آشنایی با مدل‌های مختلف آستین

مجله زندگی ایده آل: كسی تردیدی ندارد كه جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران اصول دیپلماتیك را به خوبی بلد است و در مجامع بین‌المللی با رعایت تمام جزئیات و نكات ریز حضور پیدا می‌كند. ریزه‌كاری‌هایی كه در لباس پوشیدنش هم قابل كشف است. به تازگی، نحوه لباس پوشیدن او در كنفرانس مطبوعاتی با همتای ارمنی‌اش جنجال‌برانگیز شد.


او پیراهن سفید رسمی به تن داشت كه ابتدای نام و فامیل او، لبه آستین تك‌دوزی شده بود و نشان می‌داد این پیراهن ویژه جناب ظریف دوخته شده است. دیپلمات‌ها هنگام حضور در مجامع رسمی باید پیراهنی به تن كنند كه حداقل دو سانت از لبه كت بیرون باشد و ترجیحا با دگمه سردست تزئین شده باشد اما این فقط یك مدل از مدل‌های متنوع آستین است.


آشنایی با مدل های مختلف آستین

یاد كودكی


آستین پفی معرف حضور همه هست؛ آستینی كه در دوران كودكی و در لباس‌های دخترانه محبوبیت زیادی دارد. البته این مدل آستین‌های كوتاه و باد كرده ریشه تاریخی دارند و در لباس‌های تاریخی زنانه استفاده می‌شد و در دهه ۷۰ میلادی هم دوباره رونق یافتند اما این روزها مصرف‌شان محدودتر شده است.

دنیای تنوع


آستین لنترن در اصطلاح خودمان، آستین دوتكه است و گروه گسترده‌ای از آستین‌ها را شامل می‌شود. كلیه آستین‌هایی كه در طول آستین برش می‌خورند و تكه‌ای اضافه می‌شود، در گروه دوتكه‌ها جای می‌گیرند.

گل برای گل


آستین گلبرگی در گروه آستین‌های كوتاه جای می‌گیرد. در این مدل آستین دو تكه پارچه روی هم قرار می‌گیرند و فرم گلبرگ یك گل را ایجاد می‌كنند، در نتیجه به این اسم نامیده می‌شود. این مدل آستین به دلیل ظرافتی كه در طراحی دارد، در پیراهن‌های زنانه كاربرد زیادی دارد.

زنگوله‌ها به صدا درمی‌آید


در زبان فارسی، به آستین‌هایی كه بلافاصه از حلقه آستین با شیب قابل توجهی گشاد می‌شوند، آستین كلوش گفته می‌شود اما در فرهنگ انگلیسی به آن آستین زنگوله‌ای گفته می‌شود چون فرمی شبیه زنگوله دارد. آستین كلوش دست طراح را در كوتاه و بلندی و همچنین میزان گشادی باز می‌گذارد.

میراث رونسانس


آستین ژولیتی، یادگار دوران رنسانس در ایتالیاست. طرحی از سال ۱۸۲۰ كه تاكنون می‌توانست به فراموشی سپرده شود اما با رومئو و ژولیتی كه زفیرلی، كارگردان ایتالیایی در دهه ۶۰ میلادی ساخت، باعث شد بار دیگر این مدل آستین در دنیای لباس محبوب و پرطرفدار شود؛ آستینی پف كرده كه آستین تنگ بلندی به آن اضافه می‌شود.

پیشنهاد ژاپنی‌ها


مدل آستین كیمونو كه این روزها هم بازار گرمی دارد، هدیه‌ای از لباس سنتی ژاپنی‌هاست. آستین كیمونو، آستینی است كه روی پارچه اصلی همراه با قسمت اصلی لباس، برش می‌خورد و جداگانه به لباس دوخته نمی‌شود. در این مدل، حلقه آستین وجود ندارد و دست طراحان برای خلق مدل‌های مختلف باز است.

امانتی از كلیسا


روزگاری پیراهن‌هایی كه اسقف‌ها به تن می‌كردند، آستینی متفاوت داشت. به جای نمونه‌های رایج كه در بالا پف داشتند و در پایین تنگ می‌شدند، انتخاب اسقف‌ها آستین‌هایی بود كه در بالا معمولی بودند و در پایین گشاد می‌شدند. در نهایت هم با اضافه كردن یك مچ سه تا پنج سانتمیتری جمع می‌شدند. این مدل آستین، این روزها در كار طراحان كاربرد زیادی دارد؛ به خصوص در انواع بلوزها و پلیورهای زنانه.

پر از قصه


در روزگاری كه جامعه غرب به قشر اشراف و رعیت تقسیم می‌شد، در مقابل لباس‌های تجملاتی اشراف، رعیت‌ها بلوزهایی می‌پوشیدند كه آستین‌های گشادی داشت و در قسمت پایین مچ می‌خورد. به دلیل خاطره همان روزها، به این مدل آستین در فرهنگ انگلیسی، آستین دهقانی گفته می‌شود اما همین آستین، پررنگ‌تر از نمونه‌های تاریخی دیگر در دنیای لباس باقی مانده و طراحان از آن استفاده می‌كنند.

حرفی تازه


آستین رگلان، آستینی یك تكه است كه با قد كوتاه، سه ربع یا بلند طراحی می‌شود. نكته قابل توجه در آستین رگلان، محل اتصال آن به لباس است. این آستین به جای حلقه آستین، از طریق برشی كه از زیر بغل تا كنار گردن می‌رود به لباس دوخته می‌شود و برشی متفاوت در لباس ایجاد می‌كند. آستین رگلان در مانتو، پالتو، كت و. . . كاربرد زیادی دارد.

محبوب این روزها


آستین دلمان، برداشتی آزادانه از آستین كیمونو است چون این مدل آستین جداگانه به لباس دوخته نمی‌شود، بلکه آستین دلمان از نزدیكی كمر برش می‌خورد و آستین گشادی خلق می‌كند كه اصولا با یك آستین تنگ در انتها تمام می‌شود؛ البته این موضوع به نظر طراح بستگی دارد. آستین دلمان روزهای پررونق و باشكوهی را در میان طراحان برجا می‌گذارد.

از روزهای دور


اگر آستین پفی به خانواده آستین‌های بلند بپیوندد، این مدل آستین شكل می‌گیرد كه در بالا پف كرده و تا آرنج به تدریج باریك می‌شود و در نهایت یك آستین ساده تا مچ دست ادامه پیدا می‌كند. این مدل آستین اولین بار در سال ۱۸۲۴ در لباس‌های زنانه و مردانه دیده شد. ۶۰ سال بعد یعنی در سال‌های ۱۸۹۰ بار دیگر رونق پیدا كرد و هنوز می‌توان ردپای آن را در كارهای طراحان دید. در اصطلاح به این مدل آستین ژیگو هم گفته می‌شود.