همه چیز درباره شیشه؛ یادگار جنون آور نازی ها

مجله همشهری سرنخ - میترا شکری: شیشه نزدیک به دو دهه است که وارد کشور ما شده است. تخریب های روحی این ماده محرک به قدری زیاد است که محال است در صفحه حوادث روزنامه ها هفته ای چند خبر درباره حوادثی که تحت تاثیر شیشه رقم خورده است نبینید. قیمت این ماده محرک از اوایل امسال به شدت گران شده است. این گران شدن مزایا و معایبی دارد که در این پرونده به آن پرداخته ایم و با مسئولان و صاحب نظرانی که در این زمینه تجربه زیادی دارند به گفتگو نشسته ایم. با ما همراه باشید و هر آنچه که دوست دارید در این باره بدانید را در این پرونده بخوانید.

ماده محرک شیشه از کجا آمد؟ چطور وارد کشور شد و چه تاثیرات روانی روی افراد می گذارد؟

یادگار جنون آور نازی ها!

شیشه جزو مواد محرکی است که آدم را طی مدت دو سال استفاده از پا درمی آورد، فرقی هم نمی کند ماده ای که استفاده می کنید اصل است یا تقلبی! شیشه ماهیتش توهم زا بودن و وظیفه اش هم نابود کردن زندگی آدم هاست. عده ای این ماده محرک را برای شب بیداری هایشان استفاده می کنند، عده ای فریب تبلیغات دروغین چربی سوز بودنش را می خورند و تعدادی دیگر به بهانه از بین رفتن چین و چروک صورتشان سمت مصرف این ماده رفته اند. اگر دوست دارید کمی درباره تاریخچه این ماده و مضراتش بدانید، این گزارش را بخوانید.


اعتیادی از جنس دیگر

شیشه از حدود ۸۰ سال قبل، از کشورهایی مانند آلمان و ژاپن راهش را به سمت نقاط دیگر دنیا کج کرد. این ماده محرک، زمانی وارد ایران شد که کمتر کسی اطلاعات درستی در خصوص آن داشت.

اوایل، بهانه نچربی سوز بودن این ماده مطرح شد و عده ای را به سمت خودش کشاند اما موجی که باعث شد مصرف این ماده همه گیر شود، وعده خیالی اعتیاد نداشتن این ماده بود. سال ها قبل وقتی شیشه وارد کشور ما شد، قاچاقچیان مواد مخدر این شایعه را راه انداختند که شیشه می تواند اعتیاد را درمان کند چون خودش محرک است و اعتیاد ندارد. همین مسئله خیلی از کسانی که به موادی مانند تریاک اعتیاد داشتند را به سمت مصرف این مخدر هل داد، بهل این بهانه که شیشه اعتیاد ندارد و بعد از یک ماه استفاده از آن می توانید برای همیشه اعتیادتان را کنار بگذارید در حالی که شیشه نه تنها اعتیاد داشت بلکه اعتیادش شکل کشنده ای از وابستگی بود؛ وابستگی روحی.

هدیه ای از آمفتامین

نام اصلی شیشه که سال هاست آن را به همین اسم می شناسیم، «کریستال دی متامفتامین هیدروکلراید» است، یک ماده به شدت اعتیادآور و محرک که در روزهای اول مصرف انرژی مضاعفی به مصرف کننده می دهد.

آن طور که کارشناسان امر می گویند، اولین ماده محرکی که از آمفتامین (آمفتامین یک داروی محرک اعصاب است) به دست آمده است، همان قرص اکس یا اکستازی بوده. بعد از این قرص، شیشه مخرب ترین هدیه ای بود که آمفتامین برای مصرف کنندگانش به ارمغان آورد. آنها مصرف کنندگان کنجکاوی بودند که مصرف هیچ ماده مخدری را از قلم نمی اندختند و محال بود ماده ای وارد کشور شود اما آنها دست رد به سینه اش بزنند.


از مهمانی ها به زندگی شخصی

زمانی که شیشه وارد کشور شد از نظر قیمت به شدت گران بود و تهیه آن کار هر کسی نبود. به همین دلیل، تعداد کسانی که به آن معتاد شده بودند خیلی زیاد نبود. بیشتر افراد، این ماده را در مهمانی های شان مصرف می کردند برای اینکه انرژی شان زیاد شود و خواب آلود نباشند اما مدتی گذشت و بعد از به بازار آمدن شکل تقلبی این ماده و پایین آمدن قیمتش، هم اعتیاد به آن زیاد شد و هم عوارض و آسیب هایی که داشت، رنگ جدی تری به خودش گرفت و می شد این را از حوادثی که این ماده رقم زده بود فهمید.

دیگر همه فهمیده بودند تبلیغاتی مثل تاثیر شیشه در کاهش وزن و سایز بدنی افراد چاق، کاهش خواب آلودگی، بالا رفتن قدرت تمرکز، افزایش شادی و نشاط یک مشت دروغ بی پایه و اساس است که قاچاقچیان و فروشندگان مواد مخدر آن را سر زبان ها انداخته اند.

این ماده چطور مصرف می شود؟

مصرف شیشه هم مانند هر ماده مخدر دیگری، روش های خاص خودش را دارد. این ماده بی بو که شبیه به کریستال واقعی است قابلیت مصرف به شکل خوراکی، تزریقی، خوردنی، سیگار، زیر زبانی و حتی شیاف را دارد و بدترین نوع مصرفش هم همان روش سیگاری و تزریقی است که تمام سیستم بدن را با مشکل مواجه می کند.

مهمترین اتفاقی که در بدن رخ می دهد، تحت تاثیر قرار دادن فعالیت های مرکزی سیستم عصبی است. بارها شنیده ایم که افراد بر اثر مصرف موادی مانند هرویین درجا فوت کرده اند اما مرگی که شیشه برای آدم رقم می زند، خیلی دردناک تر از این چیزهاست. منهای مشکلات جسمی که این ماده برای آدم ها به وجود می آورد، پارانویا، اسکیزوفرنی، دو قطبی شدن و توهمات عجیب و غریب سوغاتی است که از شیشه به مصرف کنندگان می رسد. شیشه رفته رفته رگ های مغز آدم را نازک می کند و در بعضی موارد باعث سکته مغزی و مرگ می شود.


... خبر می دهد از سر درون!

اگر به رفتارهای شخصی اطرافیان تان مشکوک شده اید و چیزهایی در آنها می بینید که تا قبل از آن مشاهده نکرده اید و شک دارید که فرد اعتیاد دارد یا نه، باید دنبال نشانه ها باشید. نشانه های نجسمی و روحی که در مصرف کنندگان شیشه به چشم می خورد از این قرار است.

خشکی دهان، افزایش سرعت تنفس، حالت تهوع، تعرق بیش از حد، صحبت کردن بیش از حد، بزرگ شدن مردمک چشم، لاغر شدن، از بین رفتن دندان ها، بدبینی، پرخاشگری، توهم، هراس از تحت تعقیب بودن و ... اینها تمام چیزهایی است که یک مصرف کننده شیشه در زندگی اش تجربه می کند. البته اتفاقات ترسناک دیگری هم وجود دارد که بهتر است از آنها چیزی نگوییم.

یک درمان طولانی

درمان اعتیاد به شیشه، درمان سختی است، چون فرد باید دو بُعد از وجودش را درمان کند. یکی بُعد جسمی و دیگری بُعد روانی که سخت ترینش همین بُعد روانی است. فردی که به واسطه مصرف مواد مخدر، درگیر مشکلات روحی و روانی شده تا مدت ها بعد از درمانش هم درگیر این مشکلات است و گاهی تیک های عصبی دوران مصرفش را تا آخر عمر همراه خودش دارد.