گابریل گارسیا مارکز در خدمت گردشگری!

گابریل گارسیا مارکز ششم مارس۱۹۲۸ در دهکده آرکاتاکا در منطقه سانتامارا در کلمبیا به دنیا آمد.او رمان‌هایش را به لاتین می‌نویسد و برای همین شانس این را پیدا کرد که در سال ۱۹۸۲ برنده جایزه ادبی نوبل شود. آن هم برای همین رمان صد سال تنهایی که بارها فیلمسازان خواسته‌اند آن را فیلم کنند. پاییز پدر سالار او هم باب طبع فیلمسازان است. اما عشق سالهای وبای او بود که بالاخره تبدیل به فیلم شد. نخستین رمان‌های گابریل، گزارش‌های واقع‌گرایانه‌ای از اخبار روزنامه‌هاست.


رمان «صد سال تنهایی» گابریل گارسیا مارکز، نویسنده‌ پرآوازه‌ کلمبیایی، به یکی از جاذبه‌های گردشگری میهنش تبدیل می‌شود.این یک پروژه است به نام‌ «راه ماکوندو» که کلمبیا راه انداخته تا گردشگران همراه مارکز در شهر زادگاهش به سفری ادبی، تاریخی و افسانه‌ای بروند.

تقریباً تمام رویدادهای رمان جاودانی «صد سال تنهایی» در دهکده‌ای به نام ماکوندو رخ می‌دهد. در واقعیت، ولی دهکده‌ای به این نام در کلمبیا وجود ندارد. برای مسئولان اداره گردشگری این کشور که پروژه «راه ماکوندو» را بر اساس «ایستگاه‌های ادبی ـ تاریخی» این رمان طرح ریخته‌اند، این دهکده‌ خیالی، زادگاه گابریل گارسیا مارکز است: آراکاتاکا در استان ماگدالنا؛ جایی که این برنده نوبل ادبی سال ۱۹۸۲ در ۶ ماه مارس سال ۱۹۲۸ در آن به دنیا آمد.

چادر گذشته

اگر مارکز در رمان خود زندگی شخصیت اصلی داستان، سرهنگ آئورلیانو بوئندیا و شش نسل از این خانواده‌ را به این مکان پیوند نمی‌داد، ماکوندو/آراکاتاکا هم مانند صدها دهکده کوچک مناطق شمال کلمبیا ویژگی ‌خاصی برای جلب گردشگر نداشت. خواننده با این شخصیت در ابتدای رمان، هنگامی که دست بسته جلوی جوخه تیرباران ایستاده، آشنا می‌شود.

راوی داستان، پس از شرح این تصویر، بلافاصله از وضعیتی که بوئندیا در زمان حال با آن درگیر است، می‌گذرد و به کنکاش در ذهن او در زمان گذشته می‌پردازد؛ هنگامی که این «شورشی» در کودکی همراه پدر خود، خوزه آرکادیو بوئندیا، به چادر کولی‌ها برای کشف یخ رفته است.چادر کولی‌ها در این رمان، اصولا مرکز تازه‌ها و کشف‌های جدید است. ملکیادس، یکی از این کولی‌های دنیادیده و با تجربه، هر از چند گاهی به ماکوندو می‌آید و کالاهای اختراعی «ینگه دنیا» را به اهالی دهکده می‌فروشد و شگفتی آنان را برمی‌انگیزد.

حالا مسئولان اداره گردشگری کلمبیا، این چادر را در بندر سانتا مارتا در سواحل کارائیب برپا کرده‌اند. سفر به ماکوندو/آراکاتاکا، با «چیواس»، (اتوبوس‌های نقش و نگار دار کلمبیایی) از همین مکان آغاز می‌شود. از جمله جاذبه‌های ادبی این راه، گذر از کشتزارهای بی‌پایان موز است که به نقل از رمان «صد سال تنهایی»، کشت آن از سوی یک آمریکایی برای اولین بار در آمریکای جنوبی در ماکوندو شروع شد؛ رویدادی که زندگی سنتی دهکده را به‌کلی دگرگون ساخت و پای «خارجی»‌ها را به آن‌جا باز کرد.

ایستگاه راه‌آهنی که این اروپایی به‌طور ناگهانی در آن ظاهر شد و به اندازه‌گیری دمای هوا و نمناکی خاک و سرعت رشد گیاهان پرداخت تا بعدها در آن موز به عمل آورد، به همان شکلی که در کتاب آمده، بازسازی شده است. این ایستگاه راه‌آهن، تنها محل برخورد فرهنگ‌های گوناگون در رمان نیست؛ اورسولا، همسر خوزه آرکادیو بوئندیا که به تنهایی بار سنگین خانواده را به دوش می‌کشد، با دایر کردن «آشپزخانه‌ای» در کنار این ایستگاه و پذیرایی از مسافران، خانواده بوئندیا را که به دلیل ورشکستگی در فقری جانکاه به‌سر می‌برد، نیز نجات می‌دهد.

جاودانگی «رمدیوس»
اداره گردشگری کلمبیا، کوشیده‌ است در پروژه «راه ماکوندو»، شخصیت‌های دیگر رمان «صد سال تنهایی» را نیز جاودان کند. بازدید از کتابخانه «رمدیوس»، یکی از این برنامه‌هاست.

این شخصیت «جادویی» که ناگهان در غروبی تابستانی، هنگام پهن‌ کردن ملافه، در برابر چشم دیگران به آسمان صعود می‌کند. زندگی کوتاه ولی پرماجرای او نیز در این کتابخانه به نمایش گذاشته شده است. گردشگران در آراکاتاکا، همچنین می‌توانند از موزه گابریل گارسیا مارکز که به تازگی در ماه مارس گشایش یافته، دیدن کنند. دبستانی نیز که مارکز در آن خواندن و نوشتن آموخت، یکی از بناهای دیدنی پروژه «راه ماکوندو» است. مارکز در کتاب خود، بارها درخت بادام روبه‌روی دروازه آن را که هنوز هم سرپاست، تصویر کرده است.

دست ‌اندرکاران اداره گردشگری کلمبیا، می‌کوشند نشانه‌های دیگری در این رمان که مارکز در نخستین اقامتش در مکزیک در سال ۱۹۶۷ نگاشت، بیابند و از آن‌ها به عنوان جاذبه‌های گردشگری استان ماگدالنا استفاده کنند. از جمله طرح‌‌های در دست اجرا در این رابطه، بازسازی خانه‌‌‌ای است که مارکز در آن به دنیا آمده و حدود ۴۰ سال پیش ویران شده است.

مهندسان و معماران در حال رسم نقشه اصلی آن بر اساس نوشته‌های مارکز در یکی از جدید‌ترین آثار او «زیستن برای نقل زندگی» هستند. یادهای مادر گارسیا مارکز، لوئیزا سانتیاگا مارکز نیز که در مصاحبه‌های گوناگون بیان کرده، به این مهندسان کمک می‌کند. رمان «صد سال تنهایی» بارها در ایران ترجمه و منتشر شده است. برگردان‌های بهمن فرزانه و کیومرث پارسای، از جمله ترجمه‌های موفق این رمان ‌هستند.

منبع : خبرآنلاین