آخرین کارخانه سازنده ماشین تحریر هم بسته شد!

باور کردنش سخت است، ولی تا همین اواخر، یک کارخانه فعال تولید ماشین تحریر در هند وجود داشت و هندی‌ها به صورت انبوه محصولات آن را می‌خریدند. این فناوری که تصور می‌کردیم با ورود کامپیوترهای خانگی و نرم‌افزارهای واژه‌پراز و پرینترها، سال‌هاست مبدل به یک فناوری باستانی شده است، تا سال پیش مشتقان زیادی در هند داشت.
گودرج و بویس، کارخانه‌ای در بمبئی، آخرین کارخانه‌ای در دنیا بود که ماشین تحریر می‌فروخت، تا سال ۲۰۰۹، این کارخانه هر سال بین ده هزار تا ۱۲ هزار ماشین تحریر می‌فروخت. این کارخانه از سال‌های دهه پنجاه کار خود را شروع کرد،‌ زمانی که نخست‌وزیر وقت هند، جواهر لعل نهرو، ماشین تحریر را نماد استقلال و صنعتی شدن هند توصیف کرد.
تا سال‌های اولیه دهه ۹۰ این کارخانه هر سال ۵۰ هزار ماشین تحریر می‌فروخت، ولی سال قبل تولید به هشتصد دستگاه رسید، همین کاهش تقاضا باعث شد که سرانجام تولید ماشین تحریر در این کارخانه متوقف شود. البته برای این شرکت نگران نباشد، چون محصولات بسیار متنوع دیگری تولید می‌کند!


اولین سیستم تایپ جهان توسط هنری میل در سال ۱۷۱۴ ابداع شد. در سال ۱۸۲۹ ویلیام بارت ماشین چاپی را با نام تایپوگراف ارائه کرد که با موفقیت مواجه نشد. سر انجام کریستوفر لتم شولز به همراه دو تن از همکارانش به نام‌های کارلوس گلیدن و ساموئل سول ماشین تایپ خود را در سال ۱۸۶۷ تکمیل کردند و پس از دریافت امتیاز، شولز پروانه تولید ابداع خود را در ایالات متحده آمریکا به ثبت رساند و اولین ماشین تایپ تجاری با نام رمینگتون مدل ۱ در سال ۱۸۷۳ وارد بازار شد. ایده تولید این ماشین بر اساس اصول ماشین چاپ متحرک گوتنبرگ، طراحی شد در این شیوه از چاپ، جوهر با استفاده از فشار بر روی کلیشه به کاغذ منتقل می‌شد و شولز نیز با الهام از این شیوه ماشین تایپ خود را بر مبنی ضربه زدن کلیدهای ماشین بر روی نواری سیاه رنگ و جوهری ابداع کرد.