استراتژیِ بقا؛ با اساتید تغییر ظاهر آشنا شوید!

دیجیاتو: تصور کنید می‌توانستید در هنگام فرار از دست دشمن، ناگهان درون زمین فرو رفته و با آن مخلوط شوید و یا ظاهر خود چنان را تغییر دهید که بافت پوست شما همانند زمین زیرپایتان شود.

در حقیقت، بسیاری از حیوانات می‌توانند چنین کاری را انجام دهند. در اصل، این‌ها تاکتیک‌هایی برای بقا هستند. در مقاله قصد داریم ۸ حیوانی را بررسی کنیم که استاد تغییر ظاهر هستند. از خرچنگ دکوراتور که خود را در میان بقایای دریاها پنهان می‌کند، تا خرگوش قطبی که به صورت فصلی تغییر رنگ می‌دهد، در این لیست جای دارد.

۱-مارمولک دُم‌برگی غول پیکر

مسئله مهم برای مارمولک دُم‌برگی غول پیکر، بقا است. این دسته از مارمولک‌ها، نه تنها استاد استتار کردن هستند، بلکه می‌توانند به راحتی صدای جیغ‌مانندی شبیه به انسان از گلوی خود خارج کنند. آن‌ها در حالیکه در طول روز در کف جنگل ماداگاسکار استراحت می‌کنند، حاشیه‌های طوسی-سبز رنگ لبه آرواره‌های فک خود را روی زمین، تنه درخت و یا بستر برگ می‌گذارند.

این کار سبب می‌شود تا پهن‌تر شوند و از دید شکارچی بزرگ و خطرناک باشند. همچنین افزایش سطح بدن باعث شکست بیشتر نور شده تا از دید شکارچی پنهان بمانند. پوست آن‌ها خالدار است و هر گونه از این مارمولک‌ها، شکل ظاهری متفاوت خود را دارد: مارمولک‌هایی با رنگ‌های قهوه‌ای مایل به زرد، سبز، خاکستری و قهوه‌ای را می‌توان در طبیعت پیدا کرد. مارمولک‌های دم‌برگی غول پیکر هنگام استراحت سر خود را تا جای ممکن به سمت پایین می‌آورند تا میزان استتار آن‌ها افزایش یابد. اگر هنگام قدم زدن در طبیعت، با صدای جیغ‌مانندی شوکه شدید، نترسید. آن‌ها دهان سرمه‌ای رنگ بزرگ خود را باز می‌کنند و با هدف هشدار دادن، صدایی همانند جیغ یک کودک ایجاد می‌کنند.

۲-وزغ برگ کاغذی

وزغ برگ کاغذی و یا Rhaebo Haematiticus را می‌توان در آمریکای جنوبی پیدا کرد. اما این کار چندان نیز آسان نیست زیرا این گونه از وزغ می‌توانند همانند یک برگ خشک افتاده بر زمین، خود را استتار کند. الگوی پوست وزغ برگ کاغذی در کنار رودخانه‌ها و رودهای جنگل‌های مرطوب یافت می‌شود. الگوی پوست این موجود عجیب، به وی اجازه می‌دهد تا به راحتی با یک دسته برگ مرده اشتباه گرفته شود. این ترفند بصری از او در برابر شکارچیان موجود در طبیعت، محافظت می‌کند. علاوه بر این، تکنیک استتار کمک می‌کند تا از به راحتی از حشرات موجود در میان انبوه برگ‌های مرده و عناصر مغذی آن‌ها که کف جنگل را پوشانده‌اند، تغذیه کند. از آنجا که وزغ برگ کاغذی در جنگل‌ها یافت می‌شود، زیستگاه آن در معرض تهدید دامداری و کشاورزی صنعتی قرار دارد.

۳-عنکبوت‌های پیچنده

عنکبوت‌های پیچنده، بومی‌های استرالیا و مناطقی از اقیانوسیه هستند که شکم مقعرشان به آن‌ها اجازه می‌دهد همانند یک خمیر خود را در اطراف شاخه درخت به صورت منحنی درآورند و از دید پرندگان گرسنه‌ در امان بمانند. مهره‌های بدن آن‌ها شکلی بیضوی دارد و با عبور از درون شکم‌شان، به آن‌ها اجازه می‌دهد تا با منحنی‌وار شدن، خود را استتار کنند.

عنکبوت‌های پیچنده ظاهری شبیه به پوست پلنگ دارند که به آن‌ها لقب عنکبوت پلنگی می‌دهد. در طول روز، عنکبوت به دور شاخه درخت می‌پیچد، آن را محکم در آغوش می‌کشد و مزاحم هیچکس نمی‌شود. اما با نزدیک شدن به غروب خورشید، به سرعت شروع به ساخت یک شبکه تار می‌کند تا از حشرات گیر افتاده در آن تغذیه کند. با طلوع خورشید و رسیدن صبح، تار را از بین می‌برد تا ردپایی از خود به جای نگذاشته باشد. او در طول روز مجددا به تکه‌ای از درخت تبدیل می‌شود!

۴-اسب دریایی پیگمی

اسب دریایی پیگمی، کوچکترین گونه اسب دریایی در دنیاست که از نوک بینی تا دم تنها چند سانتی‌متر طول دارد. این گونه از اسب دریایی درون مثلث مرجانی در جنوب شرقی آسیا زندگی می‌کند. برجستگی‌های موجود بر روی بدنه آن‌ها زگیل‌های آهکی هستند که با رشد خود، شرایط مطابقت اسب دریایی با پولیپ‌های مرجانی را فراهم می‌کنند. توانایی خارق‌العاده آن‌ها در استتار یکپارچه درون زیستگاه صخره‌های مرجانی استوایی، خطر شکار را به شدت کاهش می‌دهد. اگر اسب دریایی پیگمی به درون صخره مرجانی دیگری نقل مکان کند، به صورتی که تغییر رنگ می‌دهد که با مرجان‌های جدید مخلوط شود.

۵-خرچنگ دکوراتور

اگر بخواهید خود را از دید شکارچیان پنهان کنید، باید این کار را به نحوی شایسته انجام دهید. خرچنگ‌های دکوراتور، همانطور که از نام‌شان پیداست، خود را با جلبک دریایی، مرجان و اسفنج‌ها آراسته می‌کنند تا همانند محیط شده و از دید شکارچیان مخفی بمانند. پوسته‌ آن‌ها با موهای ریز که خاصیت چسبندگی دارند، پوشانده شده است. این خاصیت سبب می‌شوند تا جلبک‌ها و سایر گیاهان دریایی به راحتی به بدنه آن‌ها بچسبند. برخی از خرچنگ‌های دکوراتور باهوش‌تر نیز هستند.

آن‌ها عمدا خود را با جلبک دریایی سمی و شقایق‌های گزنده‌ای که برای خودشان ضرر و اذیتی ندارند، می‌آرایند تا دیگر حیوانات را از خود دور نگه دارند. بهترین قسمت این دکورسازی کجاست؟ خرچنگ‌های دکوراتور هنگامی که با مقاصد مختلف، از پوسته دکوری خود بیرون می‌آیند، آن را با دقت تمام مرتب می‌کنند و برای دفعات بعدی نیز مورد استفاده قرار می‌دهند.

۶-خرگوش قطب شمال

اگر قصد دارید که یک خرگوش قطب شمال را شکار کنید، لازم است که در فصل تابستان به دنبال آن بروید. خرگوش‌های قطب شمال، در حالیکه در ماه‌های تابستان بسیار شبیه به هر گونه خرگوش دیگری هستند، در زمستان کت‌های سفید درخشانی را به تن می‌کنند که بسیار شبیه به برف است و همین امر سبب می‌شود تا مشاهده آن‌ها در میان انبوه برف تقریبا غیرممکن شود.

از طرفی، از آنجا که چشم‌های آن‌ها در کناره‌های سرشان قرار دارد، می‌توانند فضای اطراف خود را با زاویه ۳۶۰ درجه مشاهده می‌کنند. این درحالی است که برای چنین مشاهده‌ای نیاز به حرکت دادن هیچ ماهیچه‌ای ندارند. بدین ترتیب با مشاهده هر موجود تهدید کننده‌ای به سرعت پا به فرار می‌گذارند. ویژگی‌های عجیب خرگوش قطب شمال به همین جا ختم نمی‌شود. آن‌ها مژه‌های سیاه ضخیمی دارند که همانند یک عینک آفتابی درجه یک عمل می‌کنند. به کمک این ویژگی پیش از آنکه شما یک خرگوش قطب شمال را پیدا کنید، آن‌ها شما را دیده و به پناهگاه خود می‌روند.

۷-جغد

گاهی تلاش حیوانات برای بقا، به مرحله تکامل می‌رسد. گونه‌ای از جغد، که پرهایشان هم‌اندازه با برگ درختان زیستگاهشان است، یکی از خوش ‌شانس‌ترین‌ها هستند. آن‌ها روی سر خود اعضایی همانند گوش‌های بزرگ دارند که در حقیقت گوش نیستند. در واقع این اعضا، شاخه‌های پر هستند تا در هنگام لزوم، پرها بلند شوند و با ایفای نقش همانند یک شاخ، به استتار جغدها کمک کنند.

گوش‌ جغدها سوراخ کوچکی در کنار سرشان است. جغدها همچنین می‌توانند برای پنهان شدن، ظاهر خود را به نحوی خاص تغییر دهند که به این فرآیند، حالت پنهان‌سازی می‌گویند. آن‌ها چمباتمه می‌زنند و یا خود را طوری لاغر و بلند نشان می‌دهند که همانند یک شاخه درخت به نظر برسند. برای طبیعی‌تر بودن، جغدها حتی حرکت شاخه‌های درخت در باد را تقلید می‌کنند. آن‌ها نه تنها خود را از دست شکارچیان مخفی می‌سازند، بلکه از دید پرنده‌های کوچک نیز دور می‌مانند تا آسایش بیشتری داشته باشند.

۸-مار جغجغه‌ای Sidewinder

مار جغجغه‌ای که در شن‌های صحرایی در ایالات متحده و مکزیک زندگی می‌کند، انگیزه بسیار ساده‌ای برای پنهان شدن دارد و آن چیزی نیست جز پیدا کردن غذا. این گونه از مارها بدنی قهوه‌ای رنگ دارند که بسیار شبیه به شن‌های صحراست.

خال‌های بیضوی که بر روی بدن آن‌ها قرار دارند، حالت سنگ‌ و کلوخ‌های بیابانی را تداعی می‌کند و به استتار بهتر آن‌ها کمک می‌کند. مار جغجغه‌ای خود را می‌لرزاند تا درون شن‌ها فرو رود. فلس‌های برجسته‌ای که در قسمت بالایی چشم‌ها قرار دارند، در برابر آفتاب سایه ایجاد می‌کنند تا در هنگام انتظار برای قربانی، چشم‌ها آسیب نبینند. هنگامی که جانوران کوچک مانند موش به مار جغجغه‌ای نزدیک می‌شوند، به آن‌ها ضربه می‌زند، سم تزریق می‌کند و پس از کشتن‌شان، آن‌ها را می‌بلعد. این تمام ماموریت مار جغجغه‌ای در یک شکار است.