حدادی در آمریکا به توکیو لبخند زد

روزنامه شرق: گفته بود: «برمی‌گردم و همان احسان قبلی می‌شوم. احسانی که محکوم به پیروزی است نه شکست». شش سال از روزهای تلخ و پر از ناکامی‌اش گذشته و حالا شده همان احسان قبلی. مسابقه پرتاب دیسک چولاویستای سن‌دیگوی آمریکا جایی بود که نایب‌قهرمان المپیک ٢٠١٢ لندن را به دوران طلایی‌اش بازگرداند. ٦٨ متر و ٨٥ سانتی‌متر پرتابی نیست که خیلی ساده از کنار آن عبور کرد؛ آن هم برای آغاز فصل. حدادی هفته گذشته در مسابقه «چولا ویستا» آن‌قدر آماده بود که حتی بیشتر از قهرمان المپیک ٢٠١٦ ریو (٦٨ متر و ٣٧ سانتی‌متر) هم انداخت. او در رقابت با دنیل سوئدی، نایب‌قهرمان ٢٠١٧ جهان، پرتاب‌هایش را از ٥٩ متر شروع کرد تا به مرز ٦٩ متر رسید و اول شد. دنیل با ٦٨ متر و سه سانتی‌متر دوم شد و جاکوب دیگر پرتابگر سوئدی با ٦٣ متر و ٦٣ سانتی‌متر سوم. احسان اما می‌داند بعد از سال افت رکوردی، تازه اول راه است و نباید به این پرتاب دلخوش باشد. خودش می‌گوید: «مربی‌ام به من گفت حالا با این پرتاب ٦٨ متری، پنج سانتی‌متر از زمین بلند شده‌ای. من حالا حالا کار دارم. باید بیشتر تمرین کنم تا روزبه‌روز بهتر شوم. البته این را هم باید بگویم که انداختن ٦٨ متر برای اولین مسابقه فصل خیلی خوب است».

خیلی‌ها معتقدند اوج‌گرفتن یکباره تک‌ستاره دوومیدانی ایران کار مربی او است. «مک ویلکینز»، مربی پرآوازه آمریکایی که آخرین شاهکار مربیگری او قهرمان‌کردن «رایان کروزِر» در رقابت‌های پرتاب وزنه المپیک ٢٠١٦ ریو بود. مک اواخر سال گذشته به ایران آمد و اردویی ٢٠روزه برای احسان در کیش گذاشت و خیلی زود او را با خودش به سن‌دیه‌گو برد. او از همان روزهای ابتدایی شروع کارش با احسان نوید روزهای بهتری را به او داده بود. هدفی که مک برای احسان در سر دارد، پرتاب‌های ٧٠ متری است.

حدادی حالا با این پرتاب دیگر فاصله چندانی هم با رکورد شخصی‌اش ندارد. روزی که در رقابت‌های سال ٢٠٠٨ استونی، ٦٩ متر و ٣٢ سانتی‌متر رکورد زد و دوومیدانی دنیا را غافلگیر کرد. پرتاب چند روز پیش احسان حتی از پرتاب او در المپیک لندن (٦٨ متر و ١٨ سانتی‌متر) که اولین مدال ایران در تاریخ دوومیدانی المپیک را به ارمغان آورد، بهتر بود.
دارنده مدال برنز جهان در سال ٢٠١١ بعد از رقابت‌های چولاویستا، در مسابقه پرتاب‌های دانشگاه UC همین سن‌دیگو شرکت کرد و باز هم اول شد. این دو مسابقه، تورنمنت خاصی برای کسب مدال نداشت و بیشتر از نظر جنبه تمرینی و آمادگی حائز اهمیت است. بااین‌حال رکوردهای پرتابگران نشان می‌دهد که احسان و رقبایش در سطح بالایی کار کردند.

بهترین پرتاب دارنده پنج مدال طلای پرتاب دیسک آسیا در مسابقات دومش در شهر سن‌دیگو ایالت کالیفرنیا ٦٧ متر و چهار سانتی‌متر بود. نفرات دوم و سوم این مسابقه پرتابگرانی از آمریکا بودند که به ترتیب با ٦٦ و ٢٩ سانتی‌متر و ٦٥ متر و ١٢ سانتی‌متر رکورد زدند.

حدادی بعد از نتایج خوبش در آمریکا گفت: «خوشحالم که دومین مسابقه‌ام را هم با اولی پشت‌سر گذاشتم. ولی باید بگویم که مهم اول‌شدن نیست. مهم این است که رکورد خوب داشته باشی. انشاءالله هفته آینده هم در یک مسابقه دیگر در آمریکا شرکت می‌کنم و بعد از آن آماده می‌شوم تا در رقابت‌های لیگ الماس جهان که در اروپا برگزار می‌شود، مسابقه بدهم. از مربی‌ام و حسین توکلی که در یک سال گذشته تمرینات بدنسازی خوبی را با هم داشتیم، تشکر می‌کنم».

کارشناسان دوومیدانی هم نتیجه‌های اخیر حدادی را در رقابت‌های آمریکا قابل دفاع می‌دانند و معتقدند شروع بسیار خوبی برای اوست تا بتواند خود را برای بازی‌های المپیک ٢٠٢٠ توکیو آماده کند. احسان با رکورد ٦٨متری که از خود به جا گذاشته حالا به رده دوم جدول رده‌بندی پرتابگران برتر دنیا صعود کرده است. بااین‌حال او اما رقبای سرسخت‌تری نسبت به گذشته دارد. جدای از کانترف الکنا و مالاچوفسکی که رقیبان قدیمی احسان هستند، باید پرتابگران نوظهور جامائیکا، سوئد، بلژیک، آمریکا و استرالیا را هم به جمع حریفان او اضافه کرد. رکورد هفته گذشته احسان در آمریکا سومین پرتاب او در دوران حرفه‌ای‌اش محسوب می‌شود و بهترین رکوردش پس از سال ٢٠٠٨.

حدادی، نابغه تمام دوران‌ها

احسان حدادی را بدون شک باید نابغه تمام دوران دوومیدانی ایران دانست. او با پنج مدال طلای مسابقات قهرمانی آسیا، سه مدال ارزشمند بازی‌های آسیایی، مدال نقره بازی‌های المپیک ٢٠١٢، مدال برنز مسابقات قهرمانی جهان ٢٠١١، بهترین‌ها و اولین‌ها را در تاریخ این رشته برای کشورمان به دست آورده است. افتخاراتی که حتی در رشته‌های دیگر هم کمتر دیده می‌شود. در کارنامه هیچ‌کدام از دوومیدانی‌کاران ایران این تعداد طلای آسیایی دیده نمی‌شود. این ورزشکار ٣٢ساله در سال ٢٠٠٥ برای اولین‌بار در ٢٠سالگی قهرمان آسیا شد و یک اتفاق تاریخی را رقم زد. او پس از آن چهار طلای دیگر در قهرمانی آسیا و سه طلای بازی‌های آسیایی (٢٠٠٦، ٢٠١٠ و ٢٠١٤) را هم به کارنامه‌اش اضافه کرد. حدادی بعد از حضور در رقابت‌های لیگ الماس باید آماده شرکت در بازی‌های آسیایی ٢٠١٨ جاکارتا شود. بازی‌هایی که از اعتبار بالایی در سطح قاره برخوردار است.

فراز و فرود احسان

رکوردهای نایب‌قهرمان المپیک ٢٠١٢ لندن در حالی در دو سال گذشته به شدت تنزل کرد که در هر رویدادی پا گذاشت، ناکام واقعی بود، به‌طوری که حتی پرتاب‌هایش به مرز ٦٥ متر هم نرسید. بهترین رکوردی که از حدادی به ثبت رسید، تابستان دو سال پیش در رقابت‌های بین‌المللی ٢٠١٥ لوکزامبورگ بود که با ٦٥ مترو ٢٢ سانتی‌متر جواز حضور در بازی‌های المپیک ٢٠١٦ ریودوژانیرو را به دست آورد. اوج نمایش ضعیف پرتابگر دیسک ایران اما در المپیک ریو بود. جایی که با رکورد ٦٠ متر و ١٥ سانتی‌متر حتی از مرحله مقدماتی هم صعود نکرد و حذف شد.

او که تا پیش از المپیک لندن بین شش پرتابگر برتر جهان قرار داشت، در سال‌های ٢٠١٤ (٦٥ متر و ٢٣ سانتی‌متر)، ٢٠١٥ (٦٥ متر و ٢٢ سانتی‌متر) و ٢٠١٦ (٦٣ متر و ٦١ سانتی‌متر) به‌ترتیب به رده‌های ٢٤، ٢١ و ٥٣ رده‌بندی اتحادیه جهانی دوومیدانی سقوط کرد. حدادی در رقابت‌های قهرمانی جهان ٢٠١٥ پکن هم کاری از پیش نبرد و از سه پرتابی که در مرحله مقدماتی داشت، تنها بار اول دیسک را ٦٠ متر و ٣٩ سانتی‌متر انداخت و دو پرتاب دیگرش را خطا کرد تا به فینال نرسد.

افت شدید رکوردی پرافتخارترین دوومیدانی‌کار ایران در این رده‌بندی او را به جایی رساند که حتی به رقابت‌های لیگ جهانی الماس هم دعوت نشد؛ پرتابگری که پیش از آن به دلیل داشتن رکوردهای خوب و با قرارگرفتن در جمع برترین‌ها به این مسابقات دعوت می‌شد و سابقه رفتن روی سکوی لیگ الماس را هم داشت. او سال گذشته در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی باکو با رکورد ٦٠ مترو ٥٤ سانتی‌متر دوم شد و در رقابت‌های آسیایی ٢٠١٧ هند هم با ٦٤ مترو ٥٤ سانتی‌متر به قهرمانی رسید.