طنز: سندش موجوده!

مجله خط خطی - سعید هوشیار: سخنرانی یکی از دوستان - که نمی خواهیم نامش را بگوییم- در دانشگاه ما - که نام دانشگاه را هم نمی خواهیم فاش کنیم- بهانه ای شد تا ما تحقیقاتی پیرامون ایشان انجام دهیم و خلاصه تحقیقاتمان را در اینجا ارائه کنیم.

این دوست ما از کودکی علاقه وافری به سند داشت، طوری که همسایه شان تعریف می نمود که اولین لبخندش در زمان نوزادی هنگامی بر لبانش جاری شد که بیمارستان سند تولد ایشان را صادر کرد. ایشان در همان سنین کودکی علاقه خود را به سند و سندشناسی نشان داده و قصد تاسیس اداره کشف اسناد را داشت که بنا به دلایل مختلف منتج به نتیجه نشد. ایشان اولین سند خود را در سن 10 سالگی برای معلم جغرافیایی کلاس چهارم دبستان رو کرد که افشاگریش مورد توجه مدیران مدرسه قرار گرفت. سندهای ناخواسته او زبانزد خاص و عام است.

یکی از شاهدان عینی به ما این طور گفت که: «یک بار از خیاانی رد می شدم که ایشان را در حال نزدیک شدن به خودم دیدم، هنگامی که از کنارم رد شد مشغول صحبت با تلفنش بود و حواسش به من نبود، بعد از چند ساعت در جیبم برگه ای دیدم که نشان می داد شریکم به من خیانت کرده است! این طور بود که فهمیدم ایشان به طور ناخواسته هم سند رو می کند.»


یکی از نکات جالب این دوست عزیز، علاقه ایشان به فرد یا مکانی به نام سوروس است (هنوز در اینکه سوروس چیست کسی اطلاعاتی ندارد). طوری که طبق اخبار واصله در خانه اش سوروس ترشی می گذارد! و یا سوروس پلو می خورد و حتی عده ای می گویند که مربای سوروس درست کرده و به دوستانش نیز داده است. تا جایی که یک بار در نانوایی به اشتباه به شاطر گفته بود که: «قربون دستت دو تا سوروس دو رو خاشخاشی محبت کن!»

پس از بررسی اسناد روشده توسط ایشان به دسته بندی جالبی در زمینه اسناد رسیدیم که توجه شما را به آن جلب می نماییم.

عطف به همجواری

سندی که می گویید سند دارم فلان سیاستمدار با جرج کاپلاویچ از کنار هم رد شدند.

عطف به جیگر

یک برگه در می آورید می گویید این سند است. دیگر ادامه نمی دهید. برگه را به هیچ کس نشان نمی دهید. این برگه حتی می تواند لیست خرید خانه تان باشد.

عطف به گاو

سند می سازید. مثلا به یک نفر می گویید سه بار بگو «ما» او هم می گوید «ما، ما، ما» بعدش می گویید «آها نگاه کن فلانی اعتراف کرد که گاو است.»، در مرحله بعدی فرد گاو موردنظر باید شیر تولید کند و اگر این کار را نکرد بی شعور و معاند است.

عطف به سیرترشی

یک سری اسامی عجیب غریب و قلمبه سلمبه که نه خودتان می فهمید و نه طرف را الکی پشت سر هم می گویید؛ مثلا «فلانی در سمپوزیوم پراگماتیستیک شرق خاور دور در مورد لیرالیسیته و نقش آن در تولید سیرترشی به روش شموئیل (صددرصد صهیونیست) هم نظر بوده.»

عطف به پیش بینی گذشته

مثلا در اتفاق سال ۱۹۶۴ ما قبلش گفته بودیم آقای فلانی می خواهد این کار را بکند. اینکه کجا گفته و به کی گفته و کی گفته رو ولش کن.

عطف به معدوم

یک سری شاهد برای صحبت های خود می آورید که یا فوت گشته یا مفقودالاثر هستند.

عطف به خودم

استناد حرف های خود را به یکی از انشعابات خود وصل کنید، مثلا این حرف صحیح است. چون در کتاب این جانب یا مصاحبه ام با روزنامه فلان (روزنامه نیز مال خودتان باید باشد) گفته شده است.

عطف به پودونگ

بگویید فلانی را پودونگ (شخصیت منفی جولز و جولی) تایید کرده، در این نوع استدلال باید شخصی که به آن ربط می دهید وجود خارجی نداشته باشد. (مطمئن باشید کسی در این مورد تحقیق نمی کند، یا اگر هم تحقیقی بکند، کسی به حرفش گوش نمی کند.)

عطف به توهین به مقدسات

در این مواقع تمامی کسانی که مخالف استدلالتان هستند را افراد ملحد، کافر، بی دین، نفهم و چغر و بدبدن معرفی کرده و جرئت حرف اضافه را می گیرید.

عطف به موجود

آخرین نوع سند از این دست این نوع استدلال است که بسیار قوی بوده و از تمامی موارد بالا موثرتر است اینکه فقط بگویید «سندش موجوده!» دقت کنید این کلمه موجوده بسیار مهم است. مثلا اگر بگویید سندش وجود دارد، دیگر آن تاثیر بالا را ندارد، اکیدا از به کار بردن واژه جایگزین برای «موجوده» خودداری کنید. این نوع سند متافیزیکی است، درواقع نه ارائه می شود و نه قابلیت خوانده شدن دارد. تنها پس از ابراز اینکه «سنده مجوده» ارائه شده و سریعا پذیرفته می شود.

توصیه شده تعدادی اسامی مانند جرج، بنیامین، شموئیل، یعقوب... به حرف هایتان اضافه کنید؛ اگر تمام شرایط را رعایت کنید محکم ترین سند را ارائه کرده اید و از این سند محکم تر نداریم. این بخشی از دست نوشته های این دوست ما بود که کسی از آن خبر ندارد البته اگر باور ندارید که این متن متعلق به ایشان است برای شخص بنده خیلی اهمیتی ندارد چون سندش موجوده. دیدید چه تاثیری دارد؟ مانند باقلوا غوغا می کند.