عکس: نبرد استقلال الجزایر از فرانسه (۱)

فرارو: بیش از نیم قرن پیش در چنین روزهایی الجزایر پس از هشت سال جنگ میان ارتش آزادی بخش این کشور و فرانسه توانست در سوم ژوئیه ۱۹۶۲ مصادف با ۱۲ تیر ۱۳۴۱ به سلطه ۱۳۲ ساله فرانسه خاتمه داده و استقلال خود را به دست بیاورد.

نبرد الجزایر که از سال ۱۹۵۴ در این کشور میان استقلال طلبان و نیروهای استعمارگر فرانسه آغاز شد در سال ۱۹۶۲ و پس از رای مثبت مردم این کشور به استقلال پایان یافت و چندی بعد این کشور به عضویت سازمان ملل متحد درآمد.

نخستین جرقه های جدی استقلال الجزایر از فرانسه پس از پایان جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۵۰ زده شد. در این سال عده ای از جوانان الجزایری تحصیلكرده فرانسه به توصیه فرحت عباس یك سازمان سری برای آزادی الجزایر تشکیل و فعالیت های نظامی و سیاسی برای رسیدن به آزادی الجزایر را آغاز کردند.

آنها چهارسال بعد "جبهه آزادی بخش ملی" و سازمانی نظامی با عنوان "ارتش آزادی بخش الجزایر" به فرماندهی "هواری بومدین" تشکیل دادند و پایگاه هایی در مراكش، تونس و الجزایر ایجاد کردند. چندی بعد و زمانی که جمال عبدالناصر به ریاست جمهوری مصر رسید، قاهره تبدیل به پایتخت حكومت موقت الجزایر به ریاست فرحت عباس شد.

در سال ۱۹۵۸ ارتش آزادی بخش الجزایر به رهبری سرهنگ هواری بومدین، ضربات سختی را بر پیكر ارتش فرانسه وارد ساخت به طوری كه فرانسویان مقیم الجزایر، گروه گروه كشور را ترك می كردند.

در ژانویه ۱۹۶۰ ژنرال دوگل، رئیس جمهور فرانسه طی نطقی در الجزایر خواستار برقراری صلحی شجاعانه شد و ضمن سفری كه به الجزایر كرد با اغلب سران قبایل ملاقات و نسبت به اعطای استقلال به الجزایر اظهار تمایل كرد.

ژنرال دوگل اعلام كرد كه به شرط تشكیل یك كنفرانس صلح میان سران جبهه آزادی بخش ملی و دولت فرانسه در شهر «اویان» و انجام یك رفراندوم حاضر به قبول استقلال الجزایر است.

در ۱۸ مارس ۱۹۶۲ پس از آنكه فرحت عباس موافقت خود را در شهر قاهره به اعضای جبهه آزادی بخش ملی در مورد مذاكرات اویان ابلاغ كرد این كنفرانس به ریاست كریم بلقاسم تشكیل شد و فرانسه قبول كرد كه به الجزایر استقلال دهد و زندانیان الجزایری را آزاد كند.

در اول ژوئیه ۱۹۶۲ طی یك رفراندوم، ۹۰ درصد از مردم الجزایر خواهان جدایی از فرانسه و استقلال كشور خویش شدند و مقرر شد كه سوم ژوئیه ۱۹۶۲رسما به این كشور استقلال داده شود. به مناسبت سالگرد استقلال الجزایر در سه گزارش تصویری وقایع جنگ و استقلال الجزایر از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۲ را مرور می کنیم؛ ریموند دو پاردون، مارس ریبود، جورج راجر و کرین تاکونیس عکاسان این مجموعه هستند.