طنز؛ همه سیب زمینی‌ها بی‌رگ نیستند

مسعود مرعشی در وبسایت چیزنا نوشت:

سیب‌زمینی گیاهی است از تیرهٔ سیب‌زمینیان و راسته بادنجان‌سانان که برگهای مرکب و بریده و گلهای سفید یا بنفش دارد. میوهٔ آن کوچک، کروی، قرمز و سمی به حساب می‌آید ولی ساقه‌های زیرزمینی آن خوراکی و حاوی اندوختهٔ نشاستهٔ فراوان است.

سیب زمینی در معادلات سیاسی و غیرسیاسی تأثیر بسزایی دارد.

اگر میوه‌ها به دو نوع درشت مجلسی و کوچولوی آبگیری تقسیم می‌شوند، سیب‌زمینی‌ها دو نوع درشت مجلسی و خیلی درشت انتخاباتی دارند که بنا به فصول مختلف در ادبیات سیاسی نقش‌آفرینی می‌کنند. اولین کنش سیاسی این گیاه قبل از دومین دوره انتخاب محمود احمدی‌نژاد برای پست رییس‌جمهوری بود. بعد از حمایت میلیونی مردم از ریشه‌کَن فقر و فساد (محمود احمدی‌نژاد)، سیب زمینی‌ها که موقعیت را مناسب می‌دیدند تلاش کردند که در کمپین انتخاباتی دکتر جایی برای خود دست و پا کنند تا بعد از پیروزی دولت مهرورز در انتخابات، آن‌ها هم به نان و نوایی برسند. ابتدا وقتی شایعه توزیع سیب‌زمینی رایگان برای مصارف انتخابانی در بین مردم پیچید، تصور می‌شد که تمهیدات این گیاه به بار نشسته و سیب‌زمینی خام هم سری بین سر‌ها درآورده. (همانند دو نفر دیگر از اعضای این خانواده یعنی سیب‌زمینی سرخ کرده و تهدیگ سیب‌زمینی، بخصوص زیر ماکارونی که پایگاه اجتماعی خود را ارتقا داده بودند) اما ناگفته پیداست این طور نشد و سیب‌زمینی‌ها در این حرکت مدنی خود ناموفق بودند و سرخورده شدند چون در هشت ساله دکتر احمدی‌نژاد قیمت همه چیز چند‌ده برابر و چند‌صد برابر شد الا قیمت سیب زمینی.

هوشیاری دولت احمدی‌نژاد که اجازه سواستفاده مالی به اطرافیان نمی‌داد و پاک‌ترین دولت تاریخ بود باعث شد که سیب‌زمینی‌ها چند سالی سر در گریبان فرو ببرند و گوشه نشین شوند تا اینکه با روی کار آمدن دولت به اصطلاح تدبیر و امید، سیب‌زمینی‌ها جان دوباره‌ای گرفتند و توانستند در سایه اقدامات نابجای این دولت تجدید سازمان بکنند. همین چند روز پیش بود که سیب‌زمینی‌ها دست به «خود امحایی» زدند و ۱۷۰۰ تن از خودشان را امحا و نابود کردند تا قیمتشان پایین نیاید که البته این رویا هم با اقدام به موقع نماینده دلسوز مردم تهران، آقای کوچک‌زاده در استعفا ناکام ماند. این بار ضربه کوچک‌زاده طوری بود که بعید است سالهای سال سیب‌زمینی‌ها بتوانند کمر راست کنند. اما همیشه باید مراقب سیب‌زمینی‌ها باشیم و دلواپس ایفای نقش دوباره آن‌ها در سپهر سیاسی کشور بمانیم.