خانه‌ای مرموز در دورافتاده‌ترین نقطه زمین

تصور کنید شما و اعضای خانواده‌تان تنها ساکنان جزیره‌ای دورافتاده هستید، به نظرتان این وضعیت چه شرایطی را پیش روی‌تان می‌گذاشت؟ روزهایی در زندگی همه ما هست که آرزو می‌کنیم ای کاش در خلوت‌ترین و پرت‌ترین نقطه‌ی زمین سکنی داشتیم، جایی که احدی مزاحم خلوت تنهایی‌‌‌مان نمی‌شد.

zoomit.ir - مریم اصلانی: تصور کنید شما و اعضای خانواده‌تان تنها ساکنان جزیره‌ای دورافتاده هستید، به نظرتان این وضعیت چه شرایطی را پیش روی‌تان می‌گذاشت؟ روزهایی در زندگی همه ما هست که آرزو می‌کنیم ای کاش در خلوت‌ترین و پرت‌ترین نقطه‌ی زمین سکنی داشتیم، جایی که احدی مزاحم خلوت تنهایی‌‌‌مان نمی‌شد. مکانی که در ادامه به بازدید آن خواهیم رفت، شاید همان آرزوی ذهنی برخی از ما باشد. با زومیت همراه باشید.

شاتر: خانه‌ای مرموز در یکی از دورافتاده‌ترین نقاط زمین

اگرچه محل قرار گیری این ساختمان آن قدرها هم بزرگ نیست، اما در عوض از منظره‌ای تماشایی برخوردار هستند. به طور حتم زمینی سرسبز که رو به اقیانوس دارد، مورد توجه بسیاری از عاشقان طبیعت قرار خواهد گرفت، به ویژه آنکه در صورت اقامت، مزاحمت چندانی را هم نمی‌توان متصور بود. در عالم واقع این خانه متعلق به چه کسی بوده و با چه انگیزه‌ای ساخته شده است؟

جزایر وست‌مَن (Vestmannaeyjar)، ایسلند

شهر و مجمع‌الجزایری که در ساحل جنوبی ایسلند واقع شده‌اند، به نام جزایر ویستمن یا "وست‌مانایِر" شناخته می‌شوند. بزرگ‌ترین جزیره‌ی این ناحیه تنها ۴,۱۳۵ نفر سکنه دارد. سایر جزایر غیر مسکونی بوده و در تعدادی هم تنها کلبه‌های شکارچیان ساخته شده‌اند. این ناحیه با فوران آتشفشان اِلدفِل (Eldfell) در سال ۱۹۷۳ مورد توجه جهان قرار گرفت، فورانی که منجر به تخریب بسیاری از ساختمان‌های مسکونی و تخلیه‌ی بسیاری از بخش‌های جزایر این منطقه شد. آتشفشان شکل جزایر را به گونه‌ای دگرگون کرد که دیگر برای زندگی بیش از اندازه کوچک بودند.

در این ناحیه جزیره‌ی کوچکی واقع شده که اِدلیدایی (Elliðaey) نامیده می‌شود. خانه‌ای کوچک و پرت در این جزیره ساخته شده که توجه و کنجکاوی بسیاری را برانگیخته است. برخی تصور می‌کنند این خانه به خواننده معروف "یورک" (Bjork) تعلق دارد، عده‌ای هم بر این باورند که اینجا منزلگاه میلیاردری مرموز است.

اما واقعیت چیز دیگری است، در حدود ۳۰۰ سال پیش، پنج خانواده که با ماهیگیری، گله‌داری و شکار پافین روزگار می‌گذراندند، در این جزیره سکنی داشتند. اما در دهه‌ی ۱۹۳۰، آخرین افراد نیز این جزیره را ترک کردند. اکنون این ساختمان متعلق به انجمن شکارچیان محلی است و تنها در فصل شکار پافین‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.