آیا سال ٢٠١٨ سال زنان است؟

روزنامه شرق: هنگامي كه مقالات پايان سال را در رسانه‌هاي آمريكايي مرور مي‌كنيد، بخشي هم براي زنان در نظر گرفته مي‌شود؛ زنان، جايگاهشان و تغييراتي كه در سال ٢٠١٧ رخ داده است. هركدام از رسانه‌ها از منظري به تحولاتي كه از نظرشان در حوزه زنان بنيادين است اشاره كرده‌اند. فهرستي كه از موفق‌ترين زنان عرصه سياست و اقتصاد و... منتشر مي‌شود هر سال طولاني‌تر مي‌شود. طبق گزارش واشنگتن‌پست، از سال ٢٠١٤ تا ٢٠١٦ تعداد زنان اين فهرست ٩٢٠ نفر است، درحالي‌كه از ٢٠١٦ تا آخر سال ميلادي قبل، اين تعداد به ٢٦ هزارنفر رسيده است.

يكي ديگر از اتفاقات برجسته سال ٢٠١٧ رژه اعتراضي عليه ترامپ بود كه گفته شد ٥٠٠ هزارنفر از زنان و مردان براي شركت در آن اعلام آمادگي كردند. به قول يكي از زنان؛ «پس از چنین انتخابات ناامیدکننده‌ای، انرژی حاضران در راهپیمایی قابل‌ملاحظه بود». در‌عين‌حال امسال هنگامي كه بيانيه عليه اين خشونت جنسي مطرح شد، تعداد زيادي از مردان نيز همراه زنان، اين درخواست اعتراضي را امضا كرده بودند. واقعا اين هماهنگي قابل‌توجهي است و البته واقعي! واكنش‌هايي كه از سال ٩٢ تا حالا بي‌سابقه بوده است. هرچند پس از آن راهپيمايي به‌يادماندني سؤال بسياري از مردم اين بود: «قدم بعدي چيست». به گزارش نيويورك‌تايمز، از آن زمان زنان در ایالات متحده و در سراسر جهان گام‌های بزرگی برداشته‌اند؛ هم از لحاظ سیاسی و ورزشی و هم اقتصادي و فرهنگي.

در‌حال‌حاضر زنان براي فرمانداري و پست‌هاي سياسي مهم در آمريكا تلاش مي‌كنند، هرچند بسته به اينكه در چه حزبي هستند، تلاش‌هايشان سخت‌تر مي‌شود؛ مثلا زنان فعال در حزب جمهوري‌خواه ميزان اعتراض‌هايشان بيشتر است و سخت‌تر، تا بتوانند در مقابل مردان صاحب نفوذ اعتراض كنند. شيكاگوتریبيون از ١٧ زن دو سؤال پرسيده است: الهام‌بخش‌ترين حركت يا لحظه‌اي كه در سال قبل ديده‌ايد، چيست و براي سال بعد چه‌كار بايد كرد؟

برخي هشتگ #MeToo را الهام‌بخش دانسته‌اند، چراكه سبب شده زنان جرئت كنند تا درباره مشكلات خود سخن بگويند و همچنين زاويه ديد افراد را به مسائل زنان تغيير داده است و پيش‌بيني كرده‌‌اند در سال ٢٠١٨ زنان بيشتري براي حضور در فعاليت‌هاي ملي و محلي گام بر‌دارند و به سوي تغيير حركت ‌كنند. زنان سياه‌پوست نیز مي‌توانند كمك كنند كه ايالت‌هاي بيشتري به دموكرات‌ها رأي دهند و هم مي‌توانند حضور خود را در فعاليت‌هاي سياسي گسترده كنند و رأي بالاتري دريافت كنند.

يكي از كساني كه در زمينه كتاب‌فروشي فعاليت داشت، به اين نكته اشاره كرده كه «اعتماد من به بشریت، توسط تعداد كتاب‌هايي كه از زنان رنگين‌پوست منتشر شد، افزايش يافت. در تعدادی از لیست‌های معتبر و برخی از جوایز حضور چشمگیري داشته‌‌اند و اميدوارم اين آغازي در صنعت چاپ و نشر و جامعه ادبی باشد». هنگامي كه مجموعه سخنان زناني را كه مورد پرسش قرار مي‌گيرند مرور مي‌كنيم، اين جملات پررنگ‌تر از بقيه است: «زنان آماده هستند تا این دنیا را نجات دهند»، «زنان نیرویی بودند كه سبب شدند همه ناامید نشوند»، «هیچ وظیفه‌ای بیش از حد کوچک نیست» و پيشنهاد داده‌‌اند: «سال ٢٠١٨ سال جنگجوبودن ناميده شود».

آيا عجيب نيست كه اين سخنان بيش از صد سال بعد از آغاز جنبش‌هاي فمينيستي و در كشور آمريكا و با تمام مظاهر تكنولوژي و پيشرفت‌هاي فني گفته مي‌شود؟ اينكه هنوز زنان قدرتمند براي دستمزد برابر با مردان ناگزير به تلاش و حتي استعفا هستند و عجيب‌تر اينكه پس از اين‌همه تلاش و فعاليت، امسال قرار است زنان «جهان را برای بهترشدن تغییر دهند»؟