فورد F-۱۵۰؛ یک غول باری همه چیز تمام

برترین ها: تراک های پیک آپ در طول ۲۰ سال گذشته پیشرفت چشمگیری داشته اند و در سالیان گذشته اغلب ساخت آنها جنبه اقتصادی نداشته و تنها به عنوان جایگزینی برای اسب ها برای حمل بار بیشتر به شمار می رفته اند. اما این ماشین ها نیز به تازگی به صورت لوکس ساخته می شوند به طوری که وقتی یک آمریکایی برای اولین بار فضای داخلی یک فورد را می بینید، به شما می گوید طراحی داخلی این فورد F۱۵۰ زیباتر از یک ماشین لینکلن است. با این حال ما هنوز برای این مسئله متقاعد نشده ایم. چرا که نام جدیدترین مدل از F-۱۵۰ در بین ده تراک و SUV برتر دیده نمی شود و شاید این امر به خاطر این است که این ماشین تنها یک مدل برای سنجش با دیگر رقبا به حساب می آید و نه بیشتر.

یک دور آزمایشی با مدل تستی نسخه کینگ رنچ این ماشین که با صندلی های چرمی کاریبو مجهز شده بود، داشتیم و در حین سواری هیچ شکی وجود نداشت که شما سوار بر یک پیک آپ هستید اما سواری با این تراک سری 55 با تایرهای 20 اینچی آنقدرها هم هیجان انگیز نبود. اما با تجربه ای که قبلا از سواری با ماشین Ram 1500 به دست آورده بودیم، می توان گفت که سواری با فورد F 150 از لحاظ کیفیت، حس بهتری داشت و از لحاظ ظرفیت بارگیری نیز فورد بار بیشتری می توانست حمل کند(1526 پوند در فورد F150 نسبت به 1262 پوند Ram 1500)

یک تفاوت اساسی بین سواری با تراکی که پر از وسیله است با تراکی که خالی از بار است وجود دارد و همین تغییر وزن ماشین ها است که باعث سواری سنگین تر و به وجود آمدن یا نیامدن سرو صدا در ماشنی می شود. اما این مورد درباره فورد F150 صدق نمی کند، چرا که با به کار گیری از کمک فنرهای تطبیقی و تنظیم مناسب آنها حتی اگر بار هم داشته باشید، دست اندازها و چاله های جاده را احساس نخواهید کرد و تغییر محسوسی در سرعت به وجود نمی آید.

اکوبوست ورژن 2

ترکیب جدید در فناوری اکوبوست منجر به ایجاد پکیج های جدید در مدل های ۲۰۱۷ ماشین ها شده است. این تغییرات به این صورت است که با جایگزینی موتورهای ۳.۵ لیتری توربوشارژ دوقلو در پکیج های ۶ سیلندر به نسل دوم این سبک موتورها می رسیم.

این موتور ۶ سیلندر در حال حاضر از پورت سوخت انژکتوری برای مواقع فشار جزئی استفاده می کند و در مواقعی که ماشین تحت فشار بیشتری است از انژکتور مستقیم استفاده می کند. حداکثر قدرت این ماشین ۳۷۵ اسب بخار است و ماکزیمم گشتاور آن بین ۴۲۰ تا ۴۷۰ پوند بر فوت برآورد می شود. این خروجی موتور در واقع محصول جدیدترین فناوری جنرال موتورز برای ماشین های ده دنده به شمار می رود. موتور جدید و آپشن ده دنده بودن این ماشین رقمی حدود ۱۰۰۰ دلار به قیمت این ماشین می افزاید.

از آنجایی که در ده حالت مختلف می توان از دنده های این ماشین استفاده کرد، بنابراین بهبود نسبی در رتبه EPA آن نسبت به مدل های قبلی می توان مشاهده کرد. به طوری که عملکرد آن حدود ۲ مایل در هر گالن در شهر و ۱ مایل بر هر گالن در بزرگراه ها نسبت به مدل های ۲۰۱۶ بهتر شده است. برخلاف برخی مدل های نه دنده مشابه، این مدل ده دنده ای به راننده امکان استفاده از دنده آخر را در سرعت ۶۵ مایل بر ساعت را نیز می دهد.

در تستی که با سرعت ۷۵ مایل بر ساعت در مسافت ۲۰۰ مایلی در یک بزرگراه با این ماشین داشتیم، فورد F۱۵۰ حدود ۱۹ مایل بر گالن مصرف سوخت داشت که حتی ۲ واحد نیز کمتر از رتبه ای بود که EPA برای این ماشین در بزرگراه ها تخمین زده بود. و در طول مسیر و با سرعت های مختلف به طور متوسط مصرف سوخت این ماشین ۱۵ مایل در هر گالن بود که این مصرف سوخت عالی، تنه به تنه ماشین های مدرن ۵۰۰ کیلوگرمی با موتور بزرگ موجود در بازار می زند.

در سناریوهای مختلف رانندگی و در سرعت های مختلف، شاهد این بودیم که دنده ها به سادگی و روانی هر چه تمام تر عوض می شوند و شما به عنوان راننده اصلا متوجه تعویض دنده نخواهید شد مگر اینکه بخواهید به گیج شاخص چرخدنده ها در پشت فرمان خیره شوید. تنها زمانی که کمی تغییر دنده ها را متوجه شدیم، وقتی بود که عمدا سرگاز حرکت می کردیم و عمل انتقال شتاب از طریق تعویض دنده محسوس به نظر رسید ؛ ما این وضعیت را عمداً شبیه سازی کردیم تا ببینیم عکس العمب ماشین به حرکت با این وضعیت چیست و دنده ها چگونه تعویض می شوند. این حالت، حالت نادری است که عده کمی از رانندگان این ماشین احتمالا آن را تجربه خواهند کرد و ما تنها برای تست اینکار را انجام دادیم.

در تست سرعت و پیست مسابقه، این تراک توانست ظرف ۵.۷ ثانیه به سرعت ۶۰ مایل بر ساعت برسد که یک دهم ثانیه سریعتر از مدل قبلی F ۱۵۰ به حساب می آید و توانست یک چهارم مایل را ظرف ۱۴.۴ ثانیه با سرعت ۹۷ مایل بر ساعت طی کند که این رکورد، ۰.۲ ثانیه بهتر از مدل های قبلی به حساب می آید.

زمانی که سوار بر ماشین مشغول رانندگی بودیم، متوجه شدیم که سواری با این ماشین چقدر بی سر و صدا و لذتبخش است چرا که شاخص سرو صدای این ماشین نیز ۶۷ دسیبل در سرعت ۷۰ مایل بر ساعت تخمین زده شد است.برای مقایسه می توان به ماشین BMW ۷۴۰i اشاره کرد که آن ماشین نیز ۶۸ دسیبل صدا در داخل اتاق ماشین در همین سرعت ایجاد می کرد.

تراک بزرگ، قیمت بزرگ

پیک آپ های بزرگ امروزی از قیمت بالایی برخوردارند و سری F نیز از این امر مستثنی نیستند.یک ماشین فورد f ۱۵۰ با موتور ۳.۵ لیتری اکوبوست و دو محوره قیمت پایه ای حدود ۴۰۶۴۵ دلار دارد که در رده تراک های XL طبقه بندی می شود.مدل های XLT و لاریات نیاز به پرداخت ۱۶۰۴۰ دلار بیشتر دارند. مدلی که ما دور آزمایشی خود را با آن انجام دادیم از یک پکیج ۳۷۸۰ دلاری نیز بهره می برد که شامل صندلی های خنک کننده در عقب، پایش نقطه کور، هشدار ترافیک، حسگر باران در برف پاک کن،چرخ های ۲۰ اینچی آلومینیومی، بوق اتوماتیک، رکاب برای سوار شدن سرنشینان کابین ها و یک پله سیار برای سوار شدن سرنشینان در قسمت بار و یک یدک کش بود.

تراکی که در این دور آزمایشی مشاهده کردید، با یک پکیج 895 دلاری مرتبط با تجهیزات یدک کش(با قابلیت کشیدن 11500 پوند) یک سقف پانورامایی به قیمت 1295 دلار و پکیج کنترل تطیقی سفر و هشدار تصادف به قیمت 1250 دلار و یک تانک 36 گالنی سوخت به قیمت 445 دلار و سیستم پارک اتوماتیک به قیمت 440 دلار و پکیج فناوری به قیمت 990 دلار (شامل سیستم خفظ حرکت در بین خطوط و دوربین 360 درجه) و یک اسپری برای رنگ کف قسمت بار به قیمت 495 دلار تجهیز شده است. با محاسبه تمامی این آپشن ها، ماشینی که ما سوار بر آن بودیم قیمتی برابر با 65120 دلار داشت.

برخی از این آپشن ها مثل سقف پانارومایی نیاز نبود چرا که باعث کاهش ظرفیت قسمت بار می شد اما برخی دیگر از اپشن ها مثل دوربین ۳۶۰ درجه در بسیاری از شرایط بسیار ضروری به نظر می رسیدند.

بر خلاف اینکه شاید برخی از مسئولین فورد انتظار دارند،سواری روزانه با یک پیک آپ بزرگ آرزوی هر فردی نیست و هر کسی برای تردد شهری از پیک آپ استفاده نمی کند چرا که راننده برای پارک کردن این ماشین های بزرگ در سطح شهر دچار مشکل می شود و برای پارک کردن این ماشین های بزرگ می بایست هزینه های گزافی پرداخت نماید اما با این وجود می توان گفت گزینه مناسبی برای سفرهای غیرمنتظره بین شهری یک ساعته محسوب می شوند.