طنز؛ این دولت جنبه انتقاد ندارد!

آید‌‌‌‌‌ین سیارسریع در روزنامه قانون نوشت:

امروز شانزدهم فروردین و کشور همچنان درگیر بیانیه مشترک ظریف و موگرینی است. دلواپسان عزیز و ارجمند که الهی قربون اون دل کوچیک نگرانشون بشم من (توضیح: سردبير به ما گفتن با دلواپسا مهربون باشیم، ما هم اطاعت می کنیم) گفته‌اند که متن فارسی بیانیه با متن انگلیسی آن تفاوت دارد. راست هم می‌گویند. من بیانیه را به هر دو زبان بررسی کردم و متوجه تفاوت‌های فاحشی شدم. در یک جا در متن انگلیسی نوشته شده: iran could just take a banana on the table (ایران فقط می‌تواند یک موز از روی میز بردارد) ولی همین جمله در متن فارسی به این شکل ترجمه شده: «ایران می‌تواند همه گزینه‌های روی میز را بردارد، میز را هم اشانتیون ببرد.» متاسفانه در جای جای برگردان این متن از انگلیسی به فارسی شاهد غفلت تیم مذاکره کننده هستیم. در جای دیگر در متن انگلیسی آمده:we can stop Iran's activities and they will receive from us bill, akh (ما می توانیم فعالیت‌های ایران را متوقف کنیم و آنها صورتحساب‌ها را از جانب ما دریافت می‌کنند، بدون آن که آخ بگویند.) و این جمله در نهایت به این شکل در متن فارسی درآمده است: «ما نمی‌توانیم فعالیت‌های ایران را متوقف کنیم چون ممکن است تیم مذاکره کننده ایرانی ما را با بیل بزند و بعدش ما بگوییم آخ.» البته مشکل فقط عدم تطابق بیانیه فارسی و انگلیسی نیست. ما و دلواپسان مشکلات زیادی با تیم مذاکره کننده و مفاد توافق داریم، برای همین با یکی از اعضای تیم مذاکره کننده گفت وگو کردیم.

ما: این متن بیانیه چرا اینجوریه؟

مذاکره کننده: چه جوریه؟

ما: فارسی و انگلیسیش با هم نمی‌خونه.

مذاکره کننده: می‌خونه.

ما: من تحقیق کردم دیدم نمی‌خونه.

مذاکره کننده: شما مدرک زبانت رو از کجا گرفتی؟

ما: بار دیگر توهین و تحقیر منتقدین مظلوم که جز پول، قدرت و رسانه چیز دیگری ندارند.

مذاکره کننده: اجازه مرخصی میدین؟

ما: خیر. مشکلات ما حل نشده. از کجا معلوم که فردا طرف غربی زیر توافق نزنه؟

مذاکره کننده: به ما قول داده‌اند که زیرش نزنن.

ما: کافی نیست.

مذاکره کننده: آخرش لغو تحریم‌ها میره شورای امنیت لازم الاجرا میشه.

ما: کافی نیست.

مذاکره کننده: دیگه چیکار باید می‌کردیم؟

ما: باید بیشتر از اینها مطمئن می‌شدین. باید کاری می‌کردین که فردا دل ما نلرزه که اینها پیمان شکنی می‌کنن.

مذاکره کننده: مثلا چیکار؟

ما: باید با طرف غربی دست می‌دادین، دستاشو فشار می‌دادین، تو چشماش نگاه می‌کردین و می‌گفتین «ناموسا نزنین زیر توافق»

مذاکره کننده: ناموسا آخه!؟

ما: بله «ناموسا» الزام آورترین اهرم دیپلماسی است که متاسفانه تیم مذاکره کننده ما از آن غافل بود.

مذاکره کننده: دیگه شرمنده.

ما: چرا در هتل بوریواژ اقامت داشتید؟

مذاکره کننده: جان؟

ما: چرا تصاویرتان از شبکه‌های ماهواره‌ای به صورت زنده پخش می‌شد؟ چرا مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا همیشه یک زن است؟ این فکت شیت چیست که آنها مطرح می‌کنند؟ چرا آنها فکت شیت می‌کنند ولی ما در طول مذاکرات یک بار کلین شیت نداشتیم؟

مذاکره کننده: کلین شیت واسه فوتباله. ما مذاکره می‌کردیم.

ما: خب چرا در آنجا فوتبال بازی نمی‌کردید؟

مذاکره کننده: چون داشتیم مذاکره می‌کردیم.

ما: پس چرا کری و آن چینی می‌دویدند؟

مذاکره کننده: چون اونا به ورزش اهمیت می‌دادن.

ما: چرا شما به ورزش اهمیت نمی‌دهید؟ چرا وزارت ورزش‌تان این کارلوس کی‌روش که مردم با آن موافقند را دارد بیرون می‌کند؟

مذاکره کننده: [سکوت کرده و فقط نگاه می‌کند]

ما: پس قبول کنید این مذاکرات شکست خورده است.

مذاکره کننده چهار بار سرش را به دیوار می‌کوبد و از هوش می‌‌‌رود.

ما: اصلا جنبه انتقاد ندارن اینا ... اصلا!