برای کسی که زمان را به زانو درآورد

هر ۴ سال یکبار وقتی مسابقه دو یوسین بولت در بازی‎های المپیک را می‏دیدیم، دنیا برای ۱۰ ثانیه متوقف می‏شد. همیشه هم در این ۱۰ ثانیه‎ها دونده جامائیکایی به ما چند صدم ثانیه تخفیف می‌‎داد تا زودتر به زندگی عادی بازگردیم، حسش مثل معلمی بود که قبل از زده شدن زنگ پایان کلاس شاگردانش را تعطیل می‎کرد.

آی اسپورت- هر ۴ سال یکبار وقتی مسابقه دو یوسین بولت در بازی‎های المپیک را می‏دیدیم، دنیا برای ۱۰ ثانیه متوقف می‏شد. همیشه هم در این ۱۰ ثانیه‎ها دونده جامائیکایی به ما چند صدم ثانیه تخفیف می‌‎داد تا زودتر به زندگی عادی بازگردیم، حسش مثل معلمی بود که قبل از زده شدن زنگ پایان کلاس شاگردانش را تعطیل می‎کرد.

از 9.69 پکن تا 9.63 لندن تا 9.81 در سن 29 سالگی در ریو همه نگاه‎ها در دنیا به او بود، نه فقط نگاه هموطنانش. دلیلش این بود که بولت در همین چند ثانیه به همه نشان می‎داد محدودیتی وجود ندارد و با زدن رکورد دنیا ثابت کرد هر چیزی دست‎یافتنی است. رکورد دوی 100 متر با 9.58 و دوی 200 متر با 19.19 در سال 2009 در برلین به او رسید.

هواداری او به این دلیل لذت‎بخش است که این ورزشکار سال‎های زیادی از عمرش را با کسی رقابت نکرده، بلکه فقط خودش بوده و ساعتش که زمان دویدنش را محاسبه می‎کرده است. در واقع فقط او بوده در مقابل زمان.

ورزشکاران بزرگ دیگر دنیا مانند لبران جیمز، لیونل مسی، راجر فدرر یا تام بردی همیشه هواداران زیادی داشتند، همیشه هم تیم یا گروهی مقابلشان بوده است. به همین دلیل هم هواداران و دشمنان زیادی دارند.

برای بولت اما این طور بود که رقیبانش در طول مسابقه معمولا مشغول خواندن نام او پشت لباس مشهور زردرنگش بودند. به نظر مسابقه برای او شخصی بود و کسی جز او شرکت نمی‎کرد. بولت در سال‎های ورزش کردنش توانست الگویی برای بسیاری از ورزشکاران باشد و خیلی‌ها از او الهام گرفتند. حالا اگر کسی پیدا شود که ۱۰۰ متر را در کمتر از ۹.۶۰ ثانیه بدود، «هیچ چیز غیرممکن نیست» چیزی فراتر از یک شعار کمپانی آدیداس خواهد شد.

شاید بولت روز شنبه در لندن شکست خورده باشد و با شکست کارش را به پایان برده باشد، اما هرگز آمار و ارقامی که به جای گذاشت فراموش نخواهد شد.