمامی ‌این موارد در کنار سیستم انتقال وزن اتومبیل قرار می‌گیرند که تاثیر بسیاری روی کنترل اتومبیل در زمان رسیدن به پیچ‌ها یا ترمز گرفتن می‌گذارند. بسته اختیاری اس‌آر‌تی این امکان را به وایپر اضافه می‌کند که در زمان ترمز یک مکانیزم دو تکه جدا شونده را فعال کند که وزن اتومبیل را به شکل مناسبی تقسیم می‌کند. این تقسیم‌بندی کشش مناسبی را ایجاد کرده و نیروی رو به پایین مورد نیاز را به وجود می‌آورد.

تمامی ‌این موارد باعث شده‌اند وایپر در کمتر از ۳/۳ ثانیه به ۶۰ مایل در ساعت آن هم بدون تعویض دنده رسیده و در زمان کوتاهی نیز به طور کامل متوقف شود. وایپر ۲۰۱۳ از آن دست اتومبیل‌هایی است که سازندگانش به فکر تمامی ‌بخش‌های آن بوده‌اند. از ظاهر خارجی تا موتور و تجهیزات داخلی همگی در بهترین سطح ممکن قرار دارند. استفاده از فناوری روز برای نمایش جزئیات داخل کابین یا استفاده از داشبورد کاملا دیجیتالی در نهایت، تجربه مناسبی را به وجود می‌آورد که تنها ۵۰ هزار دلار قیمت داشته و مطمئنا طرفداران بسیاری پیدا می‌کند.