۱۰ دلیلی که شما نمی توانید رئیس باشید!
از خودتان می پرسید که چرا رئیس نیستید؟ چرا شما را به عنوان مدیر یکی از بخش ها انتخاب نمی کنند؟ شاید یک یا چند مورد از موارد زیر پاسخ سوال شما باشد.
برترین ها: از خودتان می پرسید که چرا رئیس نیستید؟ چرا شما را به عنوان مدیر یکی از بخش ها انتخاب نمی کنند؟ شاید یک یا چند مورد از موارد زیر پاسخ سوال شما باشد:
۱. ظاهرتان مناسب نیست.
چنین دلیلی ممکن است سطحی و غیرمنصفانه به نظر برسد، ولی اهمیت ظاهر افراد قابل انکار نیست. ممکن است از پوشش خاصی که محیط اداره بر شما تحمیل می کند دل چندان خوشی نداشته باشید و تا جایی که ممکن است از آن فرار کنید، ولی مطمئن باشید این کار بر ذهنیت افراد نسبت به شما و موقعیت هایی که بر سر راه شما قرار می گیرند تاثیر خواهد گذاشت.
۲. به مدیریت زمان اهمیت نمی دهید.
مدیران نه تنها به کار خود، بلکه به کار دیگران نیز نظارت دارند. اگر نتوانید قابلیت هایی مانند وقت شناسی یا مسئولیت پذیری خود را ثابت کنید، رئیستان به شما اعتماد نخواهد داشت و وظیفه نظارت بر کار دیگران را به شما محول نخواهد کرد.
۳. قدرت بحث، گفتگو و استدلال ندارید.
یک مدیر در مکالمات جدی و دشوار شرکت می کند، تصمیم هایی می گیرد که ممکن است به مذاق بعضی ها خوش نیاید، استانداردها و معیارهایی را تعیین می کند، و بسیاری کارهای دیگر. اگر خجالتی باشید و نتوانید در مکالمه های سخت و جدی شرکت کنید، یا اگر برعکس، پرخاشگر باشید و حالت تهاجمی به خود بگیرید، به شما اعتماد نخواهند کرد.
۴. غیبت یا حاشیه سازی می کنید.
یک مدیر باید بی طرف و عاری از هر گونه پیش داوری، جانبداری یا تعصب باشد یا حداقل این گونه به نظر برسد. اگر قبلا مرزهای سازمانی را شکسته اید و رفتاری نشان داده اید که درخور محل کار نبوده است، شما را به عنوان یک مدیر نخواهند پذیرفت.
۵. نمی دانید چگونه اولویت بندی کنید.
مدیران خوب همه پروژه ها و کارهای ممکن را در نظر می گیرند و مهم ترین آنها را که ارزش وقت و زحمت را دارد تشخیص می دهند. سپس بر این اهداف تمرکز می کنند و از هر عامل منحرف کننده جلوگیری می کنند. اگر شما از چنین توانایی برخوردار نیستید، شاید نتوانید مدیر خوبی باشید.
۶. حق به جانب رفتار می کنید.
هیچ کارفرمایی دوست ندارد با مدیری سر و کله بزند که فکر می کند پروژه اش از بقیه پروژه ها مهم تر است و بودجه بیشتری می خواهد، یا نیروی کار بیشتری لازم دارد. همین طور مدیری که خود را تافته جدا بافته و از راهکارها و خط مشی شرکت مستثنی می داند چندان باب میل یک رئیس نخواهد بود.
۷. در رابطه خود با رئیستان سیاست به خرج نمی دهید.
همچنان که پله های نردبان ترقی را طی می کنید، اهمیت رابطه شما با رئیس بیشتر و بیشتر می شود. اگر الان نتوانید رابطه خود را با رئیستان مدیریت کنید، شاید هرگز به موقعیتی که دوست دارید نرسید. این رابطه شامل داشتن ارتباط کلامی خوب، برآوردن توقعات او، و جلب رضایت او می باشد.
۸. اهل غرزدن و شکایت کردن هستید.
مدیران خوب رفتاری پخته و منطقی دارند. آنها به جای گلایه و شکایت خود را با سیاست های شرکت تطبیق می دهند چون می دانند بعضی تصمیم های یا راهکارهای ناراحت کننده در دراز مدت به سود شرکت خواهند بود.
۹. خود را به وظایفی که برایتان تعیین شده است محدود می کنید.
اگر تنها به وظایفی که شغلتان اقتضا می کند عمل می کنید کارمند خوبی خواهید بود ولی این برای ترفیع رتبه کافی نخواهد بود. تنها کسانی در کار خود پیشرفت می کنند و به مقام های بالاتر می رسند که از حد مینیموم بالاتر می روند و درکار خود خلاقیت به خرج می دهند.
۱۰. موفقیت ها و دستاوردهای خود را علنی نمی کنید.
ممکن است کارتان را به نحو احسن انجام دهید، ولی اگر کسی از آن خبردار نشود پاداشی به شما تعلق نخواهد گرفت. بنابراین از اینکه رئیس خود را در جریان موفقیت هایتان بگذارید خجالت نکشید. این موفقیت ها می توانند نظر مثبت یک مراجعه کننده، و یا حل یک مشکل در مراحل اولیه آن باشند.
۱. ظاهرتان مناسب نیست.
۲. به مدیریت زمان اهمیت نمی دهید.
مدیران نه تنها به کار خود، بلکه به کار دیگران نیز نظارت دارند. اگر نتوانید قابلیت هایی مانند وقت شناسی یا مسئولیت پذیری خود را ثابت کنید، رئیستان به شما اعتماد نخواهد داشت و وظیفه نظارت بر کار دیگران را به شما محول نخواهد کرد.
۳. قدرت بحث، گفتگو و استدلال ندارید.
یک مدیر در مکالمات جدی و دشوار شرکت می کند، تصمیم هایی می گیرد که ممکن است به مذاق بعضی ها خوش نیاید، استانداردها و معیارهایی را تعیین می کند، و بسیاری کارهای دیگر. اگر خجالتی باشید و نتوانید در مکالمه های سخت و جدی شرکت کنید، یا اگر برعکس، پرخاشگر باشید و حالت تهاجمی به خود بگیرید، به شما اعتماد نخواهند کرد.
۴. غیبت یا حاشیه سازی می کنید.
یک مدیر باید بی طرف و عاری از هر گونه پیش داوری، جانبداری یا تعصب باشد یا حداقل این گونه به نظر برسد. اگر قبلا مرزهای سازمانی را شکسته اید و رفتاری نشان داده اید که درخور محل کار نبوده است، شما را به عنوان یک مدیر نخواهند پذیرفت.
۵. نمی دانید چگونه اولویت بندی کنید.
مدیران خوب همه پروژه ها و کارهای ممکن را در نظر می گیرند و مهم ترین آنها را که ارزش وقت و زحمت را دارد تشخیص می دهند. سپس بر این اهداف تمرکز می کنند و از هر عامل منحرف کننده جلوگیری می کنند. اگر شما از چنین توانایی برخوردار نیستید، شاید نتوانید مدیر خوبی باشید.
۶. حق به جانب رفتار می کنید.
هیچ کارفرمایی دوست ندارد با مدیری سر و کله بزند که فکر می کند پروژه اش از بقیه پروژه ها مهم تر است و بودجه بیشتری می خواهد، یا نیروی کار بیشتری لازم دارد. همین طور مدیری که خود را تافته جدا بافته و از راهکارها و خط مشی شرکت مستثنی می داند چندان باب میل یک رئیس نخواهد بود.
۷. در رابطه خود با رئیستان سیاست به خرج نمی دهید.
همچنان که پله های نردبان ترقی را طی می کنید، اهمیت رابطه شما با رئیس بیشتر و بیشتر می شود. اگر الان نتوانید رابطه خود را با رئیستان مدیریت کنید، شاید هرگز به موقعیتی که دوست دارید نرسید. این رابطه شامل داشتن ارتباط کلامی خوب، برآوردن توقعات او، و جلب رضایت او می باشد.
۸. اهل غرزدن و شکایت کردن هستید.
مدیران خوب رفتاری پخته و منطقی دارند. آنها به جای گلایه و شکایت خود را با سیاست های شرکت تطبیق می دهند چون می دانند بعضی تصمیم های یا راهکارهای ناراحت کننده در دراز مدت به سود شرکت خواهند بود.
۹. خود را به وظایفی که برایتان تعیین شده است محدود می کنید.
اگر تنها به وظایفی که شغلتان اقتضا می کند عمل می کنید کارمند خوبی خواهید بود ولی این برای ترفیع رتبه کافی نخواهد بود. تنها کسانی در کار خود پیشرفت می کنند و به مقام های بالاتر می رسند که از حد مینیموم بالاتر می روند و درکار خود خلاقیت به خرج می دهند.
۱۰. موفقیت ها و دستاوردهای خود را علنی نمی کنید.
ممکن است کارتان را به نحو احسن انجام دهید، ولی اگر کسی از آن خبردار نشود پاداشی به شما تعلق نخواهد گرفت. بنابراین از اینکه رئیس خود را در جریان موفقیت هایتان بگذارید خجالت نکشید. این موفقیت ها می توانند نظر مثبت یک مراجعه کننده، و یا حل یک مشکل در مراحل اولیه آن باشند.
ارسال نظر