دوست‌دختر جوانِ گرگِ پیرِ ایتالیا چگونه خبرساز شد؟

برترین‌ها: یک رسانه فارسی‌زبان از پیروزی پارتنر ۳۲ساله سیلوی برلوسکونی، نخست‌وزیر سابق ایتالیا در انتخابات پارلمان ایتالیا خبر داده.

در این گزارش آمده:

روز یکشنبه بود که ائتلاف سه‌حزبی‌ که سیلویو برلوسکونی در آن عضو است، در انتخابات عمومی ایتالیا پیروز شد و به مجلس سنا راه یافت، و او حتی می‌تواند دوباره به کابینه دولت ایتالیا راه یابد. او روز پنجشنبه تولد ۸۶ سالگی‌اش را جشن می‌گیرد و از آن‌جا که تا سه نشود بازی نشود، پارتنر ۳۲ ساله‌اش، مارتا فاشینا، نیز ظاهرا بهانه‌ای برای جشن گرفتن دارد‌ــ او هرچند برای کارزار انتخاباتی‌ در حوزه انتخابیه‌اش حاضر نشده بود، در انتخابات آخر هفته، یک کرسی مجلس ایتالیا را به دست آورد.

فاشینای ۳۲ ساله از شهر مارسالای سیسیل رای آورد، شهری که به گفته خودش، در کودکی برای تعطیلات به آن‌جا می‌رفت. شاید ظاهرا این دلیل کافی برای اقناع رای‌دهندگان نباشد، اما او به بیش از ۳۶ درصد آرا دست یافت و به مجلس نمایندگان، که مجلس سفلای ایتالیا است، راه پیدا کرد.

تعجبی ندارد که او نماینده حزب متبوع پارتنر بازنشسته‌اش، حزب فورتزا ایتالیا (Forza Italia)، است و در مصاحبه‌ای گفت که فرصت نامزدی از سیسیل را «با افتخار پذیرفته است». او به‌رغم ۵۴ سال جوان‌تر بودن از برلوسکونی، از سال ۲۰۲۰ تاکنون شریک زندگی‌اش بوده است. او چهار سال پیش از اولین دوره از سه دوره‌ای که برلوسکونی نخست‌وزیر ایتالیا بود، به دنیا آمده است. این ماجرا باید روایت دلگرم‌کننده‌ای باشد، اما برخی سیسیلی‌ها به نتیجه انتخابات بی‌تفاوت بودند.

آنتونیو فرانته، رقیب شکست‌خورده‌ او از حزب دموکرات، این پرسش را مطرح کرد که «از سیسیل نامزد شد چون برای تعطیلات به این‌جا می‌آمد. این عادی است؟»

به رغم بدبینی‌ها، به نظر می‌رسد که او در اینکه بحران اوکراین باید خاتمه یابد، با رهبر این حزب هم‌عقیده است و به خبرگزاری ایتالیایی «لیبرو» گفت که اگر «پوتین و زلنسکی... همراه میانجی‌هایی نظیر ایتالیا بر سر یک میز بنشینند»، می‌توان به صلح دست یافت. او گفت: «برای جلوگیری از وقوع فاجعه‌ای انسانی، اقتصادی و جغرافیایی‌-سیاسی، قطعا دیپلماسی باید در صدر باشد.» هفته گذشته، از برلوسکونی انتقاد شد، زیرا گفته بود که دوست دیرینه‌اش، ولادیمیر پوتین، وادار به جنگ شده است.

روز یکشنبه، برلوسکونی با بیش از ۵۰ درصد آرا از شهر مونزا در شمال ایتالیا، بار دیگر به عضویت مجلس علیای این کشور انتخاب شد. هرچند در مقایسه با انتخابات عمومی سال ۲۰۱۸، حزب او در مجموع عرصه را باخت، اما عملکرد این حزب فراتر از حد انتظار بود و مخصوصا پیروزی برلوسکونی، [برایش] دلگرم‌کننده بود. ماسیمیلیانو پاناراری، تحلیلگر مسائل سیاسی دانشگاه مرکاتوروم در رم، گفت: «پس از آن‌ همه مشکلات قضایی که برلوسکونی پشت سر گذاشت، کسب مجدد یک کرسی سنا برایش نوعی انتقام‌گیری شخصی بود.»

در سال ۲۰۱۳، سنا او را با اتهام تقلب مالیاتی در کسب‌و‌کار رسانه‌ای‌اش، اخراج کرد و به‌مدت شش سال از حضور در مسند‌های دولتی محروم شد. پس از گذراندن حکم انجام خدمات اجتماعی، دادگاهی حکم داد که او می‌تواند دوباره در سمت‌های دولتی مشغول کار شود، و در سال ۲۰۱۹، یک کرسی در پارلمان اروپا به دست آورد. در سال ۲۰۱۱ و در دوره بحران مالی منطقه یورو، که بازارهای مالی در توانمندی این غول رسانه‌ای میلیاردر در مدیریت وضعیت مالی ایتالیا دچار تردید شدند، سومین و آخرین دوره نخست‌وزیری او ناگهان به پایان رسید.

سیلویو برلوسکونی، گرگ پیر ایتالیا

روزنامه هفت صبح درباره دوران زمامداری برلوسکونی می‌نویسد: سیلویو برلوسکونی گرگ پیر ایتالیاست. سال هاست با حاشیه های ریز و درشت دست و پنجه نرم می کند اما باز هم نمی تواند از خیال تصاحب قدرت دست بکشد. برای برلوسکونی زندگی یعنی سیاست و در این راه به هر کاری تن می دهد. او البته زندگی پر حاشیه ای نیز داشته و بخش عمده ای از ذهنش معطوف پری رویانی است که برایش مشکلاتی نیز به بار آورده است.

ایتالیای معاصر بیش از هر نامی، اسم و رسم سیلویو برلوسکونی را بر پیشانی خود دارد؛ چرا که او غولی تمام عیار در عرصه سیاست، فرهنگ و ورزش این کشور بوده است. از کسب عنوان نخست وزیری بگیرید تا تاسیس شبکه های تلویزیونی و رسانه ای مختلف و البته زمامداری تیم آ ث میلان ایتالیا.

سیلویو برلوسکونی 29 سپتامبر سال 1936 در خانواده ای از طبقه متوسط در شهر میلان به دنیا آمد. او در سال 1974 میلادی کانال تلویزیونی محلی «تله میلانو» را بنیان گذاشت و چهار سال بعد، «کانال 5» را به صورت سراسری در ایتالیا راه اندازی کرد. برلوسکونی در سال 1985 اولین شبکه خصوصی رایگان فرانسه را با عنوان شبکه پنج تاسیس کرد و در سال 1990 حوزه نفوذ خود را از مرزهای ایتالیا و فرانسه به اسپانیا نیز کشاتند و تله سینکو یا همان شبکه 5 را در این کشور اروپایی همسایه تاسیس کرد.

مالک بزرگ ترین شرکت تبلیغاتی ایتالیا است. او صاحب شرکت رسانه ای «مدیاست» هم هست. مدیاست که در سال های دهه 1970 توسط سیلویو برلوسکونی تاسیس شد به طور مشترک و در رابطه ای تنگاتنگ با رادیو و تلویزیون دولتی ایتالیا بر عرصه رسانه ای این کشور احاطه کامل دارد. برلوسکونی زمانی که نخست وزیر ایتالیا بود شخصا بسیاری از مدیران و مقامات ارشد رادیو و تلویزیون دولتی را منصوب می کرد.

شرکت «مدیاست» صاحب چهار کانال تلویزیونی است و حدود 41 درصد از بازار تلویزیون ایتالیا را در دست خود دارد. سهم رادیو و تلویزیون دولتی ایتالیا در این بازار حدود 27 درصد است. سیلویو برلوسکونی علاوه بر این در مالکیت یک شبکه تلویزیونی پولی، دو شبکه تلویزیونی در اسپانیا و چندین شرکت تولیدات تلویزیونی و تبلیغات تجاری سهیم است. او در شرکت «اندمول» که برای بیش از 20 کشور جهان محصولات صوتی و تصویری تولید می کند نیز شریک است.

آیا واقعا ایتالیایی‌ها به او رجعت کرده‌اند؟

برای مردم جهان این شگفتی وجود دارد که چطور ایتالیایی ها بعد از تمام آن پرونده‌ها و رسوایی‌های برلوسکونی بار دیگر به او روی آورده‌اند؟ بگذارید بار دیگر این سوال را دقیق تر از خود بپرسیم؟ آیا واقعا ایتالیایی‌ها به او رجعت کرده‌اند؟