طنز؛ سخنی با عزیز دل، باقر!

روزنامه قانون:

با سلام و ارادت وافر
به تو سرهنگ محترم: باقر

تو که هم دکتری و هم خلبان
و مسلط به چار، پنج زبان

ای پدید آورنده صد و ده
ای پذیرای به به و چه چه

عامل حفر تونل توحید
کاشف ده بزرگراه جدید

بعد عرض تشکر و تقدیر
لاجرم لازم است دادنِ گیر

طی دوران شهرداری تان
توی پرونده‌های کاری‌تان

بوده صدها نقایص از کم و بیش
بوده ده‌ها جراحت از پس و پیش

آتش و مرگ و ریزش آوار
ریزش سقف مترو و دیوار

اتوبوسی که کله ملق شد
زنی از پنجره معلق شد

آن نشست بزرگ در شهرک
(در زمین‌های حضرت بابک!)

و هزاران تخلف و تقصیر
از زیاد و کم و صغیر و کبیر

الغرض؛ بحث ما سیاسی نیست
کوبش یک جناح خاصی نیست

بنده؛ یک شهروند معمولی
بی‌تعلق به هیچ مسئولی

عرض دارم:عزیز دل، باقر
خلق، خود حاضر و خدا ناظر

در پی عامل قصور نباش
مثل مردی که رفته دور، نباش

پاسخ زخم خورده معذرت است
مایه‌اش یک پشیز معرفت است

"عذرخواهی" به جای بحث و جدل
"ان خیر الکلام، قل و دل" *

بوسه بر چشم‌های زاغ شما
تا نبینند خلق، داغ شما

*: بهترین سخن آن است که کم باشد و گویا