مرگبارترین فوران های آتشفشانی تاریخ !

جهان عجایب : در کنا بلایای طبیعی چون سیل، زلزله، طوفان و یا آتش سوزی، مورد نادر دیگری نیز گاهی اوقات در برخی مناطق رخ داده و سبب می شود حتّی خانه ها و مراتع سبز و انسان ها نابود شوند. بله، فوران های آتشفشانی که در ادامه به بررسی مختصر ۱۰ گونه بسیار کمیاب و مخرب آن در سراسر دنیا می پردازیم.

Santamaria


«سانتاماریا» و آتشفشان خواهرش یعنی «سانتاگیتو» به عنوان قدرتمندترین آتشفشان های دنیا در قرن ۲۰ محسوب می شوند. آتشفشان سانتاماریا در سال ۱۹۰۲ میلادی در گواتمالا فوران کرد و میلیاردها مترمربع را تحت تأثیر آثار مخرب خود قرار داد. نکته جالب آنجاست که قسمتی از خاکسترهایش خیلی آن طرف تر در کالیفرنیا نیز دیده شد. پس از آن منطقه «سانتاماریا» جهت احداث مرکز بین المللی آتشفشان شناسی و تحرکات درون زمینی برگزیده شد که در آنجا زمین شناسان دائماً در حال بررسی شرایط و قدرت آتشفشان هستند و نزدیکی آن با مراکز پُرجمعیت را بررسی می کنند.

Changbaishan


رشته کوه های چانگ بایشان دقیقاً جداکننده چین و کره شمالی از یکدیگر هستند که قله Baekdu به عنوان مرتفع ترین نقطه آن محسوب می گردد و از آن به عنوان یک آتشفشان فعال با دریاچه ای به نام Caldera یاد می شود. آخرین فوران آن به سال ۱۹۰۳ باز می گردد. این فوران در میان ۸ آتشفشان، رتبه هفتم را داشته است.

دریاچه Crater


در مرکز پارک ملی Oregon دریاچه ای وجود دارد که در کنار آن یک کوه خفته آتشفشانی با نام Mazama دیده می شود. طی ۷هزار سال پیش فوران و انفجار عظیمی در این آتشفشان که حدود ۱۱ هزار پا ارتفاع دارد اتفاق افتاد که این امر سبب شد ۲۴۰۰ پا از ارتفاع آن کاسته شود.

Kikai


در جنوبی ترین بخش جزیره ژاپن، رشته کوه هایی با نام Kikai وجود دارد که ۴ آتشفشان را به یکدیگر مرتبط می کنند. بزرگ ترین آتشفشان در میان آنها آتشفشان Mountio است که برای نخستین بار دچار فوران بسیار عظیمی شد امّا از آن به بعد هیچ گاه خاموش نشد و دائم در حال فوران های کوچکی بود که آن را در رتبه هفتم در مقیاس جهانی قرار می داد.

Santorini


از دیگر آتشفشان های معروف، «سانتورینی» بوده که در یکی از شهرهای مدرن یونان واقع شده است. البته قبل از منطقه «آرچی پلاگو»، سانتورینی یک جزیره کوچک محسوب می شود که در سال ۱۶۱۰ ( قبل از میلاد ) دچار فوران شده بود و قدرت آن در حدّی است که می تواند حتّی روی زندگی ساکنین حواشی اقیانوس نیز تأثیر بگذارد.

Krakatoa


یکی از معروف ترین فوران های آتشفشانی که در آگوست ۱۸۸۳ رخ داد، Krakatoa نام دارد و گفته می شود سبب روشن شدن بخشی از کره زمین گردید و به کل جزیره اندونزی را ویران کرد. این آتشفشان سبب استخراج و پخش بیش از ۹ کیلومترمربع گدازه شد که این میزان دقیقاً ۴۰ هزار برابر بزرگ تر از استادیوم دانشگاه است! البته از ۱۲۶ سال گذشته تاکنون آتشفشان ها و فوران های متعدد آن سبب شده تا جزیره ای جدید به کمک گدازه های آن ساخته شود.

Tambora


همانند Krakatoa، «تامبورا» نیز در اندونزی واقع است که در سال های ۱۸۱۳ و ۱۸۱۵ دچار فوران شدید شد که از آن به عنوان بزرگ ترین فوران آتشفشانی قرن نام می برند. این فوران ۱۶۰ کیلومتر مربع از خاکستر را در آسمان غوطه ور کرد که نیمی از آن کافی بود تا جزیره مانهاتان را در زیر تلی از خاکستر و ابر سیاه مدفون کند. این امر سبب کاهش دمای هوا شد و آن سال، سال بدون تابستان نام گذاری گردید. سپس این فوران باعث شد تا در زمستان همان سال برف به رنگ قرمز و قهوه ای از آسمان ببارد که موجب ترس و شگفتی مردم شده بود.

دریاچه Taupo


آتشفشان «تائوپو» که گفته می شود هم اکنون در داخل دریاچه ای در نیوزیلند مدفون گردیده، در طول تاریخ ۶ بار دچار فوران شده که نخستین مرتبه آن به ۲۶ هزار سال قبل برمی گردد که با نام فوران Oruanui شناخته می شود. فوران آن نیز در حدّی بود که می توانست تمامی قاره اروپا را با یک پوشش ابر ۲ اینچی از ماگما روبه رو کند. زمین شناسان نیز معتقدند ۱۷ هزار سال طول خواهد کشید تا دوباره چنین فورانی از این آتشفشان دیده شود.

دریاچه Taba


اندونزی به عنوان مستعدترین کشور دنیا در زمینه آتشفشان شناخته می شود و آتشفشان «توبا» نیز در آن واقع است. پروفسور «استنلی آمبروز» یکی از کارشناسان مسائل زیست محیطی و پیدایش حیات معتقد است فرضیه تکامل انسان با این آتشفشان رابطه دارد. او می گوید ایجاد زمستان هسته ای سبب کاهش گونه های مختلف جمعیتی و در نهایت کاهش تنوع گوناگونی ژن ها گردیده و پس از آن انسان ها به نژادها یا قوم های گوناگون تقسیم شده اند!

Io


بدون اغراق می توان بیان داشت بزرگ ترین فوران آتشفشانی در زمین در تقابل با فورانی صورت می گیرد که در کره ماه اتفاق افتاد. نخستین مشاهدات انسان نیز نشان می دهد که انفجار شدید حتّی تا فاصله ۳۶۰ کیلومتری حواشی ماه تأثیر گذاشته است. دانشمندان می گویند یکی از دلایل از بین رفتن سرچشمه آب در ماه، همین اتفاق بوده است.