طنز؛ پیتزا «جان کری» و اشکنه «احمدی نژاد»

وحید میرزایی در روزنامه قانون نوشت:

در روزهای حساس مذاکرات ایران با گروه 1+5 رستورانی در مقابل هتل بوریواژ لوزان، محل برگزاری مذاکرات، از روز دوشنبه پیتزایی با نام «جان کری» را به منوی غذای خود اضافه کرده است. وزیر خارجه آمریکا هفته گذشته برای صرف غذا به این رستوران رفته بود. در پی این خبر یک سایت نزدیک به تندروها عکسی را از منوی یک رستوران در تهران منتشر کرد که در آن غذایی با نام «اشکنه احمدی نژاد» به چشم می خورد. این سایت در توضیح این عکس آورده است« نامگذاری پیتزا که یک غذای ایتالیایی است به نام جان کری، حاکی از مکر آشکار غرب است. متأسفانه عده ای فریب خورده هنوز با خوردن پیتزا در جهت اهداف آمریکا گام بر می دارند. ما ضمن حمایت از اشکنه احمدی نژاد که سرشار از ویتامین، کلسیم و هاله نور است، خواستار برخورد قاطع مسئولین با آقای سریع القلم و مطهری هستیم.»

همراه با یکی از همکاران برای بررسی موضوع به این رستوران مراجعه کردیم. رستورانی نسبتاً شلوغ با ترکیبی از غذاهای ایرانی و خارجی. به سمت میزی که در کنارمان یک زوج جوان نشسته بودند، رفتیم. به نظر نامزد بودند.گارسون منو را آورد.

گارسون: خوش آمدید. بهترین غذاهارو در رستوران ما تجربه کنید.

آقاپسر: ممنون. اگه امکان داره یک پیش غذای سبک لطف کنید.‌

گارسون: چی مد نظرتونه؟

آقا: نمی دونم. غذاهای شما اسم های خاصی دارند. ما تاحالا نشنیدیم. میشه خودتون یه پیشنهاد بدید؟

گارسون: بله حتما. من برای پیش غذا سوپِ«مشایی» رو پیشنهاد می‌کنم. فوق العاده است. یک مزه خاص میده که دلیلش فلفل ونزوئلاییه که تو دنیا حرف اول رو میزنه. تندِ تند.

خانم: وای من عاشق مزه‌های انحرافی ام. پاستا هم دارید؟

گارسون: بله. پاستا «ثمره هاشمی» رو توصیه می‌کنم. چون این پاستا با وجود این که منوی ما هر سال تغییر می کنه، همیشه هست. پاستا رحیمی هم بد نیست، تر و تمیزه.

خانم: پس همین خوبه.

گارسون: اوکی. پیش غذا رو میارم. غذا رو هم بعد سفارش بدید.

در این لحظه خانم و آقا مشغول انتخاب غذای اصلی بودند که گارسون پیش غذا را آورد.

گارسون: غذاتون رو انتخاب کردید؟

آقا: بله چون ما اساسا به تفاهم سنت و مدرنیته خیلی اعتقاد داریم یه غذای سنتی و یک فست فود سفارش می‌دیم.

گارسون: وای چقدر فوق العاده. شما زوج دوست داشتنی ای هستید( در اینجا بی‌خودی قارت قارت خندید). خب بفرمایید.

آقا: یه اشکنه «احمدی نژاد» برای من. یه پیتزا هم برای خانم. فقط اسم این این پیتزاتون چیه؟

گارسون: کدوم؟ آهان. بله. این پیتزا «کاسبان تحریم» رو می گید. این پیتزا به تازگی وارد منوی اصلیمون شده. یه چیز تو مایه‌های پیتزا مخلوطه.

خانم: چرا مثل بقیه غذاهاتون اسم خاصی نداره؟

گارسون: خب عرض کردم این مخلوطه. چون تعداد زیادی کاسبان تحریم وجود داشتند، دیگه نمی‌شد اسم خاصی گذاشت. مجموعاَگذاشتیم کاسبان تحریم که به کسی برنخوره.

آقا: باشه همین دو تا غذا رو لطف کنید.

چند دقیقه بعد گارسون غذا را آورد و خانم و آقا شروع به خوردن کردند.

خانم: عزیزم اشکنه چطوره؟ دوست داری؟

آقا: خیلی خوبه. مخصوصاً اینکه با هاله نور تزیین شده. یه مزه خاصِ بهار انسان‌ها و عروجشون رو میده. من عاشق این طعمم. پیتزای تو چطور؟

خانم: وای عالیه. فکر نمی‌کردم این قدر خوب باشه. وسطش طعم زین اسب میده، دورش افسار پاره شده. خیلی هم تنده. بیا یه قاچ از قسمت افسار پارش بخور. بیا عزیزم.‌‌