میراث فرهنگی و ویرانی‌ها و بازسازی‌هایش

برترین ها: یونسکو، سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، از سال ۱۹۷۲ مکان‌هایی را که به خاطر منحصر به فرد بودن‌شان اهمیت دارند را میراث فرهنگ جهانی می‌نامد. بیش از ۱۹۰ کشور جهان با کنوانسیون میراث فرهنگی موافقت کرده‌اند.

مناره مسجد اموی به همراه منطقه باستانی شهر حلب ویران شدند

مناره مسجد اموی در شهر حلب صدها سال در مقابل زمین‌لرزه و جنگ مقاومت کرد. این مسجد نماد معماری سوریه در قرون وسطی بود. در جریان جنگ داخلی در سوریه ماه آوریل سال ۲۰۱۳ مناره این مسجد به همراه منطقه باستانی شهر حلب ویران شدند. برنامه‌ای برای بازسازی وجود ندارد.


کلیسای شهر درسدن آلمان

بعضی از میراث فرهنگ جهانی در پی جنگ‌ها ویران و دوباره بازسازی شده‌اند. «فراون‌کیرشه» (کلیسای زنان) در شهر درسدن آلمان یکی از این نمونه‌ها است.


ویرانی در پی تعصب دینی

تندیس‌های بودا در بامیان افغانستان بلندترین مجسمه‌های سنگی بودا در جهان بودند. بلندترین تندیس بودا ۳۵ متر بود و در کنار مجموعه‌ای از بناهای تاریخی دیگر در بامیان نشانی بودند از هنر بودایی. گفته می‌شود بزرگ‌ترین تندیس در سال ۵۵۴ میلادی ساخته شده است. این تندیس‌ها در نتیجه تعصب دینی طالبان افغانستان ویران شدند.


زمین سوخته

شهر صحرایی تیمبوکتو در ۲۰ کیلومتری شمال رود نیجر و در لبه جنوبی صحرای بزرگ آفریقا، در کشور مالی قرار دارد. تیمبوکتو از قدیم یکی از مراکز مهم تجاری غرب آفریقا بود. این شهر که آن را مروارید کویر می‌نامیدند، با مسجدها و آرامگاه‌هایش، مرکز معنوی اسلام شده بود. اسلام‌گرایان افراطی در سال ۲۰۱۲ بخش بزرگی از این شهر را ویران کردند. این نیروها اکنون از شهر بیرون رانده شده‌اند.


پل رابط میان فرهنگ‌های مختلف جهان

پل موستر بیش از یک بنای تاریخی است. صدها سال است که این پل به عنوان رابط شرق و غرب مشهور است و برقرارکننده ارتباط میان اسلام و مسیحیت و شهروندان کاتولیک کروواسی و مردم ارتدوکس صربستان. این پل در جریان جنگ بوسنی در سال ۱۹۹۳ ویران شد، اما بعد بازسازی و در سال ۲۰۰۵ به عنوان میراث فرهنگ جهانی شناخته شد.


نماد آشتی

پل موستر، که در سال ۱۵۶۶ ساخته شده، بخشی از زندگی روزمره شهروندان موستر شده است. متخصصان سال‌ها برای بازسازی این بنا وقت صرف کردند تا پلی بسازند که کاملا شبیه اصل باشد. یونسکو از بازسازی این پل حمایت کرد.


ویرانی نماد غرور فرانسوی‌ها

کلیسای جامع رمس، مهم‌ترین کلیسای فرانسه است. در این کلیسا همه پادشاهان این کشور تاج‌گذاری کرده‌اند. این کلیسا در جنگ جهانی اول به عنوان نماد غرور فرانسوی‌ها توسط نیروهای نظامی آلمان به شدت تخریب و در سال ۱۹۱۹ بازسازی شد.


نوسازی کامل کلیسای جامع رمس

برای تعمیر و نوسازی کامل کلیسای جامع رمس بیش از همه خانواده آمریکایی راکفلر کمک کردند. در هشتم ژوئیه ۱۹۶۲ مراسمی برای آشتی دوملت آلمان و فرانسه در این کلیسا برگزار شد. در این مراسم شارل دوگل رئيس‌جمهور وقت فرانسه و کنراد آدناورصدراعظم آلمان شرکت کردند. کلیسای جامع رمس از سال ۱۹۹۱ به میراث فرهنگ جهانی تعلق دارد.


ویرانی در پی بمباران

"فراون‌کیرشه" (کلیسای زنان) در شهر درسدن آلمان، کلیسایی پروتستان است. معماری این کلیسا از شکوه فراوانی برخوردار بوده است. این کلیسا در فوریه ۱۹۴۵ در جریان بمباران شهر درسدن در واپسین ماه‌های جنگ جهانی دوم به شدت آسیب دید و فرو ریخت. این کلیسا در زمان جدایی دوآلمان در بخش شرقی آلمان به‌عنوان نمادی علیه جنگ، به‌همان صورت نگهداری شد، اما پس از وحدت دوآلمان بازسازی شد.


جاذبه گردشگری و نماد صلح

بازسازی "فراون‌کیرشه" در شهر درسدن آلمان، در سال ۱۹۹۴ آغاز شد و در سال ۲۰۰۵ به پایان رسید. بودجه مالی این اقدام را از جمله سازمان‌های جهانی فراوانی اهدا کردند. در سی‌ام اکتبر سال ۲۰۰۵ مراسمی برای بازگشایی این کلیسا در آن برگزار شد. "فراون‌کیرشه" در شهر درسدن آلمان اکنون، هم جاذبه گردشگری‌شده، هم نماد صلح و آشتی.