قهرمان عزیز تو که به عشق ملت رفتهای چرا طلبکاری؟
جدول لیست پاداشهای المپیک در کشورهای مختلف بارها منتشر شدهاست اما حالا قهرمانان ایرانی به جایزههای ۱۰۰ سکهای که فقط بخشی از پاداشهای دولتیشان است اعتراض دارند!
خبرآنلاین: مراسم تجلیل از قهرمانان سال ۹۴ و ۹۵ کشور برگزار شد و قهرمانانی که این دو سال ندال گرفته بودند ، پاداش های شان را گرفتند. این پاداش ، سکه هایی بود که بر اساس آیین نامه مصوب برای قهرمانان و ارزش مدال های شان مصوب شده و پرداخت می شود. بعد از مراسم اما چون همیشه گروهی باز شکایت داشتند. خانواده قهرمانی مثل مرحوم گلبارنژاد که در مراسم دچار سانحه شد و جان باخت ، سکه های شان را پس دادند و انتقاد تندی داشتند که چرا برای این قهرمان ، ۸۰ سکه پاداش داده شده و ارزش یک مدال برنز را برایش در نظر نگرفته اند. آنها البته چون پدرشان را از دست داده اند ، شاید رفتارشان را بشود رفتاری احساسی نامید اما این خانواده ، تنها خانواده شاکی نبودند و خیلی از قهرمانان دیگر هم بودند که اعتراض داشتند و این پاداش ها را کم می دانستند. ورزشکارانی که وقتی پای صحبت شان می نشینی ، همه از عشق به وطن می گویند اما در این سال ها فقط و فقط از مشکلات مالی ، کمی پاداش ها می گویند.
درحالی که قهرمانان آمریکایی برای مدال طلای شان در المپیک ۲۵ هزار دلار پاداش گرفته اند ، این رقم در ایران حدود ۳۰۰ سکه طلا بوده است . برای مثال یکی مثل زهرا نعمتی که توانست در پارالمپیک دو مدال طلا بگیرد ، به همراه مدالی که همسرش گرفته بود ، رقمی حدود یک میلیارد تومان پاداش گرفته اند. پاداشی که بی شک حق شان است . این تنها رقمی است که از دولت به عنوان پاداش زحمت مستقیم کار بزرگی که انجام داده اند گرفته اند. درست مثل باقی قهرمانانی که هر کدام شان بعد از مدال آوری در المپیک کلی تجلیل شدند . قهرمانی از اینکه استاندارش کمتر از ۲۰۰ سکه به او داده بود ، قهر کرده بود و خیلی های دیگر هم برای ناکافی بودن امتیازهای شان ، گلایه هایی داشتند. البته زندگی برای یک قهرمان هزینه دارد و هزینه هایش باید تامین شود اما اگر روزی دولتی به اشتباه به چند نفر مجوزهای بی حساب و کتاب میلیاردی داده که دلیل نمی شود ، توقع به کار فراقانونی باب شود. چرا باید این قدر قهرمانان ما همه چیز را تنها در ظرف پاداش ببینند؟
این قهرمانانی که مدام شعار مردمی بودن می دهند ، چرا باید برای شمردن پاداشی که معلوم نیست برای حتی طرفداران شان از پرداختش شاکی باشند،این قدر همیشه طلبکارند؟ ممکن است خیلی از همان هایی که هواداران شان هستند و لایک شان می کنند ، رقمش را بدانند ، با دیگر کشورهای دنیا مقایسه اش کنند و بدانند حجم ریالی این پول در هر بار به اندازه ساخت کدام ورزشگاه می شود ، خودشان مدعی قهرمانان باشند! پاداش نامش مشخص است و یک حق نیست،ابزاری برای تشویق است اما قهرمانان ما گاهی عادت کرده اند به نالیدن و طلبکاری.
نظر کاربران
در این متن از جوایز مدال آوران آمریکایی یاد شده اما تنها در ۷ ماه پیش همه شاهد کشتی تفریحی بزرگی که برای ورزشکاران آمریکایی المپیک ریو آماده شده بود، بوده ایم . کشورهای توسعه یافته هزینه هنگفتی را صرف استعداد یابی و آموزش ورزشکاران خود می کنند و این افراد تماما از حمایت مالی، آموزشی و پزشکی کشورشان برخوردار هستند. همانطور که همه می دانند عمر ورزشی ورزشکاران بسیار کوتاه است و هر ورزشکار حرفه ای نهایت در ۳ المپیک می تواند شرکت کند این در حالی است که برای آماده سازی جهت شرکت در رویدادی با استاندارد المپیک فرد باید از بسیاری از فرصت های شغلی و آموزشی خود چشم پوشی کند و این در حالی است که با تمام شدن عمر ورزشی بسیاری از ورزشکاران هیچ منبع مالی نداشته و از این به بعد هزینه های درمانی تمرینات سنگین و عوارض ناشی از آن با ورزشکار خواهد ماند از این رو تنها کور سوی امید برای این ورزشکاران تنها جوایز اندک این چنینی است که آن هم تنها شامل مدال آورندگان می شود و دیگر ورزشکارانی که بنا به سیاسی کاری و یا بدشانسی از مدال محروم شده اند در حالی که تمام عمر مفید خود را صرف تمرینات سخت کرده اند، از آن محرومند.
اینهارانوشتیدکه خانوادهشون ...،البته به سلیمی هم جایزه مدال طلا رادادندکه فرارنکنه وبرای دیگرکشورهاوزنه نزنه.
واقعا برای نویسنده مطلب متاسفم
اولا خانواده مرحوم گلبار نژاد از اینکه حتی هدیه ایشان از سلیمی هم کمتر بوده گلایه داشتند
و هر وجدان عادلی حق را به این خانواده داغدار که عزیزشان برای این مملکت جانش را داد می دهد
البته به جز نویسنده معلوم الحال
ثانیا کسانی که در المپیک مدال می گیرند جزو مفاخر یک ملت هستند و این مدال حاصل سالها تمرین است
و خوب هم می دانید در تمام سالهای تمرین هیچ مسعولی حتی سراغشان را هم نمی گیرد
پس هنگامی که مسعولین برای سهیم شدن در قهرمانی عزیزان رو به سکه دادن می اورند و هزاران وعده می دهند
پرداختی باید به قدریباشد که قدر قهرمان حفظ شده و جوابگوی هزینه ها هم باشد
از یاد نمی بریم مشکلاتی که عبدولی کشتیگیر خوزستانی داشت و حتی برای پرداخت قبض خانه اش هم در مضیغه بود
ثالثا در کشور ما یک فوتبالیست درجه دو بدون هیچ افتخاری سالانه چندصد میلیون می گیرد حال شما برای پرداخت چندسکه به قهرمانان ملی چانه می زنید؟
انشاء خیلی خوبی نوشتی حتما برای آن جایزه ای فراتر از امثال گلبال نژاد بهت می دن البته امثال شما با قلم فرسایی برای ارباب تون بیشتر ازاین امتیازها میگیرید این مملکت هر کس میتونه چپاول می کنه اماهمچی ک از حق حقوق انسانها صحبت میشه آن چپاولگران با مشت آهنین با مدعی برخورد می کنه تا بیشتر ب خودشان برسه ک این واقعا جای تاسف دار!!!!!!!!!!!!
با دست خالی که نمی شود از مملکت دفاع کرد اونا هم حق دارند اون پولهای میلیاردی که در جاهای دیگر خرج می کنند به اینا هم بدهند چه می شه.اون وقت با جان ودل قدم بر میدارند.
کسی مجبور نکرده برن ورزشکار حرفه ای بشن کسی که مدال میگیره همونجا هم جایزه شو میگیره مفت مفت چرا اینقدر پاداش میدن ۳۰۰ سکه چه خبره کشوری که مردمش واسه نون شبشون موندن یکی مثل گلبارنژاد ۸۰ سکه واسه هیچی رو ناز میکنه اخه مگه مجبورت کردن رفتی اوفتادی عمرت به دنیا نبود حالا واسه هیچی ۸۰ تا سکه دادن که اصلا حقش نبوده نازهم میکنن انگار قبل رفتن قرارداد امضا کردن که اگه مردن هم باید پاداش بدن
نه مردم پول بخوان نه ورزشکارا این وسط پولا چی باید بشه؟