پافشاری «لیلا رجبی» بر خداحافظی

روزنامه شرق: تلاش‌ها برای بازگشت لیلا رجبی به تیم ملی دوومیدانی بی‌اثر ماند. پرافتخارترین دوومیدانی‌کار زن ایران که بعد از ناکامی‌اش در بازی‌های المپیک ٢٠١٦ ریودوژانیرو خداحافظی‌اش را از ورزش رسما اعلام کرده بود، می‌گوید حرفش همان است و تصمیمی برای برگشتن ندارد. اگر تا پیش از این نبود امکانات و مربی باعث شده بود به فکر رفتن باشد. الان انتقادها و حرف‌هایی که اهالی دوومیدانی پشت سرش می‌زنند، بیش از هر چیز او را دل‌چرکین کرده است.

رجبی به «شرق» می‌گوید: «من قبل از المپیک گفته بودم که می‌خواهم ورزش را کنار بگذارم. حتی قید رفتن به المپیک را هم زدم. چون با کمبود امکاناتی که داشتم، نمی‌توانستم تمرین کنم. ٩ سال بدون مربی و اردو با برنامه‌های خودم جلو رفتم و مدال گرفتم اما واقعا از این به بعد دیگر نمی‌توانم. با تمام سختی‌ها دوباره برگشتم و در المپیک شرکت کردم که متأسفانه به دلیل آمادگی‌نداشتن نتوانستم به فینال برسم. این شد که به این نتیجه رسیدم كه بهتر است دیگر بروم. من اگر بمانم، امکانات برای دوومیدانی بانوان همین است و شرایط عوض نمی‌شود».

این دوومیدانی‌کار بلاروسی‌الاصل در حالی در این سال‌ها افتخارات بزرگی را برای دوومیدانی زنان ایران به دست آورد که قدری مورد بی‌مهری اهالی این رشته قرار گرفت؛ طوری‌ که به دلیل نتیجه‌نگرفتن در المپیک هم بی‌غیرت خطابش کردند و هم گفتند چون در کشور خودش بلاروس به جایی نمی‌رسیده، به ایران آمده است!

لیلا می‌گوید حتی اگر یک درصد هم احتمال این بود که برگردم با این حرف‌ها برنمی‌گردم: «من به خاطر ورزش‌کردن و رفتن به المپیک و پول و سکه به ایران نیامدم. من ازدواج کردم و آمدم اینجا زندگی کنم.

آن‌قدر پشت سرم حرف زدند که حتی یک درصد هم فکر برگشت ندارم. کاری کردند که هیچ‌وقت به دوومیدانی برنگردم».

او حتی نمی‌خواهد بaaعد از خداحافظی از تیم ملی کارش را در زمینه مربیگری تیم ملی پرتاب وزنه ادامه دهد: «اگر دوومیدانی برایم خوب بود، می‌ماندم و ورزشم را می‌کردم. وقتی رفتارها این‌قدر با من ناعادلانه است، اگر مربی هم بشوم، همین رفتارها را با من می‌کنند. تصمیم دارم در رشته بدن‌سازی کار مربیگری را در باشگاه‌های خصوصی شروع کنم».

نایب‌قهرمان پرتاب وزنه زنان آسیا در شرایطی دیگر حضوری در میادین نخواهد داشت که از این به بعد باید قید مدال‌گرفتن بانوان دوومیدانی‌کار ایران را در رقابت‌های آسیایی زد. او نه‌تنها وضعیت آینده بانوان کشور را در پرتاب وزنه بد ارزیابی می‌کند بلکه معتقد است در سایر رشته‌ها هم شرایط به همین شکل است: «اگر مسئولان می‌خواستند در این ٩ سال که من عضو تیم ملی بودم، استعدادیابی می‌کردند تا بعد از رفتن من حداقل یکی، دو نفر را در ترکیب تیم داشته باشند که حداقل به رکوردهای من نزدیک باشند. اما نخواستند و نکردند. متأسفانه شرایط در سایر رشته‌ها هم همین است. تیم ملی دوومیدانی بانوان به مریم طوسی، سپیده توکلی و الناز کمپانی محدود شده است. ما نفر دیگری را نداریم که بتواند در سطح ملی حرفی برای گفتن داشته باشد».

یک مدال نقره و دو برنز مسابقات قهرمانی آسیا، نقره بازی‌های آسیایی، طلای بازی‌های آسیایی داخل سالن آسیا، یک طلا و یک نقره مسابقات قهرمانی آسیایی داخل سالن تمام افتخاراتی است که لیلا رجبی در این سال‌ها برای دوومیدانی بانوان به دست آورده است.

او همچنین به عنوان اولین زن در این رشته جواز حضور در بازی‌های المپیک و مسابقات قهرمانی جهان را گرفت.