هایلایت (۴۵)

هر عيب که هست از مسلـمانــي ماست
ممنون شیطون عزیز.

1- میشود بفرمایید این رباعی را از کدام دفتر خیام برداشتید؟ تصحیح چه کسی؟ کدام انتشارات؟ خودتان چاپ کردید؟ ما که هر چه انواع و اقسام چاپ های دیوان خیام را گشتیم نیافتیم

2- شما اگر خیام را ذره ای بشناسید میتوانید مطمئن باشید که این رباعی اصلا به سبک خیام نیست (به لحاظ تکنیک گفتار و کلام عرض میکنم، معنا و مفهوم و ایده که بماند...)

3- برای اینکه ما و دوستان محروم نماییم عرض میکنم: این شعر سست (در واقع معر) از عبدالرئوف فطرت شاعر تاجیک است (از شاعران معذرت میخواهم؛ این آقای فطرت احتمالا خودشان و افراد فامیلشان ظاهرا خودشان تصور می کنند که ایشان شاعر تشریف دارند... به نظر بنده که تا اندازه ای چند کتاب شعر تورق کرده ام که ... خیلی تا شاعری فاصله دارند)

4- همانطور که در قسمت دوم عرض کردیم، کلمه به کلمه این "مثلا شعر" نشان میدهد که چنین شعر سست و خنک و بیمزه ای اصلا نمی تواند از شعرای کلاسیک ایران باشد، تا چه رسد به خیام. لطفا هر متن سست و بی نمکی را به نام بزرگان منتشر نکنید. اصراری نیست که حتما تفاوت شعر خیام را با مثلا شعر رودکی بشناسید، اما الان که اینترنت و گوگل هست یک سرچ کوچک فکر نمیکنم چندان زحمتی داشته باشد

مامی عزیز ممنونم زیاد.از هایلایت تونم متشکر
userجان ،ممنون بابت راهنمائیتون.مجددا سرچ کردم توی گوگل و همه جا اعلام شد که شاعر این"مثلا شعر" خیام عزیزه
پاینده باشی گلم.زحمت کشیدی فراووون:))

پناه بر خدا...شما را به خدا درک کنید که این چیزی که شما میفرمایید اصلا "غیر ممکن" است. هرگز و هرگز این رباعی نمیتواند از خیام باشد، ولو این که در تمامی سایت های عالم به نام خیام ثبت شده باشد. گفتیم سرچ کنید، اما پیش از سرچ شرایط دیگری نیاز است. این که شما پیش فرض ها و پیش نیاز های خود را داشته باشید، وگرنه به شدت گمراه خواهید شد.قبلا هم گفتم که نیاز نیست که حتما تفاوت زبان شعر و ایدئولوژی خیام را با رودکی و یا مثلا عطار را با مولانا بدانید، اما باید به سادگی درک کنید که کدام شعر میتواند از کدام شاعر باشد و کدام شعر نمیتواند. چنانچه با آثار ادبی و خالقان آنها به اندازه کافی سر و کار داشته باشید ، این را گاه حتی میتوانید در یک نظر تشخیص دهید. شعری سخیف مانند این:" ز شیر شتر خوردن و سوسمار...عرب را به جایی رسیده است کار..." هرگز نمیتواند از فردوسی باشد. نه به لحاظ تکنیک شعر، نه به لحاظ کلمات به کار برده شده، و نه به لحاظ معنا و مفهوم و ایده شوونیستی. حال فرض کنیم که در صد زیادی از مردم به صرف این که این شعر به لحاظ وزن و بحر شبیه اشعار شاهنامه است، نادانسته آن را از فردوسی بدانند. سایت های ایرانی هم که...
در واقع به طور خلاصه عرض کنم: در نظر عامه مردم ما تمام اشعار را حافظ سروده، تمام آهنگ ها را بتهوون ساخته و تمام نقاشی ها را داوینچی کشیده (در صورتی که از نقاشی سر در نیاورند حتما باید کار به سبک کوبیسم و از پیکاسو باشد). در ضمن سیستم اکثر سایت های ایرانی کپی - پیست مطالب از روی یکدیگر است، بدون احساس مسئولیت. فقط به عنوان یک مثال کوچک: حدود سه سال پیش برای نوشتن مقاله ای درباره رنسانس جوانی کردم و به چند سایت فارسی هم سر زدم. زمانی که داشتم در مورد کپرنیک یادداشت بر میداشتم در سایت اول چشمم به تاریخی افتاد که نویسنده سایت بدون توجه جای دو عدد را اشتباه تایپ کرده بود و کپر نیک ناگهان به جای قرن شانزدهم از قرن نوزدهم سر در آورده بود! و جالب اینکه ده ها سایت عین مطلب را کپی پیست کرده بودند، بدون اینکه اصلا مقاله را خوانده باشند!!! آن هم سایت های به اصطلاح تخصصی و علمی با چه نام های دهان پر کنی!! . مورد دیگر داستانی در مورد شب گردی های شاه عباس صفوی بود؛ به قلم مصطفی رحماندوست. جالب اینکه داستان مربوط به مثنوی مولانا بود و حدود دو- سه قرن پیش از زمان شاه عباس سروده شده بود. و بعید میدانم که جناب مولانا ماشین زمان داشته اند و در زمان سفر میکرده اند. شاه عباسی که تمام دوران حکومت را با انگلیسی ها و پرتغالی ها و عثمانی ها در حال کشمکش بود کجا وقت شبگردی با لباس مبدل به شیوه داستانهای هزار و یکشب را داشت؟ و جالب اینکه داستان درباره ریش جنباندن شاه عباس بود و شاه عباس اصلا ریش نداشت! این هم داستان آقای رحماندوست ادیب بزرگ کشور برای آگاهی بچه های آینده ساز مملکت!! و باز یادم هست که شبی در یک محفل خانوادگی یکی از دوستان خانوادگی که هفتاد سال سن داشت و کباده شعر و ادب و مطالعه میکشید این شعر را خواند که :
در شعر سه تن پیمبرانند...قولی است که جملگی بر آنند... هر چند که لا نبی بعدی...فردوسی و انوری و سعدی. از ایشان پرسیدم: شعر از کیست؟ ایشان بدون درنگ جواب داد: نظامی!! پرسیدم: کدام نظامی؟ فرمودند: نظامی گنجوی. جز سکوت چاره ای نبود. این که نظامی گنجوی در قرن پنجم از چه طریق با انوری در قرن ششم و سعدی در قرن هفتم آشنایی داشت را من از ایشان نپرسیدم. لابد به طریقی در ارتباط بوده اند...الله اعلم!!

و اما در باره سرچ در سایت های ایرانی: همانطور که گفتم از نظر مردم ما هر شعری که قالب رباعی دارد لاجرم اثر خیام است(تازه اگر از حافظ نباشد). اکثرا هم به همین شکل خیال خود را راحت کرده اند. بعضی که محتاط تر بوده اند نوشته اند: منسوب به خیام. در اینجا شعر به نام عبدالرئوف فطرت ثبت شده:
http://www.afsaran.ir/payamak/4591
در اینجا به نام ابوسعید ابوالخیر:
http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=934&articleID=210900
که این مورد را هم من بسیار بعید میدانم. به قول ابوریحان: عجیب تر از شتر بر نردبان!! به هر حال شعر حتی به لحاظ تکنیکی و بیانی، آنقدر ارزش ندارد که به دنبال شاعر آن باشیم. آنچه اهمیت دارد این که: دامن مردان بزرگ را به کارهای حقیر که در شان آنان نیست آلوده نکنیم. و این، حد اقل از نظر من، البته ارزش زحمت کشیدن دارد... هر چند زحمت فراوون!! موفق باشید

اوه user چ بیکار تشریف دارین ...و چ تعصبی

این به جای تشکرتونه؟ این جمله تون من رو به یاد کارفرمای سیاره پنجم انداخت:" من کار های مهم تری دارم!". زمانی که از الان هم بیکارتر بودیم نشستیم و شازده کوچولو رو چند ورق زدیم. شما هم اگر زمانی بیکار شدید بخونید بد نیست. اگر هم تا حالا مثل ما اینقدر بیکار بودید که خوندید...که هیچ! به هر حال ما که بیکاریم وقت آزاد آخر شب مون رو صرف کردیم و نوشتیم برای 4 نفر مثل شما. خوندنش برای شما که خیلی پرکارید خوب البته وقت کمتری میبره. در ضمن تفاوت هست بین تعصب و روشن کردن اهمیت بعضی مسائل که البته چه بسا آدمهایی که خیلی سرشون شلوغه اهمیتش رو درک نکنند یا اصلا مهم ندونند. به هر حال نتیجه رقابت بین اسپانیا و شیلی یا شک بین 3و4 همیشه مهم تر بوده! این بار هم فکر کنم مهم تر باشه...

فکر کنم بعد از شریعتی و کورش نوبت حضرت علی شده.

من هستم طفلی دلم چی میکشه از دستم ..مرسیی

خداوند ب تو کار بدهد تا از بی کاری درایی

کار داریم اینقدر که از صبح تا شب وقت سر خاراندن نداریم. این تایم آخر شبمونه. در ضمن گیریم من از سر بیکاری مینویسم. شما که گویا مدتهاست مشکل بیکاری ندارید یا داشتید و از بیکاری در اومدید از سر چی میخونید؟ اصلا این حرف ها برای شما نیست... دست از سر مردم بردارید لطفا

ادمی ک دنبال بحث کردن باشه بیکاره..هه

خوب در واقع الان موقعیت خودتون رو مشخص کردید. توجه دارید که این به قول خودتون" بحث" بین من و شما رو در واقع خودتون شروع کردید، هر چند البته من با شما بحثی ندارم. از اول هم نداشتم و اصولا نمیتونم داشته باشم(یعنی به نظر میرسه شما نمیتونید داشته باشید). نمیدونم دنبال چه هستید و حالا از بین این همه آدم کار دار و بیکار سایت چطور من رو پیدا کردید ... و مهم هم نیست. دعایی رو که اول کار در حق من کردید ظاهرا یکی باید در حق شما بکنه. نهایتا اینکه:
ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست...

شما مایلی هرطور میخا فک کنی...
هه..
میلیون ها نفر مانند تو در ایراب هستن و جای تعجب نیست

بیش از این جوابتون رو نمیدم و در واقع هم قصد داشتم که ندم، ولی دلم نیومد این یک کلام آخر رو نگم:

خداوند به ما کار بدهد و به شما شفای عاجل.

"میلیون ها نفر مانند تو در ایران (احتمالا منظورتون همین بوده) هستند و جای تعجب نیست..." یعنی چه این جمله؟ حدسم از اول درست بود. بهتون بر نخوره اما از همون اول هم به نظرم اومد که شما در واقع دچار نوعی مشکل (نمیگم بیماری) هستید ( تشخیص دقیق نوع و شدتش با من نیست، اما در مورد این که اساسا مشکلی هست میتونم بگم که تا امروز تشخیص من کمتر اشتباه بوده. و این رو نه از روی دشمنی، که برای خودتون میگم که اگر خواستید فکری براش بکنید.) من از اون همه حرفی که زدم هدفی داشتم... و شما (احتمالا ناخوانده) تنها بی هدف حرف زدید و از این شاخ به آن شاخ پریدید. در واقع از اول هم اشتباه کردم و نباید به شما جواب میدادم. به هر حال جوانی است و ...
خدانگهدار...!!!

چ جالب ک طرزفکرمان یکی است البته من درباره شما اینگونه فکر میکردم..
هه..
خدافظ عزیییزم:)