نوجوانی ۱۱ فرد ثروتمند دنیا چگونه گذشت؟

وب سایت دیجیاتو - محسن وفانژاد: بسیاری از بزرگان دنیای امروز ما، کار و تلاش شان را از دوران نوجوانی آغاز کردند. برخی با خواندن کتاب و پرورش قوه تخیل خود، و برخی هم با فعالیت در مشاغل مختلف توانستند دورانی پر رونق برای خود رقم بزنند و آماده ی آینده ای پر فراز و نشیب شوند.

برخی مثل بیل گیتس، کد نویسی را از همان سنین آغاز کردند و برخی هم مثل وارن بافت، موفق ترین سرمایه دار جهان، در سن ۱۶ سالگی ۵۳ هزار دلار (معادل دلار کنونی) درآمد داشتند. برخی هم مثل جف بزوس، موسس و مدیرعامل آمازون، صرفا کارگری ساده بودند.



بیل پیش از اینکه وارد کالج شود در مدرسه ای بسیار معتبر شروع به درس خواندن کرد و در همان سنین متوجه علاقه خود به علوم کامپیوتر، کدنویسی و دیجیتالی کردن بازی دوز شد. گیتس و Paul Allen، دیگر موسس مایکروسافت، در سن ۱۵ سالگی وارد تجارت و کار شدند و برنامه ای برای تشخیص میزان ترافیک در منطقه طراحی کردند. پس از مدرسه، وی به دانشگاه هاروارد رفت اما تحصیل را رها کرد تا به صورت تمام وقت روی موفقیت مایکروسافت کار کند و همین باعث شد که وی ثروتمندترین مرد جهان شود.


وارن بافِت، درآمدزایی را از سنین کودکی آغاز کرد و نهایتا به جایی رسید که با تاسیس Berkshire Hathaway به یکی از موفق ترین سرمایه داران جهان بدل گشت. براساس برآوردی که خودش ارائه داده، اگر دلار کنونی را هم تراز با دلار دوران کودکی اش در نظر بگیریم، بافت تا ۱۶ سالگی موفق به کسب درآمد ۵۳ هزار دلاری شده بود. وی روزنامه رسان Washington Post بود و در همان دوران شروع به فروختن توپ گلف، تمبر و بسیاری موارد دیگر شد. وی از کار کردن در دست پایین ترین مشاغل هیچ واهمه ای نداشت.


کاریزمای شخصیت اپرا وینفری سبب شد تا وی در دوران تحصیل به محبوب ترین و دوست داشتنی ترین دختر مدرسه تبدیل شود. علاقه اش به سخنوری و صحبت کردن در نهایت سبب شد تا به تیم سخنرانی مدرسه بپیوندد و بعد از آن کار در رادیو را آغاز کند. در سن ۱۹ سالگی از یک تلویزیون محلی تماسی دریافت کرد و دانشگاه را رها کرد تا به طور کامل مشغول به کار شود. ریسک بزرگی بود اما جواب داد.


مارک زاکربرگ کارش را با کد نویسی آغاز کرد و در سن ۱۲ سالگی برای دفتر کار پدرش یک برنامه پیام رسان نوشت. چند سال بعد یک سرویس استریم موسیقی برای خود نوشت که نظر AOL و مایکروسافت را جلب کرد اما کار کردن برای شرکت های دیگر را نپذیرفت. سال دوم دانشگاه بود که ایده فیسبوک به ذهن اش رسید و سریعا آن را اجرا کرد، همان سال هم از هاروارد بیرون آمد تا زندگی خود را وقف فیسبوک کند و شکی نیست که تصمیم درستی بوده.


ایلان ماسک دوست داشتنی، مدیرعامل تسلا و SpaceX اولین بار وقتی که ده سال سن داشت یک کامپیوتر خرید. وقتی که ۱۲ سال بیشتر نداشت، کدهایی برای یک بازی کامپیوتری نوشت اما هیچ وقت آن را به یک بازی کامل تبدیل نکرد (در حقیقت یک کارمند گوگل، امسال پروژه ناقص ماسک را کامل نمود). دوران مدرسه را در آفریقای جنوبی (جایی که در آن به دنیا آمد) گذراند و سپس به کانادا مهاجرت کرد.


مارک کیوبان، موسس Dallas Mavericks کار خود را با فروش کیسه زباله آغاز نمود. وی زنگ در خانه ها را در ۱۲ سالگی می زد و به مردم کیسه زباله می فروخت، آن هم با سود ۳ دلاری. اما این فقط شروع کار و تجارت میلیون دلاری کیوبان بود.

از ۴ تا ۱۶ سالگی، تابستان های جف بزوس در مزرعه و دامداری پدربزرگ اش می گذشت. از تعمیر آسیاب های بادی گرفته تا اخته کردن گاوهای وحشی. زمانی هم که دست از اخته کردن گاوها کشید، شروع به کباب کردن آن ها در مک دونالد کرد. پس از کار برای مک دونالد، بزوس و دوست اش تصمیم به راه اندازی انستیتو DREAM، کمپی ۱۰ روزه و آموزشی برای کودکان، گرفتند.


وقتی ریچارد برنسون ۱۷ سال داشت، مجله ای به نام Student راه اندازی کرد در همان شماره اول به میزان ۸ هزار دلار درآمد کسب کرد. تلاش و پشت کار وی در نهایت سبب شد تا برنسون حالا عهده دار Virgin Groups باشد و به بیش از ۴۰۰ شرکت بزرگ دنیا سرویس ارائه دهد.

کارل ایکان در دوران نوجوانی ابدا درآمدی نداشت و پول تو جیبی اش را حتی زمانی که در پرینستون درس می خواند از پدرش می گرفت. یک بار که برای انجام کاری در کلاب مشغول شد، متوجه استعداد خود در بازی پوکر شد. وی از این طریق هر تابستان مبلغی در حدود دو هزار دلار در می آورد و حالا وی ۲۴ میلیارد دلار درآمد دارد.


فیل نایت در دوران نوجوانی یک دونده بود و تمرینات جدی داشت. دقیقا به همین دلیل بود که به کفش های با کیفیت بسیار اهمیت می داد و عاشق آن ها بود. در سال ۱۹۶۴، زمانی که برای دویدن و مسابقه دادن بیش از حد پیر شده بود، شرکت خود را تحت عنوان Blue Ribbon Sports تاسیس کرد که امروز آن را با نام نایکی می شناسیم.

جنت یلن که ریاست بانک مرکزی آمریکا را بر عهده دارد در دوران نوجوانی ریاضی دان برجسته ای میان هم دوره های خود بود. در سال ۱۹۶۳ در بالاترین رتبه، فارغ التحصیل و به عنوان دانشور کلاس معرفی شد. وی سردبیر روزنامه مدرسه نیز بود.