خواننده شدن به کمک سایت های موزیک!

همشهری جوان: این از آن سوژه هایی نیست که لازم باشد برای نوشتنش بکوبی بروی آن ور شهر تا چهارتا سوژه درست و حسابی دستت بیاید. کافی است گوگل را باز کنی و در کادر جست و جوی آن، بزنی «موزیک». حالا صدها و بلکه هزاران سایت دانلود موسیقی روبرویت است که هر کدامشان می توانند صفر تا صد یک گزارش دو صفحه ای را در چنته ات بگذارند.

سایت هایی که راه اندازی شان حداکثر یک هفته وقت می برد و موزیک هایی هم که برای دانلود قرار می دهند، از همین تیپ و کلاس است؛ یعنی موقع خواب بهش فکر می کنند. شب خوابش را می بینند و صبح که بیدار شدند، موزیک می سازند!

اما این قضیه هر چقدر هم که سریع و راحت باشد، بالاخره نیاز به پول و سرمایه دارد. یعنی همینطوری نمی شود مفت و مجانی سایت انتشار موسیقی زد. تازه جدا از هزینه های مالی، انتشار موسیقی های بدون مجوز ارشاد و ضمنا انتشار غیرقانونی موسیقی های مجوزدار، به خودی خود جرم است.

پس کسی که این سایت ها را (که اکثرا از ایران هم اداره می شوند) مدیریت می کند، چرا و برای رسیدن به چه چیزی وارد این بازی شده. این گزارشی است شاید برای رسیدن به جواب این سوال.

بالای صفحه اول سایت، فرمی قرار گرفته که با آن می شود صفحه شبکه اجتماعی سایت را لایک کرد. همین حالا هم حدود 50 هزار تا لایک دارد؛ چیزی بیشتر از تعداد لایک های معمول صفحات خیلی از خواننده های معروف ایرانی.

برای سایت شان بخش های مختلفی مثل دانلود موزیک ایرانی و خارجی، انجمن، اخبار رویدادهای موسیقی و چیزهایی مثل این درست کرده اند. هر آهنگ جدیدی که می گذارند، حداقل 4-3 هزار بار کلیک می خورد و همه اینها یعنی ما سایت هدفمان را درست پیدا کرده ایم. اینجا یکی از سایت های پربازدید موزیک پاپ است.


شما را خواننده می کنیم

اغلب سایت های دانلود موزیک، استودیوها و پارتنرهایی دارند که آهنگ تولید می کنند. تبلیغ و شماره شان هم پخش و پلا در صفحه اول سایت ها ریخته. کافی است به یکی از آنها زنگ بزنید و بگویید «سلام! من یه آدم تقریبا پولدارم که دوست دارم خواننده بشم.» حوصله این کار را ندارید؟ نگران نباشید، خودمان تستش کردیم. به این روش که با یکی از شماره های ایرانسل روی صفحه اول تماس گرفتیم و گفتیم سه روز دیگر تولد نامزدمان است. می خواهیم برایش آهنگ ضبط کنیم. می شود سه روزه کاری کرد؟ طرف گفت: «آره آقا. مشکلی نیس. چقدر می خوای هزینه کنی؟» زیاد فرقی نداره. فقط می خوام زودتر آماده شه؛ «اگه لیریک (ترانه) از خودتون باشه، براتون آهنگ می سازیم با میکس و مسترش می شه حداقل ۲۰۰ تومن. اجاره استودیومون هم ساعتی ۸۰ تومنه.»

البته این ها بین همه شان ثابت نیست. مثلا یکی دیگر از این اساتید برای استودیو ساعتی ۵۰ می گیرد، یکی دیگر هم که می گوید خودش مدیر سایت موزیک است و هوایمان را دارد، ساعتی ۷۰. قیمت ها بیشتر توافقی است. هر چقدر که با هم حال کنید و بسته به انتظاری که از خروجی قضیه دارید، باید پیاده شوید. پولش هم می رود توی جیب بروبچه ها.

بعد سایت دارها جدا از کمیسیون احتمالی که از استودیوهای همکارشان می گیرند، به شما پیشنهاد می دهند که به ازای فلان قدر تومان، آهنگ بی خودتان را روی سایت بگذارید تا معروف شوید. هر چند خیلی وقت ها آمار بازدید و دانلود آهنگ شما «فیک» است اما به هر حال به لطف بازدیدی که این سایت ها دارند، حداقل دو سه هزار بار دیده خواهید شد.

تبلیغات همیشه جواب می دهد

مهمترین منبع درآمد همه سایت های پربازدید اینترنتی، تبلیغاتشان است. از گوگل و یاهو گرفته تا بلاگفا و کلوب. این مساله در مورد سایت های دانلود موزیک هم وجود دارد و چیزی که مدیران این سایت ها چشم به راهش هستند، جذب آگهی های بیشتر است. معمولا مرزی هم برای انتشار آگهی ندارند. از خود مرغ تا جان آدمیزاد را تبلیغ می کنند و تصاویر تبلیغاتی از سر و کول سایتشان بالا می رود. چون بحث یکی دو هزار تومان نیست. گرداندن سایت خرج دارد و قرار است این خرج را آگهی دهنده ها بدهند.

همین سایتی که صفحه شبکه اجتماعی اش ۵۰ هزار تا لایک دارد، در بخش آگهی ها نوشته که بزرگترین کادر سایتش ماهیانه ۸۰۰ هزار تومان قیمت دارد. کلی کادر ۱۸۰ هزار تومانی هم چیده و اگر پول کافی نداشته باشید، می توانید مشتری کادرهای ۱۲۰ هزار تومانی تا ۳۰ هزار تومانی اش شوید. جمع سرانگشتی کادرها چیزی حدود ۴ میلیون تومان در ماه می شود.

البته بدون حساب کردن تبلیغات غیرتصویری مثل باز کردن پاپ آپ سایت مشتری که با هر کلیک یا ترفندهای این شکلی درآمدزایی دارند. فعالیت دیگری هم که برای این سایت ها سود دارد، فروختن تی شرت و عینک و ساعت از طریق شبکه فروشگاهی و پستی است. در واقع یکسری فروشگاه اصلی وجود دارند که عینک ها و ساعت های تقلبی را وارد می کنند و بقیه به صورت نمایندگی درصدی، آنها را می فروشند.

من یک مدیر موفقم

هر چند خیلی از کسانی که دنبال سایت زدن می روند، هدفشان پول است (که نشانه اش را می توانید در انواع و اقسام کتاب ها و آموزش های کسب درامد از اینترنت پیدا کنید) اما همه ماجرا صرفا پول نیست. بخشی از این ماجرا برمی گردد به حس سلطه داشتن آدمها به دنیای اطرافشان. ما کارشناس روابط اجتماعی نیستیم که در این مورد نظر تخصصی بدهیم اما به حد و اندازه ای که تجربه اش کردیم و حس جوانی مان می گوید، تسلط داشتن روی بقیه چیز باحالی است اما وقتی در زندگی روزمره و اوضاع و احوال اطرافمان، شرایط به حدی می رسد که آدم روی زندگی خودش هم نمی تواند نظر داشته باشد و بقیه برایش تعیین تکلیف می کنند، ناخودآگاه می رود سراغ فضایی که مال خودش باشد و زیر اسمش در سایت، مثلا بتواند بنویسد: «مدیر فروم موزیک ایرانی». از طرف دیگر تجربه یک بیزینس جمع و جور آن هم برای کسانی که اکثرا دهه هفتادی و شصتی اند تجربه خوبی است، حتی اگر هزار تومان درآمد داشته باشد، طرف با خودش می گوید: «من یک مدیر سایت موفقم».