۲۶۱۹۴۸ ۱۳ آبان ۱۳۹۴ ۰۹:۰۲

مادری که مجبور به نبش قبر پسرش شد

مادر دل شکسته مجبور به حفاری قبر پسر بچه اش شد، که در سن شش هفتگی فوت کرده بود. چون دزدان اسباب بازی های او را از روی قبر سرقت می کنند.

برترین ها: مادر دل شکسته مجبور به حفاری قبر پسر بچه اش شد، که در سن شش هفتگی فوت کرده بود. چون دزدان اسباب بازی های او را از روی قبر سرقت می کنند.

مادر عزادار پس از آن که دزدان شروع به دزدیدن اسباب بازی هایی کردند که این زن در مدت ۶ سال گذشته، هر روز روی قبر پسرش می گذاشت، مجبور به نبش قبر پسر خود شد.

تریسی بولتون - از چادسجن - زمانی که کودک خردسالش جیمی گادریچ ۶ سال پیش درگذشت، از داخل ویران شد. کودک او تنها ۶ هفته سن داشت. او هیچ گاه نتوانست بچه اش را به خانه ببرد. او هر روز به ملاقات قبر پسرش می اید و برای او اسباب بازی می اورد و روی قبرش قرار می دهد. اما او از زمانی که فهمید چند دزد بی رحم و بی وجدان به طور مداوم اسباب بازی ها و خرت و پرت های پسرش را می دزدند ناراحت و مضطرب گشت.

عملکرد دزدان برای تریسی ۴۲ ساله و همسر ۳۷ ساله اش مارک گادریچ غیر قابل تحمل بود، لذا انها مجبور شدند قبر بچه خودشان را کنده و به جای دیگری انتقال دهند. نبش قبر کردن و انتقال ان به جای دیگر ۱۸۰۰ یورو برای آنها هزینه داشت.

تریسی - همچنین یک پسر بچه ۱۰ ساله با نام لیان از همسر خود مارک دارد. او همچنین دو پسر بالغ نیز از رابطه قبلی خود دارد. - گفت: " امروزه از دفن جیمی ۶ سال می گذرد، اما این اتفاق برای من در چند ماه گذشته بیشتر و بیشتر تازه می شود. این دزدان پست از یک کودک کوچک می دزدند و این مرا از لحاظ جسمی بیمار می کند. آنها پست ترین انسان ها هستند. آنها هیچ گونه وجدانی ندارند. گذاشتن اسباب بازی روی قبر جیمی تنها کاری است که من می توانم برای او انجام دهم. آوردن خرت و پرت و جواهر های بدلی کوچک برای راحتی دل خودمان است. ما هیچ وقت شانس این را نخواهیم داشت که بزرگ شدن او را ببینیم و هیچ گاه نمی توانیم برای او کادوی کریسمس یا تولد بخریم. لذا این چیزهای کوچک به ما کمک می کنند. اما این چیزها یا دزدیده می شوند و یا شکسته می شوند و این اتفاق هفته ای دوبار رخ می دهد. من اصلا به ارزش مادی آنها فکر نمی کنم، آنها ارزش معنوی بالایی برای ما دارند. آنها فقط چند تا اسباب بازی کوچک هستند و من نمی دانم چه ارزشی می توانند برای دیگران در جای دیگر داشته باشند. حالا من زمانی که می خواهم به ملاقات قبر پسرم بروم، وحشت دارم و این نباید اتفاق بیوفتد. حال ما به صورت جدی به دنبال نبش قبر کردن جیمی و انتقال آن به یک قبرستان دیگر در این نزدیکی هستیم. این برای ما بسیار منزجر کننده است. او تنها یک کودک بسیار کوچک بود، که از این دنیا رفت. او هیچ گاه به هیچ کسی ازاری نرساند. من نمی دانم چرا مردم این کار را می کنند. این کاری ناپسند و ناگوار است. جابه جایی بدن او می تواند برای ما بسیار دردناک باشد، اما این اخرین پناهگاه او است و من مطمئن هستم روح او در صلح و آرامش خواهد بود. "

جیمی - کسی که در قبرستان جاده ناتینگهام در چادسجن دفن شده است. - زمانی که فوت کرد تنها ۶ هفته سن داشت و پدر و مادر دلشکسته هنوز نتوانستند با این مساله کنار بیایند.

تریسی تنها موفق شد، پسر خود را برای سه روز کوتاه نگه دارد و بعد مجبور به گرفتن یک تصمیم دلخراش برای خاموش کردن دستگاه پشتیبانی حیات او شد.

تریسی گفت: "در این ۶ سال ما هنوز نمی دانیم که جیمی چگونه مرد. این یک بارداری سر راست و عادی بود و از همه بارداری های من آسان تر بود و این من را بیشتر از هر چیزی شوکه کرد. زمانی که او متولد شد یک چیزی غیر عادی در مورد او وجود داشت و ما می دانستیم که نمی توانیم او را به خانه ببریم. زمانی که جیمی فوت کرد، این بدترین چیز غیر قابل تصور برای ما بود. من در حال حاضر هنوز هم نزد مشاور می روم. این چیزی است که برای شما هیچ گاه تمام نمی شود، و شما بایستی یاد بگیرید که با آن زندگی کنید. زمانی که ما مراسم خاکسپاری را برنامه ریزی می کردیم و قبرستان را انتخاب کردیم. از اینکه می دانستیم او به ما نزدیک است خیالمان راحت بود، اما این دزدها همه چیز را خراب کردند. زمانی که شما یک کودک را از دست می دهید، شما به طور مداوم عزادار هستید و چیزهایی مانند این فقط شما را به گذشته باز می گردانند و تمام درد و رنج های گذشته را زنده می کنند. من واقعا غمگینم. من انسان آرامی هستم و به این سادگی ها عصبانی نمی شوم، این قضیه مرا بیش از حد عصبانی کرده است. من نمی توانم این قضیه را درک کنم و نمی خواهم این موضوع از این بدتر شود. برادر بزرگتر جیمی ۱۰ سال دارد و زمانی که او متولد شد، فقط ۴ سال داشت. ما باهم اینجا می اییم و مجسمه های لگو را برای جیمی می گذاریم. چیز های مختلفی وجود دارد، که ما فکر می کنیم اگر او اینجا حضور داشت، دوست داشت که انها را داشته باشد. جریان دزدی لیان را بسیار غمگین کرده است. او کادو هایی را که برای برادرش آورده بود را دزدیده شده یافت و او نمی توانست درک کند، که چرا این اتفاق رخ داده است."