بازیکنان تیم ملی از ظریف چه پرسیدند؟!

مجله چلچراغ: هفته پیش وقتی جواد ظریف، وزیر امور خارجه به دیدار تیم ملی در کمپ اتریش رفت، صفحات یکِ روزنامه های ورزشی و سیاسی پر شد از عکس های وزیر امور خارجه با بازیکنان تیم ملی و اعضای کادر فنی و حرف های رسمی که بین ظریف و کی روش و ملی پوشان مطرح شده بود.

مگر می شود جواد ظریف وزیر امور خارجه با بازیکنان برخورد صمیمانه نداشته باشد؟ از حرف های خصوصی او با بازیکنان خبرهای زیادی منتشر نشد اما چلچراغ توانسته از منابع به خصوصی که دارد، جزییات حرف های بازیکنان تیم ملی با بازیکنان را بیرون بکشد. اینکه وزیر امور خارجه گفته که به خاطر تیم ملی مذاکرات 1+5 را با کاترین اشتون رها کرده و به اردوی تیم ملی رفته کاملا درست است. ظریف حتی به اشتون گفته است که باید 120 کیلومتر از وین فاصله بگیرد و به اردوی تیم ملی برود.

خود وزیر خارجه به بازیکنان گفته باورش نمی شده که دلش برای بازیکنان تیم ملی پر زده است و به راننده هم گفته تندتر براند تا به اردوی تیم ملی برسد. وقتی هم رسید، بازیکنان داشتند بدنسازی می کردند و البته ظریف تمرینات بازیکنان را بر هم نزد و گفت تا تمریناتشان تمام نشود، با بازیکنان حرف نمی زند اما مهمترین اتفاقات زمانی افتاد که بازیکنان تیم ملی پس از پایان کارهای رسمی دور ظریف را گرفتند و سوال پیچش کردند.


بازیکنان چه پرسیدند؟

بازیکنان اغلب فیس بوک باز و اینستاگرام باز هستند و به همین دلیل سوال ها حول و حوش همین چیزها بود. سردار آزمون که جوانترین بازیکن تیم ملی است، اول با حالت خاصی از وزیر امور خارجه پرسید: «آقای وزیر، شما در تهران چطور می روید فیس بوک و توییتر؟» ظریف هم البته با خنده جواب داد همانطور که شما در اتریش می روید فیس بوک! خنده دسته جمعی بازیکنان ظریف را هم به خندیدن وادار کرد.

حسین ماهینی و خلعتبری که توییتربازهای به روزی هستند، سوال سردار آزمون را طور دیگری از وزیر می پرسند: «در تهران شما بدون فیلترشکن می روید فیس بوک و توییتر؟» ظریف هم به شوخی می گوید فعلا شما به فکر بازی هایتان با نیجریه و آرژانتین و بوسنی باشید، بعد این ماجراها حل می شود.

البته سوال ها تمامی ندارد. سوال های بازیکنان دیگر هم مشابه است: «آقای وزیر، شما اینستاگرام دارید؟ وایبر دارید؟ سرعت اینترنت کی بالا می رود؟» وزیر امور خارجه که باورش نمی شد که بازیکنان تیم ملی و فوتبالیست ها درگیر اینترنت و شبکه های اجتماعی باشند، با خنده جواب می دهد: «همه چیز درست می شود، امیدوار باشید!»

سوال دیگر این است که آیا حاضر است با بازیکنان عکس سلفی بگیرد و ظریف پاسخ مثبت می دهد. عکس های سلفی با بازیکنان کم کم تبدیل به عکس های دسته جمعی می شود و همه دور و بر وزیر را می گیرند و ظریف با صدای بلند می گوید، می خواستیم سلفی دو نفره بگیریم، به چندصدنفره تبدیل شد! سلفی صد نفره می شود همان عکس دسته جمعی قدیمی!

خنده های ظریف بازیکنان را سر ذوق می آورد و فضای خیلی خوبی در آن لحظات ایجاد می شود. بازیکنان توییترباز مثل حسین ماهینی و سردار آزمون باز به سمت ظریف می روند و از او می پرسند که حساب کاربری اش به چه نامی است تا فالویش کنند. بازیکنان فیس بوک باز هم به ظریف می گویند که صفحه فیس بوکش را لایک کرده اند. خلاصه همه بحث ها حول و حوش شبکه های اجتماعی است و خود ظریف هم از این ماجرا حسابی تعجب می کند. انگار که ذهنیت او فوتبالیست های دهه های ۶۰ و ۷۰ و ۸۰ بود که البته اکثر آنها تحصیلات بالایی نداشتند اما حالا اینترنت باعث شده تا بازیکنان تیم ملی حسابشان را از فوتبالیست های سه دهه گذشته جدا کنند.


البته سوال همیشگی هم پرسیده شد که ظریف طرفدار قرمز است یا آبی که وزیر خیلی زیرکانه و سخنورانه، جواب داده است: «فعلا نه قرمز، نه آبی، من طرفدار تیم ملی هستم!» به این می گویند جوابی که نه سیخ را بسوزاند و نه کباب را!

ظریف خیلی زود در فیس بوک

به همین دلیل بود که جواد ظریف بعد از اینکه به اینترنت دسترسی پیدا کرد، خیلی زود در فیس بوک یک پست نوشت؛ بخوانید: «سلام دوستان، بعد از جلسه سه ساعت و نیمه صبح با خانم اشتون، فرصتی به دست آمد تا همزمان با ادامه مذاکرات در سطح معاونین، سری به اردوی تیم ملی در ۱۲۰ کیلومتری وین بزنم و سلام رییس جمهور محترم و هیئت دولت و حمایت همه مردم از این دلاوران افتخارآفرین را به آنها ابلاغ کنم. فرصتی استثنایی برای من بود و محبت همه آنها بی نظیر. به امید موفقیت های بیشتر.