درباره صحبت‌های مخالف سرسخت «زن، زندگی، آزادی»

برترین‌ها: در برنامۀ تلویزیونی «جهان آرا»ی شبکۀ افق، حسن کچویان، استاد دانشگاه تهران به عنوان کارشناس گفت: «شعار زن، زندگی، آزادی یعنی زن، فحشا، هرزگی. شعار دیگر "مرد، میهن، آبادی" هم یعنی مرد، بی‌ناموسی و شهوت‌رانی. رهبران‌شان هم یک مشت نخود‌مغز رانده شده و بدبخت و بیمارند.»

فرهاد قنبری در پاسخ به این حرف‌ها طی یادداشتی تحت عنوان «بحران خانواده در غرب؟» نوشت:

«غرب ویران شده است»، «خانواده در غرب از هم پاشیده»، «اصلا دیگر خانواده ای در غرب وجود نداره» و...

اینها سخنانی است که بارها از تریبونهای مختلف شنیده ایم و هم چند شب پیش حسن کچوییان استاد دانشگاه تهران با شدت و حدت خاصی در تلویزیون مشغول تکرار آن بود.

سالهاست بخش بزرگی از مسئولان و محافظه کاران بر این عقیده هستند که بنیان اخلاق و خانواده در غرب فروپاشیده است و باید با چنگ و دندان از خانواده و ارزشهای خانواده در مقابل این فرهنگ منحط دفاع کرد.

بحران خانواده در غرب در ذهن مسئولان حوزه فرهنگی و آموزشی کشور به چنان امر پذیرفته شده ای بدل شده است که در تک تک کنشهایشان کاملا واضح و مشخص است. 

از اجاره هتل برای ورزشکاران اعزامی به اروپا که سعی می شود دور از شهرهای ساحلی باشد تا مامور همیشه بیدار صدا و سیما که با چشمانی هوشیار مواظب است تا از پخش حضور یک زن در ورزشگاه جلوگیری شود، از ممیزی شدید بر نمایشنامه ها و رمان های ترجمه شده تا قیچی کردن فیلم های سینمایی غربی (چند سال پیش آثار اینگمار برگمان را هم در مجموعه آثار مبتذل گنجانده بودند) همه با هدف مواظبت از ارزش های انسانی و اخلاقی و دفاع از کیان خانواده در مقابل فرهنگ منحط غربی صورت می گیرد.

اما مسئله ای که به دور از تبلیغات رسانه ای باید آن را مد نظر قرار داد، جایگاه واقعی خانواده در جامعه ما و جامعه غربی است.

آیا بحران خانواده در ایران شدیدتر است یا در جوامع امروز غربی؟

*برخلاف باور عمومی و پذیرفته شده، نرخ طلاق در کشورهای غربی در ۳۵ سال گذشته روبه کاهش بوده است. 

*در جوامع غربی خیانت زوجین به یکدیگر بسیار مذموم شمرده می شود.

*در غرب حقوق کودکان در خانواده بسیار مورد توجه و اهمیت قرار دارد و نهاد خانواده به شدت مورد حمایت دولت ها قرار دارد.

*در غرب نگاه کلیت جامعه به افرادی که تشکیل خانواده داده و صاحب فرزند می شوند بسیار مثبت است.

در مقابل در جامعه ما آمار طلاق با سرعت بالایی در حال گسترش است. 

*سن ازدواج و علاقه جوانان به تشکیل خانواده سال به سال در حال کاهش است. (به گونه ای که متوسط سن ازدواج در ایران از متوسط جهانی چندین سال بالاتر است) 

*نگاه به ازدواج و تشکیل خانواده به عنوان یک نهاد اجتماعی ارزشمند سال به سال در حال کمرنگ شدن است. 

*خیانت به پیوند زناشویی قبح خود را از دست داده و به «شیطونی» ساده تقلیل داده شده است. 

*در بسیاری از خانواده ها والدین آن احترام سابق را ندارند.

*ازدواج موقت که قرار بود به عنوان ابزاری برای تسهیل ازدواج جوانان تبدیل شود عملا به ابزاری برای هوسبازی ثروتمندان، ملاکان، حاجی بازاری ها و سیاستمداران پا به سن گذاشته تبدیل شده است تا از این طریق در سنین پیری نیز طعم تجدید فراش با بانوان جوان را بچشند و همسر اصلی و فرزندان خود را در بهت و تعجب فرو برند. 

مثال ملموس دیگر از بحران خانواده در غرب و ایران در میزان مسافرت ها به شهرهای بدنامی مانند پاتایاست. درست است که مسافران پاتایا از همه نقاط دنیا هستند، اما تفاوتی هست بین اغلب مسافران ایرانی و مسافران سایر کشورهایی که به این شهر سفر می کنند. در کشورهای غربی اغلب افرادی از طبقاتی با سطح تحصیلات و فرهنگ پایین، مسافران پاتایا را تشکیل می دهند و به ندرت می توان فردی صاحب خانواده و فرزند را در میان مسافران غربی پاتایا مشاهده کرد. اما در ایران پاتایا شهر محبوب تحصیل کردگان و طبقه متوسط جدید (کارمندان، پزشکان، مهندسان و..) است. مسافرانی که اغلب متاهل بوده و به دور از چشم همسر و فرزندان پاتایا را بهشت رویاهای خود برای استراحت و خرج پس انداز اضافی خود می دانند..

با توجه به شرایط حاکم بر جامعه ما و جوامع غربی در امور مربوط به بنیان و ارزش های خانواده، به نظر می رسد بیشتر از آنکه ما نگران نفوذ فرهنگ منحط غربی باشیم باید سعی کنیم ارزش های خانوادگی و اجتماعی آنها را به جامعه بیاموزیم.

نحوه حضور سلبریتی های غربی (ورزشکاران، بازیگران سینما و..) و سیاستمداران غربی در حوزه های عمومی را با نحوه حضور سیاستمداران و سلبریتی های کشور خودمان مقایسه کنیم تا بهتر با جایگاه خانواده در غرب آشنا شویم. (در آمریکا نامزد ریاست جمهوری همان روز اول تبلیغات با همسر و خانواده در رسانه ها حاضر می شود اما در کشور ما تا پایان سال ریاست جمهوری هنوز شایعات در مورد خانواده رئیس جمهور داغ است)