علی واکسیما، اولین واکسی سیار کشور

همشهری سرنخ: «علی واکسیما»، اولین واکسی سیار کشور که در سال های گذشته با ابتکار بامزه و عجیبش، برای مدت ها سوژه گزارش مطبوعات مختلف شده بود این روزها دست به اقدام جالب دیگری زده است. او که تا پیش از این، با دوچرخه و بعدها با موتور سه چرخ خود، گوش به زنگ بود تا با اولین تماس، خودش را به مشتری مورد نظر برساند و کفشش را واکس بزند، حالا باز هم پیشرفت کرده و موتورش را تبدیل به یک ماشین کرده است اما ماشین اوبا بقیه ماشین ها یک تفاوت عمده دارد، اینکه ماشین او به شکل کفش است. شاید با دیدن ماشین او، دلتان بخواهد که علی واکسیما دستی به سر و روی کفش چرمی تان بکشد و آن را برق بیندازد.

ماجراهای علی دو هزار

خیلی ها علی واکسیما را به اسم «علی دو هزار» می شناسند. این به خاطر وب سایتی است که این واکسی خلاق راه اندازی کرده است. پاتوق او این روزها حوالی میدان هفت تیر است. بعضی وقت ها هم اطراف فرمانیه بساط می کند، شاید تا دیروز، رهگذران بی تفاوت از کنار علی واکسیما عبور می کردند اما این روزها مردم به خاطر ماشین جدیدی که او طراحی کرده حسابی کنجکاو می شوند تا ببینند ماجرا از چه قرار است.


«علی حسن خانی ام اما کمتر کسی مرا با این نام و نشان می شناسد. بیشتر مردم، علی واکسیما صدایم می کنند. ۴۰ سال دارم و ۲۰ سال از عمرم را واکسی بوده ام.» او عاشق این شغل است و می گوید: «همیشه سعی دارم با کارم، لبخندی بر لب مردم بنشانم و هیجانی در کارم ایجاد کنم تا از یکنواختی دربیاید.»

اولین واکسی سیار

آقای واکسی با لباس های شیک و دوچرخه خارق العاده اش نظر هر کسی را به خود جلب می کرد. او اولین واکسی سیار در کشور بود. «مشتریانم شماره تلفنم را داشتند. شماره تماسم را پشت دوچرخه ام حک کرده و نوشته بودم سفارشات پذیرفته می شود. من اولین واکسی سیار هستم.»

بعد از این کار بود که اسم علی آقا سر زبان ها افتاد، آن روزها مردم از کار و سلیقه اش استقبال کردند تا جایی که علی واکسیما پایش به رسانه ها باز شد و به شهرت رسید. همین استقبال مردم باعث شد که علی آقا به کارش دلگرم شود، به همین خاطر او بعد از دوچرخه، به سراغ موتور سه چرخه رفت و مدتی هم با آن مشغول به کار شد تا اینکه فکری به سرش زد.

تولد ماشین کفشی

آقای واکسی از یکنواختی متنفر است، به همین خاطر هر از گاهی حرکتی می زند و کار متفاوتی انجام می دهد که هم خودش سرحال بیاید و هم مردم را شاد کند. «اولین واکسی سیار بودن راضی ام نمی کرد.دلم می خواست کار جدید دیگری انجام بدهم، خیلی به این موضوع فکر کردم. جالب است بدانید با وجود اینکه روی موتور سه چرخه ام، تابلوی واکسی خود را نصب کرده بودم اما باز خیلی ها از من درباره کارم می پرسیدند. انگار حوصله خواندن نوشته های روی تابلوی موتورم را نداشتند. البته حق همدارند چرا که آنقدر تبلیغات و تابلو از در و دیوار این شهر آویزان است که اگر بخواهند به آنها توجه کنند، از کار و زندگی شان می مانند.»

موتوری که ماشین شد

اما علی واکسیما دست بردار نبود. او می خواست کاری کند که دیگر مردم زحمت خواندن تابلو واکسی را به خودشان ندهند و با یک نگاه بفهمند که کار علی آقا چیست. «بعد از مدت ها فکر کردن، طرحی به ذهنم رسید که آن را روی کاغذ پیاده کردم. تصمیم داشتم ماشینی بسازم که به شکل کفش باشد. به این ترتیب همه متوجه کارم می شدند، تازه این ماشین کفشی، می توانست جذابیت زیادی هم داشته باشد.»

آقای واکسی برای عملی کردن طرح خود از یکی از دوستانش کمک گرفت. آنها قرار شد در جاجرود این ماشین را بسازند. از آنجا که علی تنها یک موتور سه چرخه داشت، قرار شد همان موتور را به ماشین و به شکل یک کفش تبدیل کنند. «دو ماهی طول کشیدکه توانستیم ماشین را بسازیم، روزانه سه ساعت کار می کردیم. البته این کار برایم هزینه چندانی نداشت، هزینه اش موتور سه چرخه ام بود و بس.»

راحت عکس بگیرید

علی آقا از اولین روزی می گوید که از ماشینش رونمایی کرد. «همین چند روز پیش بود. خودمهم فکرش را نمی کردم اینقدر مردم هیجان زده شوند، اولین برخوردم با یک عروس و داماد بود. آنها با دیدن من وماشین، از ماشین عروس پیاده شدند و گفتندمی شود سوار ماشین شویم و عکس بگیریم. من هم ماشین را در اختیارشان گذاشتم.»

علی آقا مرد خوش اخلاق و مهربانی است. او به هر کسی که در خیابان از او بخواهد برای یک بار سوار ماشینش شود، نه نمی گوید، ضمن اینکه برای عکس گرفتن از این ماشین عجیب و غریب مانع نمی شود. او برای اینکه خیال مردم را از این بابت راحت کند، روی ماشینش نوشته «لطفا عکس بگیرید.»


می خواهم بهترین واکسی دنیا باشم

همه تصور می کنند که علی واکسیما به خاطر درآمد بیشتر این کارها را انجام می دهد اما علی آقا می گوید از پولی که درمی آورد راضی است و به خاطر پول درآوردن بیشتر این کارها را نمی کند: «روزانه ۳۰ یا ۴۰ هزار تومان درمی آورم. این درآمد مربوط به تابستان است. در فصل زمستان کار ما کمتر می شود، چرا که به خاطر سرما مردم نمی آیند کفش هایشان را دربیاورند و در سرما بیاستند تا کفششان واکس خورده شود اما من همیشه از پولی که درمی آورم راضی هستم.»

آقای واکسی عاشق کارش است و سعی می کند بهترین واکسی دنیا باشد. او به مشتریانش خدمت جالبی ارائه می دهد. «بعد از برق انداختن کفش ها به بند کفش عطر می زنم و بیزینس کارتم را به مشتریان خودم می د هم.» جالب اینکه این واکسی خوش ذوق برای رفاه حال مشتریان یک کارتخوان سیار هم در ماشینش گذاشته است.