معمای افزایش مرگ و میر مادران یانکی

روزنامه هفت صبح: نرخ مرگ و میر مادران در همه کشورهای صنعتی به جز آمریکا کاهش یافته است؛ چرا زنان آمریکایی بر اثر عوارض ناشی از زایمان می میرند؟

وقتی ما به زنانی که هنگام وضع حمل جان خود را از دست می دهند فکر می کنیم، ایالات متحده اولین جایی نیست که به ذهن متبادر می شود. بنابراین این واقعیت که در هر روز دو زن بر اثر عوارض مربوط به زایمان می میرند ممکن است به عنوان یک شگفتی در نظر گرفته شود.

براساس آمار بانک جهانی، ایالات متحده از نظر مرگ و میر مادران در رده پنجاهم جهان و بالاتر از هر کشور صنعتی دیگری قرار دارد. بدین ترتیب یک زن آمریکایی چهار برابر بیشتر از یک زن آلمانی در معرض خطر از دست دادن جان خودهنگام زایمان قرار دارد. «راشل وارد» از سازمان عفو بین الملل می گوید: «این یک مسئله بهداشتی قابل پیشگیری است. ما انتظار نداریم که نوعی درمانبرای آنپیدا شود. چاره این مشکل وجود یک اراده سیاسی است.»

چه خبری بدتر از اینکه نرخ مرگ ومیر مادران در ایالات متحده در حال افزایش است؟ «اوژن دکلرک» از دانشکده بهداشتی عمومی دانشگاه «بوستون» فیلم کوتاهی تولیدی کرده است که به نام«تولد به روایت اعداد» و در این فیلم به موضوع مرگ و میر مادران هنگام زایمان در آمریکا پرداخته است. او در گزارشی نشان می دهد در سال 2013 میزان مرگ و میر مادران در کشورهای صنعتی کاهش یافته اما در آمریکا، به میزان 30 درصد در دهه نخست هزاره جدید افزایش داشته است.

گزارش دیگری که در سال 2013 در «مرکز تجزیه و تحلیل بهداشتی ترووِن» منتشر شده حاکی از آن است که آمریکا بیش ازهر کشور دیگری متحمل هزینه های مرتبط با مراقبت و سلامت مادران می شود. پس چرا مادران آمریکایی باز هم بر اثر عوارض مربوط به زایمان می میرند؟ پاسخ پیچیده است و راه حل های ساده ای می طلبد. «راشل وارد» می گوید: «متاسفانه هیچ فرمول جادویی وجود ندارد که توضیح دهد چه عاملی پشت پرده نرخ بالای مرگ و میر مادران در آمریکا وجود دارد. ما در این مورد با عوامل متعددی روبرو هستیم که گواهی است بر مشکلاتی سیستماتیک همچون در دسترس نبودن خدمات با کیفیت و با هزینه مناسب برای همه زنان در ایالات متحده.»


یکی از این عوامل نیز جمعیت شناسی مادران جدید در ایالات متحده است. دکتر «سارا کیلپاتریک» از مرکز پزشکی «سدار - سینای» در «لس آنجلس» می گوید: «زنان ما مسن هستند. سن مادران ما نیز افزایش یافته است. ما نسبت به گذشته زنان بسیار زیادی داریم که در اواخر دهه ۳۰ و ۴۰ زندگی خود هستند. در این سن احتمال بیشتری وجود دارد که فرد با مشکلات پزشکی همچون بیماری قلبی روبرو شود.» علاوه بر این چاقی نیز در آمریکا و در بین زنان رو به گسترش است و همین مورد عوارض زایمان را افزایش می دهد.

میزان دسترسی به خدمات بهداشتی

بسیاری معتقدند که سیستم بهداشت و درمان آمریکا در شرایط بحرانی قرار دارد. بنیاد «هنری جی قیصر» گزارش داده است که ۴۷ میلیون ساکن غیرسالمند آمریکایی در سال ۲۰۱۲ از بیمه درمانی محروم بوده اند. زنان باردار مطمئن نیستندن که بیمه، هزینه های آنها را تقبل کند.

کنگره متخصصان زنان و زایمان آمریکا گزارش داده است که زنان باردار کمتر از خدمات مراقبت های دورانب ارداری برخوردار می شوند و همین مسئله می تواند به بروز اختلال در وضعیت جسمانی و نتایج شوم روی سلامت مادر منجر شود. وضعیت برای زنان فقیر و زنان رنگین پوست به مراتب وخیم تر و بحرانی تر است. در سال ۲۰۱۲، ۲۳ درصد از زنان آفریقایی - آمریکایی و ۳۶ درصد از زنان اسپانیایی تبار از هیچ گونه بیمه درمانی برخوردار نبوده اند.

گزارش سال سال ۲۰۱۳ «بنیاد زنان نیویورک» نشان می دهد به ازای هر ۱۰۰ هزار زن سیاه پوست نیویورک که زایمان کرده اند، ۷۹ نفر جان خود را از دست داده اند. این در حالی است که این آمار برای زنان سفیدپوست ۱۰ مرگ در هر ۱۰۰ هزار نفر بوده است. این بدین معنی است که میزان مرگ و میر زنان سیاه پوست نیویورک هنگام زایمان، بدتر از زنان سوریه یا عراق است. این اعداد و ارقام مهر تاییدی است بر گزارشی که سازمان عفو بین الملل در سال ۲۰۱۱ منتشر کرد. در این گزارش آمده است که زنان در مناطقی با درآمد کم دو برابر بیش از زنانی که در مناطقی با درآمد بالا زندگی می کنند در معرض مرگ زمان زایمان قرار دارند و علاوه بر این، زنان سیاه پوست چهار برابر بیشتر از زنان سفیدپوست در معرض مرگ قرار دارند.

در چنین شرایطی برخی بنیادهای خیره می کوشند تا شکاف موجود بین زنان را پر کنند. نمونه این بنیادها، یک موسسه خیریه در «سیاتل» است که خدمات پزشکی، اجتماعی و حمایت عاطفی به زنان کم درآمد ارائه می کند. «شِی لاکاپستنی» مدیر این بنیاد خیره می گوید: «وقتی مارتین لوترکینگ به دنیا آمد، مادرش به بیمارستان محل دسترسی نداشت. به این دلیل که او سیاه پوست بود. ما باید همیشه حواسمان به این داستان تبعیض آمیز باشد.» او معتقد است که باید راه حلی اساسی برای از بین بردن اینگونه بی عدالتی های تاریخی در نظر گرفته شود؛ بی عدالتی هایی که امروز نیز همچنان طنین آنها به گوش می رسد.

کیفیت مراقبت های بهداشتی

تمرکز تنها رویدسترسی به مراقبت های بهداشتی باعث می شود از یک مشکل اساسی تر غافل شویم و آن چیزی نیست جز کیفیت مناسب و معقول مراقبت ها حتی برای کسانی که توانایی مالی آن را دارند. زنان سفیدپوست که بیشترین میزان نتایج مثبت زایمان را به خود اختصاص داده و بیشتر از خدمات بیمه های درمانی نیز بهره مند می شوند، هنوز هم از زنان همنوع خود در ۲۴ کشور صنعتی دیگر وضعیتی به مراتب بدتر دارند. تقریبا در همه دیگر کشورهای صنعتی، هزینه های مربوط به مراقبت های دوران بارداری و زایمان اندک یا رایگان است.

در بریتانیا، ماماها معمولا تا دو هفته بعد از زایمان، مادران را در خانه هایشان ویزیت می کنند. در هلند بیش از ۱۶ درصد از زایمان ها در خانه و زیر نظر یک ماما انجام می شود و بیمه نیز هزینه های آن را پرداخت می کند.

در فرانسه، برنامه حمایتی شامل یک هفته بستری شدن در بیمارستان است و در این مدت زنان آموزش های لازم برای رفتار با نوزاد خود را نیز می آموزند. با اینحال، اغلب شرکت های بیمه در ایالات متحده، تنها مواردی را که از نظر پزشکی ضروری هستند تحت پوشش خود دارند. بدین ترتیب زنان یک یا دو روز پس از زایمان، بیمارستان را ترک می کنند و فقط می توانند از یک چک آپ آن هم شش هفته بعد از زایمان استفاده کنند. این در حالی است که «راشل وارد» معتقد است این شش هفته زمان بسیار مهمی برای سلامت مادر است.

او برای اثبات حرف خود به یکی از موارد دردناک در تحقیقاتش اشاره می کند: «تامکا مک فار کوار ۲۲ سال سن داشت. او بعد از زایمان در آپارتمانش در نیویورک دچار خونریزی شدو جان خود را از دست داد. او در خانه تنها بود. اگر کسی به او سر زده بود، شاید نجات می یافت.»