در این روستا همه آلزایمر دارند! +عکس

در منطقه ای از کلمبیا، پدر و مادرهای پیر از فرزندانشان مراقبت می کنند. با وجود اینکه بچه های آنها 40 یا 50 ساله هستند اما مثل یک کودک نیاز به مراقبت دارند زیرا همه این بچه ها دچار بیماری «فراموشی» شده اند؛ بیماری مرموزی که به طرز عجیبی گریبانگیر جوانان شمال غرب کلمبیا شده است.

وقتی خورشید در منطقه «آنتیوکیا» در شمال غرب کلمبیا غروب می کند، آن تکه از زمین شبیه بهشت می شود اما این دره های به هم پیوسته و تماشایی و تپه های سرسبزی که باد میان علفزارهای آن، تصویری زیبا نمایان می کند، راز مخوفی را در خود نهفته دارند.

تعداد بسیار زیادی از جوانان و افراد میانسال این منطقه، از نوعی عجیب آلزایمر رنج می برند. آنها در مرحله های مختلفی از بیماری فراموشی به سر می برند.


در این نوع از بیماری آلزایمر، یک نوع پروتئین سمی، شروع به ویران کردن سلول های مغز می کند و باعث می شود به تدریج مغز آنقدر کوچک شود که فرد حافظه اش را از دست بدهد و سرانجام کار به جایی می رسد که فرد جانش را از دست می دهد.

اگرچه در بیشتر اوقات، آلزایمر در دوران سالخوردگی ظاهر می شود اما نکته نگران کننده درباره آنتیوکیا این است که فراموشی در بین جوان ها رایج شده، به طوری که بسیاری از آنها هنوز ۴۰ ساله نشده اند، دچار آلزایمر می شوند و تا اواخر ۴۰ سالگی به آخرین مرحله این بیماری می رسند.

چرا اینقدر زود؟

برای ابتلا به آلزایمر زودرس، فقط یک توضیح علمی وجود دارد و آن «ژنتیک» است. به عقیده پزشکان، این ژن مخرب از ۳۰۰ سال پیش تاکنون در ساختار ژنتیکی افراد منطقه وجود دارد و از طریق شاخه های فامیلی پراکنده شده است. برای همین آنتیوکیا تنها نقطه از زمین است که بیشترین جمعیت آلزایمری های دنیا را دارد. کروموزوم چهاردهم مردم این ناحیه دچار اختلال ژنتیکی است.

این نوع خاص از آلزایمر زودرس، باعث شده تا در بسیاری از موارد، والدین در سنین بسیار بالا از فرزندان خود که دچار فراموشی اند مراقبت کنند. به عنوان مثال خانم کوارتاس - اهل روستای یارومال - ۸۲ سال دارد اما از سه فرزند خود که آلزایمر گرفته اند مراقبت می کند.


او مجبو راست هر روز داریو - پسر ۵۵ ساله اش را - مثل بچه ها تر و خشک کند. ماریا دختر ۶۱ ساله او نیز زمانی پرستار بود اما وقتی به سن ۴۸ سالگی رسید، علائم آلزایمر در او ظاهر شد و فرزند سومش «ادریس» - ۵۰ ساله - نیز دیگر هیچ چیز را به یاد نمی آورد.

خانم کوارتاس درباره شرایط سخت زندگی اش می گوید: «اینکه هر سه فرزندت در مقابل چشمانت اینطور زندگی کنند، بسیار وحشتناک است. من آرزو می کنم که حتی برای دشمنم هم چنین اتفاقی نیفتد، به نظرم این بیماری خاص، بدترین بیماری دنیاست.»

اگرچه تاکنون تلاش های زیادی برای درمان این بیماری صورت گرفته اما به نظر می رسد که این بیماری در دنیای پزشکی سرسختانه عمل کرده و داروهایی که تاکنون برای این بیماران ساخته شده هیچ تاثیری در درمان بیماری شان نداشته است، با این وجود دانشمندان همچنان در تلاشند تا هر طور شده با این بیماری مبارزه کنند و مردم دهکده یارومال در کنار دانشمندان در خط مقدم این نبرد ایستاده اند.

تحقیقات مشکل است

به نظر دکتر «جان موریس»، یکی از مهمترین دلایل گسترش این بیماری این است که مردم برای درمان دیر اقدام می کنند.


فرانسیسکو لوپرا - متخصص اعصاب شناس - که اهل روستای یارومال است، در این رابطه تحقیقاتی را شروع کرده است. به گفته او قرار است پیش از اینکه مردم روستا دچار این بیماری شوند و مغزشان تخریب شود، راهکارهای پیشگیری انجام شود. به عنوان مثال، از چندین ماه پیش، داروهایی برای ۳۰۰ نفر از افراد ۳۰ تا ۶۰ ساله که اولین نشانه های بیماری در آنها دیده شده، تجویز شده که تاثیر این داروها در سال ۲۰۲۰ مشخص خواهد شد.

اینکه چه چیزی باعث به وجود آمدن پروتئین مخرب در مغز می شود، معلوم نیست اما «ژنتیک» به عنوان یکی از مهمترین عوامل محسوب می شود و همین مسئله نور امیدی برای یافتن درمان های پیشگیرانه به دانشمندان داده است.