رفتار انسان ها در آسانسور چه مفهومی دارد؟

مجله سیب سبز: روزانه ميليون‌ها نفر از آسانسور استفاده مي‌كنند. شايد شما هم در روز يكي، دو بار سروكارتان به آسانسور مي‌افتد. در ايالات‌متحده روزانه30 ميليون نفر در 58 هزار آسانسور در نيويورك جابه‌جا مي‌شوند. شايد كمي غيرعادي به‌نظر برسد كه لحظاتي را در يك فضاي كوچك با ديگران شريك باشيد. در چنين موقعيتي اغلب ما سعي مي‌كنيم حضور ديگري را در اين فضا ناديده بگيريم و سكوت كنيم كه البته به‌نظر مي‌رسد اين رفتار غريزي به‌شدت ريشه‌دار است. محصور شدن در فضايي با افراد غريبه مي‌تواند آنها را عصبي و متشنج كند، بنابراين اغلب افراد به‌صورت ناخودآگاه كارهايي انجام مي‌دهند تا اين تضاد كمتر شود مثلا اينكه تماس چشمي برقرار نمي‌كنند. درست است كه ميانگين حضور افراد در آسانسور طي روز كمتر از 2 دقيقه است اما در اين مدت كوتاه هم رفتار هركدام از ما در چنين محيطي چيزهاي زيادي درباره ما بروز مي‌دهد. بهتر است 10 رفتاري كه احتمال بروز آن در آسانسور بيشتر است را با هم مرور كنيم و در ادامه برخي رفتارهاي عجيب كه در آسانسور رخ مي‌دهد را بخوانيم.


حالا آيا واقعا موبايل آنتن دارد؟

جالب اينجاست كه اغلب در آسانسور موبايل‌ آنتن نمي‌دهد. گاهي اوقات افراد با اين حركت مي‌خواهند بگويند شخص مهمي هستند و حسابي سرشان شلوغ است و اگر مكالمه‌اي داشتند نبايد ناراحت شويد. اين فعاليت نوعي واكنش براي ايجاد آرامش در وضعيت استرس‌زاست.



فكر نمي‌كنيد ايستادن با دستان باز احساس بهتري ايجاد مي‌كند؟

اين شكل از دست به سينه ايستادن نوعي ايجاد مرز در برابر آنهايي است كه در آسانسور هستند. درحالي‌كه وقتي افراد كمي دست‌شان باز باشد، نشان مي‌دهند نسبت به ساير افراد حس خوبي دارند. اما دست به سينه ايستادن نشان مي‌دهد كه فرد نمي‌خواهد هيچ نوع ارتباط كلامي در آسانسور داشته باشد.



آيا اين كار نشان‌دهنده اضطراب زياد نيست؟

ور رفتن با محتويات داخل كيف يا ورق زدن روزنامه يكي از قديمي‌ترين راه‌هاي پرت كردن حواس است. با اين كار فرد مي‌خواهد ديواري بين خود و ديگران ايجاد ‌كند. اين حالت نوعي واكنش عصبي را بروز مي‌‌دهد. در واقع فرد با اين كار مي‌خواهد خود را آرام كند.



چرا فهرست همه كارهايي كه بايد انجام شود بلند بلند مي‌گويید؟

با خود حرف زدن حركتي است كه با آن فرد تمام روز خود را مرور مي‌كند، اينكه چه كار كرده، چه كارهايي مانده و... افرادي كه با خود حرف مي‌زنند معمولا به كفش‌هاي‌شان زل مي‌زنند و از تماس چشمي خودداري مي‌كنند. آنها اين پيام را انتقال مي‌دهند كه تهديدي براي ديگران نيستند.




در اين حالت بهتر است حواستان به نزديك بودن‌‌ به‌ديگران باشد

برخي افراد سرشان را بالا گرفته، شانه‌ها را به عقب داده و پاهاي‌شان را صاف قرار مي‌دهند. در اصطلاح اين افراد به شكل عصا قورت داده مي‌ايستند. آنها در اصل اشخاصي خودآگاه لقب مي‌گيرند. اين افراد زماني كه آسانسور خلوت هم هست همين‌گونه مي‌ايستند.


اين حالت نوعي پنهان كردن استرس است

اين اتفاق معمولا در بين آقايان مي‌افتد زيرا اغلب آنها شلوارهاي جيب‌دار مي‌پوشند. در اين حالت فرد نوعي ناامني را القا مي‌كند حتي اگر در واقع اينگونه نباشد. وقتی دو آقا مقابل هم قرار مي‌گيرند درحالي ‌كه يكي از آنها دست در جيب دارد، فرد با خودش مي‌گويد نكند از جيبش وسيله خطرناكي بيرون بياورد؟!



در اين حالت فرد خود را آسيب‌پذير نشان مي‌دهد

برخي افراد بدون توجه و به‌صورت غيرعمدي دست‌هايشان را در آسانسور تكان مي‌دهند. اين حالت باعث مي‌شود ديگران خودشان را جمع كنند و به نوعي در حالت انقباضي قرار بگيرند كه اين پيام آسيب‌پذيري را القا مي‌كند. در اين وضعيت خيلي از افراد برگه‌هاي كاري يا كيف‌‌شان را جلوي خودشان نگه مي‌دارند.



اگر در را در اين حالت بگيرد زودتر بيرون مي‌رود؟

اين قبيل افراد اين پيام را مي‌دهند كه بايد نخستين نفري باشند كه هنگام باز شدن در، از آسانسور خارج ‌شوند. اين حالت نشان‌دهنده بي‌توجهي نسبت به اطرافيان است. فردي كه دستش را به در آسانسور گرفته با خودش فكر مي‌كند اگر در را به اين شكل بگيرد زودتر مي‌تواند از آنجا خارج شود.



اينجوري يك نفر از در مراقبت مي‌كند

برخي افراد راست و مستقيم جلوي در مي‌ايستند مثل گروه سرود بچه‌ها! آنها مي‌خواهند از ديگران فاصله بگيرند و به در خروج آنقدر نزديك باشند كه به محض باز شدن در از آن خارج شوند،گويا نگهبانان ورودي آسانسور هستند.



لزومي ندارد انرژي خاصي استفاده كند

آنهايي كه به در تكيه مي‌دهند اغلب افرادي هستند كه در طبقه آخر ساختمان زندگي يا كار مي‌كنند. آنها بسيار آرام هستند و در عين حال نمي‌خواهند خودشان را درگير كنند. به اين ترتيب اين افراد نشان مي‌دهند كه خسته هستند يا نيازي نمي‌بينند انرژي‌ خود را كنترل كنند.