طنز؛ حالت زن‌ و شوهری!

پوریا عالمی در روزنامه شرق نوشت:

رئیس سازمان حفظ نباتات گفت: «حتما در سال جاری با طغیان ملخ روبه‌رو هستیم». بعد از اعلام این خبر کشاورزان سکته کردند و جیغ کشیدند. اما رئیس سازمان حفظ نباتات گفت: نگران نباشید. «آمادگاه‌های مبارزه با آفات - به‌ویژه ملخ - از کارایی لازم برخوردار نیستند و کاملا قدیمی‌اند». خوشبختانه الان نسبت ما با مسئولان مثل نسبت زن و شوهر است. چرا؟ چون مادر ما از قدیم می‌گفت

زن و شوهر بعد از یک‌عمر زندگی با هم مثل هم می‌شوند و دیگر نیازی نمی‌بینند به هم دروغ بگویند. مثلا اول ازدواج وقتی طرف پول درنمی‌آورد، هیچ‌وقت شفاف و صریح به همسرش نمی‌گوید من بی‌کار هستم و پول ندارم. هی می‌گوید به‌زودی جورش می‌کنم. اما بعد از چندسال زندگی با هم، طرف دیگر دلیلی نمی‌بیند خالی ببندد و همان اول آب پاکی را می‌ریزد روی دست همسرش و می‌گوید پول ندارم؟ چته؟ الان هم ما این‌طوری شدیم با مسئولان. یعنی حس خاصی نسبت به‌هم نداریم اما دلیلی هم برای جدایی نمی‌بینیم. از آن طرف دولت می‌آید می‌گوید مردم یارانه‌شان را نگیرند. مثل اینکه طرف به همسرش بگوید خرجی نگیرد. بعد دولت می‌گوید هرکی نرفته سربازی بیاید یک پولی بدهد و دیگر نرود. مثل اینکه طرف بچه‌اش زده باشد شیشه همسایه را شکسته باشد و شب هم خانه نیامده باشد، اما باباش بگوید پسرم اگر یک ماشین برای من بخری اوکی است. الان ما و مسئولان این‌طوری هستیم و حالت زن‌وشوهری داریم. این حالت اصولا بعد از حالت ازدواج است که موقع انتخابات ریاست‌جمهوری بین مردم و مسئولان به وجود می‌آید و کاندیداها با هر شیوه‌ای که بلدند می‌آیند که نظر مردم را جلب کنند. دقیقا حالت ازدواج هم همین‌طوری است؛ این‌طرف هفت‌قلم آرایش و موهاش را میزامپیلی می‌کند. آن‌طرف لباس پلوخوریه را می‌پوشد و موهاش را عروسکی شانه می‌کند. جفتشان هم می‌دانند این حالت همیشگی نیست و بعد از رأی‌دادن و ازدواج قضیه شل می‌شود. حالا هم که رئیس سازمان حفظ نباتات گفته با طغیان ملخ روبه‌رو هستیم. مثل این است که طرف بیاید خانه بگوید شب یک لشکر میهمان داریم. بعد همسر طرف غش کند. منتها طرف بگوید: نگران نباش. من هنوز بی‌کار هستم و درآمدی ندارم و کسی هم دیگر بهم پول قرض نمی‌دهد. بعد همسر طرف می‌گوید: خب مرد حسابی با این لشکر بدون آمادگی قبلی چطوری مواجه شوم؟ طرف هم می‌گوید: حالا خودت یک کاریش بکن دیگر. یارانه‌ات را نگیر. (این قصه تا ابد بین ما و مسئولان ادامه دارد...).