فجایع طبیعی از فضا چگونه به نظر می‌رسند؟

مهم نیست که آتشفشان‌ها چند صد سال خفته باشند، مهم این است که وقتی سرانجام بیدار می‌شوند، "خلق خوشی" ندارند. زمانی که فوران آتشفشان ساریچو واقع در جزیره کوریل روسیه در سال ۲۰۰۹ آغاز شد، ایستگاه بین‌المللی فضایی برحسب اتفاق در حال گذر از فراز آن بود. فضانوردان موفق شدند تا تصاویری را از فراز زمین از این رخداد طبیعی ثبت کنند.


ماهواره‌های رصدکننده زمین روزانه تصاویری را از این سیاره بی‌همتا ثبت می‌کنند که به ما اجازه می‌دهند روند تغییرات زیست محیطی را در گذر زمان به خوبی شاهد باشیم. تصاویر بالا از چپ به راست در آوریل ۲۰۱۴/ ژوئیه ۲۰۱۵ و ژانویه ۲۰۱۶ از دریاچه پوپو در بولیوی گرفته شده‌اند. در این تصاویر تبخیر تدریجی این دریاچه بر اثر گرمایش زمین را نشان می‌دهد. پوپو زمانی دومین دریاچه بزرگ بولیوی به شمار می‌رفت.


هر سال آتش‌سوزی‌های متعدد در جنگل‌های سراسر جهان موجب تغییرات گسترده در چشم‌اندازهای طبیعی می‌شوند. اغلب این آتش‌سوزی‌ها توسط انسان‌به بار می‌آیند، نمونه‌اش در اندونزی که در تصویر می‌بینید. ماهواره‌ها در سپتامبر ۲۰۱۵ نقاط داغ آتش و ستون‌هایی از دود خاکستری را بر فراز جزیره بورنئو و سوماترا ثبت کردند. کشاورزان در آن زمان در این منطقه انبوهی از تورب (توده متراکم خزه‌ها و گیاهان) را آتش زده بودند.


بارش سنگین باران در سال ۲۰۱۳ بخش‌های وسیعی از اروپای مرکزی را زیر آب فرو برد و موجب بالا آمدن آب رودخانه‌ها و تغییر بستر آنان شد. در این تصویر که متعلق به همان سال است، تغییر مسیر رودخانه الب در پی بارش بی‌سابقه باران دیده می‌شود. در این عکس می‌توان دید که آب گل‌آلود چگونه سرتاسر منطقه حاشیه ویتن‌برگ در ایالت زاکسن‌آنهالت آلمان را در بر گرفته است.


یک توفان قوی می‌تواند خسارات غیرقابل جبرانی را برجای بگذارد. دریافت اطلاعات دقیق در مورد گسترش این توفان‌ها، جهت آنها یا شدت وزش باد از طریق ماهواره‌های فضایی بسیار مهم و حیاتی هستند. این تصویر ماهواره‌ای از اقیانوس آرام در نزدیکی مکزیک توانست کمک بزرگی برای کارشناسان باشد تا پیش‌بینی کنند که توفان گرمسیری ساندرا تا روز ۲۵ نوامبر ۲۰۱۵ سرعتی بالغ بر ۱۶۰ کیلومتر در ساعت خواهد یافت.


ماهواره‌ها همچنین نقش بسیار مهمی در نظارت بر روند تغییرات اقلیمی دارند. یکی از این نمونه‌ها ذوب شدن یخ‌هاست. دانشمندان توانستند از طریق مشاهده از فضا نشان دهند که چگونه یخچال‌های طبیعی در سراسر جهان رو به نابودی می‌روند و چگونه سطح آب دریاها افزایش می‌یابد. این عکس که از ایستگاه بین‌المللی فضایی گرفته شده، عقب‌نشینی یخچال اوپسالا واقع در آرژانتین را در فاصله سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۳ نشان می‌دهد.


گرد و غبار اغلب بیابان‌های خالی از سکنه را هدف می‌گیرد. با این حال ماهواره‌ها در سپتامبر ۲۰۱۵ تصاویر اثرگذاری از مناطقی درخاورمیانه را به ثبت رساندند که نشان می‌داد چگونه توفانی از گرد و غبار منطقه‌مسکونی گسترده‌ای را در خود فرو برد. آنچه ماهواره‌ها رصد می‌کنند، پشتوانه بزرگی برای حسگرهای کیفیت هوا هستند که روی زمین نصب شده‌اند. به کمک این حسگرها می‌توان الگوی آغاز و گسترش توفان‌ها را مطالعه کرد.


سازمان فضایی ناسا برای توصیف کوه شاستا واقع در کالیفرنیا از عبارت "کوهستان‌برهنه" استفاده کرده است. این کوه که منبع مهمی برای تأمین آب این منطقه به شمار می‌روند، در سال‌های گذشته بخش اعظمی از برف‌و یخ خود را از دست داده است. خشکسالی طولانی‌مدت جامه سپید این کوه را به رنگ قهوه‌ای درآورده است. همانطور که یخ‌‌ها به طور تدریجی ذوب می‌شوند، خشکسالی منطقه را فرا می‌گیرد.