طنز؛ پایتخت کویت کویته!

فريور خراباتي در روزنامه قانون نوشت:

مورخان بر این باورند که اولین گروهی که وارد کویت شدند نام این کشور را بدون هیچ دلیل خاصی کویت گذاشتند. چند سال بعد که این کشور کمی پیشرفت کرد، حاکم این کشور یعنی شیخ براک بن غریر آل حمید به دنبال نامی برای پایتخت این کشور گشت که در همین لحظه اعلام کردند که وقت نهار است و زمانی برای تعیین نام پایتخت باقی نمانده، بنابراین نام پایتخت کشور کویت همان کویت شد، بنابراین امروز اگر یک کویتی بخواهد به یک خارجی آدرس خانه‌اش را بدهد می‌گوید «کویت، کویت، میدان کویت، خیابان کویت، کوچه کویت، پلاک دوازده+کویت!» بنابراین اگر شما کسی را در کویت گم کنید عمرا نمی‌توانید او را پیدا کنید و دقیقا به همین دلیل است که مقامات کویتی اعلام کرده‌اند که از سال آینده همه مردم این کشور و همه توریست‌هایی که به کویت می‌روند باید آزمایش DNA بدهند، یک مقام ارشد در این باره افزود: «از بس دنبال آدما گشتیم پامون درد گرفت!».کویت تنها کشوری در جهان است که مردم این کشور در کشور خودشان در اقلیت قرار دارند و از چهار میلیون نفر جمعیت کویت حدود سه میلیون نفر اتباع بیگانه هستند. همچنین کشور عراق در سال ۱۹۹۰ در عرض چند ساعت این کشور را تصرف کرد که پس این جنگ چند ساعته یکی از مقامات ارشد کویتی اعلام کرد: «بی وجدانا نذاشتن یه موز برداریم!» مورخان بر این باورند که صدام گیر داده بود که یک استان نوزدهم برای عراق دست و پا کند، حالا کویت نشد، این استان نوزدهم می‌توانست در جنوب غربی آفریقا و در نزدیکی کشور انگلیس (که به گفته آگاهان در جنوب غربی آفريقا واقع شده) باشد. از دیگر ویژگی‌های سیاسی کویت این است که نمایندگان مجلس این کشور باید بالای سی سال سن داشته و از سواد خواندن و نوشتن برخوردار باشند. یعنی اگر تا تصمیم کبری هم درس خوانده باشند می‌توانند کاندیدای مجلس شوند و این نشان می‌دهد که حاکمان این کشور چندان در پی مدرک گرایی و این قبیل قرطی بازی ها نیستند و یک مجلسی است که باید پر شود، حالا یا با آدم یا بار آجر!