سیامند رحمان: نمی‌گذارم بلای بهداد را سر من بیاورند

روزنامه شهروند: سیامند رحمان اعجوبه وزنه‌برداری معلولان است. او از‌سال ٢٠١٠ که عضو تیم‌ملی وزنه‌برداری شده در همه مسابقات به جز دو بار فقط طلا گرفته است. رحمان با مدال طلای المپیک لندن پا به ریو می‌گذارد تا دوباره افتخار‌آفرینی کند و طلای دیگری را به کلکسیون پر از افتخاراتش بیفزاید. رحمان علاوه بر این‌که رکورد دار زدن وزنه در سنگین وزن است، مدعی شکستن این رکورد هم هست. او با رکورد ٢٨٠ کیلوگرم حرف اول و آخر را در وزنه‌برداری معلولان می‌زند و حالا تصمیم دارد برای المپیک ریو وزنه ٣٠٠ کیلویی را بالای سر ببرد. رحمان با وجود آسیب‌دیدگی‌هایی که دارد تمرینات پرفشاری را پشت‌سر گذاشته. حتی سرمربی او تأکید کرده وزنه‌های سنگین بلند نکند اما فقط از ریو طلا می‌خواهد و سختی‌ها را به جان می‌خرد تا باز هم افتخارآفرین باشد. قبل از اعزام کاروان ایران به پارالمپیک ریو با سیامند هم کلام شدیم که از حال خوب این روزها و انرژی مثبتش می‌گوید. رحمان از مردم فقط طلب دعا می‌کند تا بتواند زحمات دوسال اردو نشینی‌اش را بگیرد.

از شرایط بدنی ات بگو. برای پارالمپیک ریو آماده هستی؟

خداراشکر که وضعیتم خوب است. با وجود آسیب‌دیدگی‌های زیادی که دارم، تمرینات خوبی داشته‌ام. احساس خوبی و انرژی مثبتی دارم و تمریناتم انگیزه‌ام را بالا نگه می‌دارد و امیدوارم در ریو بدرخشم. مربیانم معتقدند که شرایط بدنی خوبی دارم و هر آنچه از من انتظار داشته اند، در تمرینات انجام داده‌ام. این روزها حالم بسیار خوب است و از مردم هم می‌خواهم من را دعا کنند تا بتوانم در المپیک ریو مثل لندن برای لحظه‌ای هم که شده لبخند را روی لب‌هایشان بیاورم.

همه می‌گویند مدال طلای سیامند قطعی است و تو فقط باید به رکورد زنی فکر کنی!

کسانی که این را می‌گویند به من لطف دارند. من هم تمام انگیزه و تمرکزم را روی طلا گذاشته‌ام و امیدوارم اتفاقی نیفتد که شرمنده مردم شوم. ان‌شاءالله در ریو مشکلی پیش نیاید و بتوانم در اوج وزنه بزنم. من رکورد ٢٨٠ کیلوگرم دنیا را در دست دارم اما در تمرینات وزنه بالای ۳۰۰ کیلوگرم را نیز بالای سر برده‌ام. البته مصدومیت هم دارم و باید حواسم به آسیب‌ها و صدمات احتمالی نیز باشد. در کل آمادگی خوبی دارم و بیشتر از توانم هم تمرین کرده‌ام. مطمئن باشید که برای طلا و رکورد‌زنی به ریو می‌روم و به کمتر از این قانع نیستم.

از وضع رقیبانت خبر داری؟

رقیبان آماده‌ای دارم و می‌دانم آنها هم مدعی هستند. البته نمی‌دانم چه در سر دارند و می‌خواهند چه وزنه‌ای بزنند. من بیشتر به خودم فکر می‌کنم و کاری به دیگران ندارم. اگر من رکورد خودم را بزنم، فرقی ندارد که آنها چه وزنه‌ای خواهند زد.

ظاهرا در تمریناتت دور ازچشم سرمربی بیشتر از آن چیزی که باید وزنه می‌زدی، تمرین کرده‌ای؟

تقریبا همین‌طور است که می‌گویید. مربی‌ام به‌خاطر آسیب دیدگی من نگران بود که با تمرینات سنگین، مشکلم جدی‌تر شود به همین دلیل اجازه نمی‌داد بیشتر از توانم تمرین کنم اما همان‌طور که گفتم من انگیزه بالایی دارم و انرژی مثبتم زیاد است. فقط به تمرین فکر می‌کنم و این‌که با طلای ریو رکورد دنیا را هم جا به جا کنم.

پس از الان باید روی طلای سیامند رحمان حساب کنیم؟

هرچه خدا بخواهد همان می‌شود. کار من سخت است و اینطور نیست که به سادگی بروم طلا بگیرم و بیایم. اختلاف ساعت ایران و برزیل یکی از مهم‌ترین مسائل است و مشکلات دیگری هم وجود دارد اما اجازه نمی‌دهم چیزی سد راهم شود.

توئیتر پارالمپیک ریو به این موضوع اشاره کرده که برای اولین بار قرار است وزنه ٣٠٠ کیلویی در پارالمپیک به دست تو زده شود. نظرت دراین‌باره چیست؟

خوشحالم که توئیتر پارالمپیک این شانس را برای من قایل شده که بتوانم این رکورد را بشکنم. امیدوارم این اتفاق بیفتد و من افتخار بزرگی را برای ایران به ارمغان بیاورم.

حتما از اتفاقی که برای بهداد سلیمی در ریو افتاد، خبردار شدی؟

بله و خیلی برای بهداد ناراحت شدم. اتفاقا چند شب قبل هم او را دیدم و دلداری‌اش دادم. به بهداد گفتم مهم این است که تو مدال طلایت را از مردم گرفتی و آنها تو را حمایت کردند. از این‌که دیدم بهداد روحیه خوبی دارد خوشحال شدم و فهمیدم حمایت‌ها و دلجویی‌های مردم حسابی به او روحیه داده است. در دنیای مجازی هم که مردم برای او سنگ تمام گذاشتند و روحیه‌اش را برگرداندند. اتفاقی که برای بهداد افتاد واقعا تلخ بود چون مدالش را از گردنش درآوردند.

اگر چنین اتفاقی برای خودت رخ بدهد، چه واکنشی نشان می‌دهی؟

واقعا تا به حال به چنین چیزی فکر نکرده‌ام. من سعی می‌کنم آن‌قدر مقتدرانه وزنه بزنم که جایی برای حرف و حدیثی باقی نماند. اگر هم اولی را قبول نکنند بالاخره مجبورشان می‌کنم که وزنه زدنم را قبول کنند.

حرف آخر؟

موفقیت‌هایی که تا این‌جا کسب کرده‌ام فقط به خاطر توانایی‌های خودم نیست. پدر و مادرم و افراد زیادی برای رسیدن من به نقطه‌ای که هستم، زحمت کشیده‌اند. من هم برای رسیدن به این مدال‌ها زحمات زیادی کشیده‌ام و الان هم فقط به طلای ریو فکر می‌کنم. من قول این مدال را داده‌ام و امیدوارم که با دست پر برگردم و دل مردم را شاد کنم. حدود دو‌سال است که در اردو هستم و می‌خواهم با طلای پارالمپیک همه خستگی‌هایم را در کنم.