چرا کمال گرایی چیز خوبی نیست؟

مجله پنجره خلاقیت - شادی حسن پور: اینکه بخواهید چیزی در نهایت کمال خود باشد، چه عیبی دارد؟ هیچ، به جز اینکه در نهایت باعث شکستتان می شود؛ و این دقیقا چیزی است که به سر افراد کمال گرا می آید.

کمال گرایی به ذهنیت صفر و یک (یا این یا هیچ چیز) مرتبط است. یا یک چیز عالی و کامل است یا به دردنخور؛ فقط یک راه درست وجود دارد و بقیه همه اشتباه هستند.

در ادامه به نه دلیلی اشاره می کنیم که کمال گرایی باعث شکستتان می شود.

۱. هیچ گاه کاری را به پایان نخواهید رساند.

برای افراد کمال گرایی که استانداردهای بالایی برای خود تعریف کرده اند، پروژه های کاری به پایان نمی رسند چرا که هیچ گاه هیچ پروژه ای به حد کمال نمی رسد. در نتیجه به عنوان یک کمال گرا باید همیشه روی یک پروژه کار کنید ولی هرگز نتوانید آن را کامل کنید. زمانی که داشتم اولین کتابم به نام «خودِ شادِ شما: نسخه نهایی شادی» را می نوشتم، بیش از دو سال برای این کار زمان گذاشتم زیرا دوست داشتم آن را به کامل ترین و بهترین شکل ممکن وارد باز کنم. شاید شما در مورد وب سایت جدیدتان، ای میلی که برای مشتری جدید می نویسید یا مقاله ای که به عنوان بخشی از برنامه بازاریابی خود در نظر گرفته اید، این حساسیت را داشته باشید. این به تعویق انداختن ها در نهایت مانع رشد کسب و کارتان می شود.

2. دچار استرس می شوید.

کمال گرایی مسئله ای به شدت استرس زاست زیرا همواره در مورد کامل کردن همه چیز نگران هستید. هیچ چیز همیشه آن قدر که باید خوب نیست، و همین ذهنیت مانع از این می شود که نسبت به کار و زندگی تان احساس رضایت داشته باشید.

۳. ریسک نمی کنید.

اگرچه همیشه دوست دارید همه چیز در نهایت کمال خود باشد، اما کمال گرایی نوعی ترس از شکست نیز در خود دارد. در نتیجه، این ذهنیت برایتان پیش می آید که «اگر نمی توانم این کار را در حد کمال انجام دهم، پس اصلا امتحانش هم نمی کنم.» پس به دنبال کار جدید نمی روید و مقاله ای که مدت ها روی آن کار کرده اید را هم منتشر نمی کنید. در یک جمله می توان گفت «ترس از شکست باعث شکستتان می شود.»

۴. خلاقیتتان سرکوب می شود.

اگر همواره در مورد انجام دادن کامل کارها (و شکست نخوردن) استرس داشته باشید، آنگاه خلاقیت و قوه تخیلتان سرکوب می شود؛ و نوآوری که برای ایجاد تغییرات مثبت و کسب موفقیت عامل مهمی به حساب می آید، در افراد کمال گرا وجود ندارد.

5. به آب و آتش می زنید تا همه را شاد و راضی نگه دارید.

به عنوان یک فرد کمال گرا اغلب دوست دارید مردم از شما خوششان بیاید و نظر مثبت و خوشایندی در موردتان داشته باشند. شما به دلیل تفکر صفر و یکی تان این طور فکر می کنید که اگر مردم شما را دوست داشته باشند، آدم خوبی هستید و اگر از شما خوششان نیاید، به هیچ دردی نمی خورید. و اگر بخواهید همه را راضی نگه دارید، در فرآیند تصمیم گیری تان به مشکل بر می خورید و از مکالمات مهم اجتناب می کنید تا کسی از شما آزرده نشود. به همین دلیل با مشکلات زیادی در محل کار مواجه خواهیدشد.

۶. به شدت از دیگران انتقاد می کنید.

افراد کمال گرا همیشه در حال قضاوت کردن خودشان هستند. و به دلیل آنکه اغلب رفتارهای درونی مان به تعاملات روزمره نیز سرایت می کند، احتمالا به قضاوت کردن دیگران نیز می پردازند. این گون افراد برای دیدن اشتباهات دیگران چشمی تیزبین و گاهی رفتاری خشونت آمیز دارند. اگر بخواهید بیش از حد از دیگران انتقاد کنید، در کارهای گروهی به مشکل بر می خورید.

۷. نمی توانید کاری را به شخص دیگری واگذار کنید.

کمال گرایی باعث می شود نتوانید مسئولیت های کاری را به شخص دیگری واگذار کنید. ذهنیت «یا این یا هیچ چیز» باعث می شود فقط یک روش را روش درست بدانید و راه حل دیگران را برای انجام دادن کارها به هیچ وجه نپذیرید. و به دلیل آنکه دیگران نیز همیشه با شما هم عقیده نیستند، ممکن است روششان را قبول نکنید و تصمیم بگیرید که خودتان تمام کارها را انجام دهید. عدم واگذاری مسئولیت های متفاوت به افراد مناسب باعث افزایش فشار کاری روی شما و ایجاد مشکلاتی در سازمان خواهدشد.

8. همه چیز را به خود می گیرید.

فرد کمال گرا در رابطه با ارزش های شخصی اش شرطی شده است؛ یعنی به خود کاملا ایمان دارد. پس اگر کارها روی روال پیش برود. اگر مردم دوستش داشته باشند، اگر کار درستی انجام دهد، همه و همه به خاطر گل روی او بوده است! اما امان از روزی که بازخورد منفی بشنود. کمال گرایان معتقدند یا موفق می شوند یا شکست می خورند. هیچ حد میانه ای وجود ندارد. پس هر بازخورد منفی ای را به خود گرفته و فکر می کنند که شکست خورده اند.

۹. هیچ گاه استراحت نمی کنید.

ذهنیت کمال گرایی تا زمانی که کاری انجام نشده باشد، چیزی به اسم استراحت یا سرگرمی نمی شناسد! البته کار هم هیچ گاه به آن شکلی که آنها می پسندند انجام نخواهدشد و در نتیجه تنها چیزی که برای فرد می ماند، خستگی مفرط کاری و رها کردن کسب و کار است.