المپیک بدون فلپس و بولت چگونه می‌شود؟

روزنامه شرق: المپیک ریو ٢٠١٦ در شرایطی به پایان رسید که باز هم تقریبا همه‌چیز تحت‌تأثیر هنرنمایی مایکل فلپس، شناگر اسطوره‌ای تیم ملی آمریکا و یوسین بولت، دونده سرشناس آمریکایی، بود؛ اولی پنج ‌مدال طلا و یک نقره گرفت تا به سلطه‌اش بر دنیای شنا با ٢٨ مدال المپیکی پایان دهد.

فلپس با عنوان پرافتخارترین ورزشکار تاریخ المپیک اعلام خداحافظی کرد و دیگر به صورت حرفه‌ای در مسابقات شنا شرکت نخواهد کرد. بولت، ورزشکار دوم هم با تریپل‌تریپل (سه‌گانه‌درسه‌گانه)کردن و گرفتن ٩ مدال طلای پی‌درپی در سه المپیک تبدیل به پرافتخارترین دونده این بازی‌ها شد.

بولت هم به صورت رسمی اعلام کرد بازی‌های ٢٠١٦ آخرین دوره حضورش در المپیک است. حالا با خداحافظی این دو ستاره بی‌چون‌وچرا از دنیای المپیک، سؤال اصلی این است که المپیک ٢٠٢٠ توکیو به تسخیر کدام ستاره یا ستاره‌ها درخواهد آمد.

سیمون بیلس

دختر ١٩ساله آمریکایی با یک متر و ٤٥ سانتی‌متر، المپیک ریو را حسابی به‌هم ریخت؛ او در رشته ژیمناستیک، ستاره بی‌چون‌وچرای عرصه خودش بود و توانست به‌تنهایی چهار مدال طلا و یک مدال نقره برای کاروان آمریکا در ریو به دست بیاورد.

بیلس، تقریبا همان تأثیری را برای کاروان آمریکا- که از لحاظ تیمی بیشترین مدال را به دست آوردند- داشت که مایکل فلپس. بااین‌حال بیلس می‌گوید قرار نیست در المپیک ٢٠٢٠ پا جای پای کسی بگذارد: «قرار نیست در المپیک، من مایکل فلپس یا یوسین بولت دوم باشم بلکه قرار است من سیمون بیلس اول باشم». حاصل عملکرد خوب او این شد که در مراسم اختتامیه بازی‌های ریو، پرچم کاروان آمریکا به دستانش سپرده شد.

ویدی فان نیکرک

شاید نام ویدی هم مثل سیمونی شناخته‌شده نباشد، ولی بد نیست بدانید این دونده اهل آفریقای جنوبی همین امسال در بازی‌های ریو رکورد دو ٤٠٠ متر دنیا که از سال ١٩٩٩ در اختیار مایکل جانسون اسطوره‌ای بود را شکست؛ آن‌هم نه با یکی، دوصدم ثانیه بلکه با ١٥صدم اختلاف ثانیه! او رکورد ٤٣,١٨ثانیه جانسون را با ٤٣.٠٣ ثانیه در اختیار خودش گرفت.

فان نیکرک، رکورددار جدید دو ٤٠٠ متر دنیا، اولین دونده سال ٢٠١٦ لقب گرفته که توانسته ١٠٠، ٢٠٠ و ٤٠٠ متر را به‌ترتیب زیر ١٠، ٢٠ و ٤٤ ثانیه بدود! خیلی‌ها از همین حالا دو مدال طلای ماده ٢٠٠ و ٤٠٠ متر المپیک توکیو را برای این پسر خجالتی که خیلی زود پدرومادرش از هم جدا شدند، کنار گذاشته‌اند.

فان نیکرک البته در کنار این موارد به رؤیای خودش هم فکر می‌کند: «می‌دانم تحصیلات اهمیت زیادی دارد، ولی می‌دانم باید به حرف‌های مدیربرنامه‌هایم هم گوش کنم. من می‌خواهم از خودم یک برند بسازم».

تدی رینر

«غول فرانسوی‌ها» از همین حالا جایش را در میان ستاره‌های بزرگ ورزش دنیا پیدا کرده؛ تدی رینر، جودوکار فرانسوی با هشت مدال طلای جهانی و سه مدال المپیکی که دوتا از آنها طلاست، به هنرنمایی‌اش ادامه می‌دهد. او در شرایطی برای المپیک ٢٠٢٠، مهد جودو، آماده می‌شود که توکیو را مثل کف دستش می‌شناسد؛ چون تا دلتان بخواهد مراحل آموزشی و یادگیری جودو را در این شهر سپری کرده است. تدی رینر در المپیک ٢٠٢٠ می‌تواند تبدیل به اولین جودوکار سنگین‌وزن دنیا شود که سه مدال طلای پی‌درپی برده است. او هم مثل بولت کاریزمای انجام چنین کاری را دارد.

کتی لدکی

کتی استعدادش را در المپیک ٢٠١٢ لندن در ماده شنای ٨٠٠ متر و زمانی که فقط ١٥ سال داشت نشان داد. او مدال طلای ماده مذکور را به دست آورد و وارد عرصه قهرمانی شد. لدکی آمریکایی در طول چهار سال، فوق‌العاده کار کرد؛ او به طرزی باورنکردنی‌، ٩ مدال طلای جهانی به دست آورد و خودش را به المپیک ریو رساند. در ریو هم کتی ١٩ساله درخشید و پنج مدال گرفت که چهارتای آنها طلایی بود. همین حالا او در شنای ٢٠٠ و هزارو ٥٠٠ متر بی‌رقیب است و در المپیک ٢٠٢٠ توکیو هم تازه ٢٣ساله می‌شود. پس بی‌دلیل نیست که از همین حالا خیلی‌ها او را جدی‌ترین رقیب مایکل فلپس برای درو‌کردن مدال‌های طلا در المپیک می‌دانند.