فیلم: چرا بعضی‌ها کچل می‌شوند؟

وب سایت ویدوآل: چارلز داروین، مایکل جوردن و یودا چه چیز مشترکی دارن؟ اونا مثل خیلی از شخصیت های تاریخی یا خیالی کچل هستند. بعضی از این افراد خودشون خواستن که کچل باشند.

قرن‌ها، یک گنبد درخشان نمادی از هوش و ذکاوت بوده است. با این وجود، خیلی از افراد کچل دوست دارند که دوباره مو داشته باشند. دانشمندان مدت‌ها تو این فکر بودند که چرا بعضی از افراد موهاشون را از دست می‌دهند و چطور می‌شود موهاشون رو بهشون برگردوند؟

یک سر پرمو چیزی حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار تار مو دارد. دانشمندان در مورد این تراکم دو چیز کشف کرده اند:

اولا این که جوانه مویی که ما می بینیم، بیشتر از کراتین ساخته شده است و پروتئین های باقی مانده از سلول های مرده ای که با رشد سلول های جدید زیرین به سمت بالا هل داده شده اند.

دوما اینکه ساختار هایی که عامل رشد مو هستند و بهشون فولیکول های مو گفته می‌شود شبکه ای پیچیده از ارگان هایی هستند که شکل گیری آن ها به قبل از تولد ما بر می گردد و رشد مو رو دائمی می‌کند این چرخه سه مرحله اصلی دارد.

اولین مرحله آناژن یا مرحله رشد است که ۹۰% فولیکول های موی شما همین الان در این مرحله هستند و به موهاتون این امکان رو می‌دهند که با سرعت یک سانتیمتر در ماه رشد کند با توجه به ژن هاتون این مرحله می‌تواند ۲ تا ۷ سال طول بکشد. بعد از این دوره پربار پیام هایی از داخل پوست به بعضی از این فولیکول ها داده می‌شود که به آن ها می‌گوید که به مرحله دوم وارد بشوند.

مرحله دوم مرحله ای به نام کاتاژن یا مرحله پسرفت است. در این مرحله فولیکول ها مو ها را خیلی کوچک‌تر از اندازه اصلیشون می کنند. مرحله کاتاژن دو تا سه هفته طول می کشد و جریان خون به فولیکول ها را قطع می‌کند و در نتیجه دسته ای از موها رو به وجود می‌آورد که آماده ریختن هستند.

درنهایت موها وارد مرحله تلوژن یا مرحله استراحت می‌شوند. این مرحله ۱۰ تا ۱۲ هفته طول می کشد و حدود ۵ تا ۱۵ درصد از فولیکول های پوست سرتان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در طول مرحله تلوژن ریزش حدود ۲۰۰ تار مو در هر روز طبیعی است. سپس این چرخه دوباره تکرار می‌شود.

اما همه سرها مودار نیستند. در واقع بعضی از اون ها در واکنش به تغییراتی که بدن در طول زمان متحمل می شود تنک(tonok) می‌شوند. ۹۵ درصد کچلی مردا مربوط به الگوی کچلی مردونه یعنی کچلی ارثی است. برای افرادی توی این شرایط فولیکول ها به شدت نسبت به اثرات هورمون دی هیدرو تستسترون حساس می شوند .این هورمون یکی از مشتقات هورمون تستسترون است.

DHT باعث آب رفتن فولیکول های حساس می شود و موها رو کوتاه تر و نازک تر می‌کند اما از دست دادن موها یکباره صورت نمی گیرد. این مساله تدریجی و با مقیاسی متریک به اسم مقیاس نوروود اندازه گرفته می شود که شدت از دست دادن موها رو نشون می‌دهد.

اول موهای ناحیه گیجگاهی عقب میروند بعد موهای فرق سر با الگویی دایره ای شروع به نازک شدن می کنند و در بالاترین مراحل کچلی این نواحی به هم می رسند و به شدت گسترش پیدا می کنند. در نهایت هم فقط یک حلقه نازک از مو در فرق سر و پشت سر باقی می ماند.

ژنتیک تنها عامل از دست دادن موها نیست. دوره های طولانی استرس پیام هایی به فولیکول ها می دهد و اون ها رو به مرحله استراحت همیشگی می فرستد. بعضی از خانوما این قضیه رو بعد از زایمان تجربه می کنند.

فولیکول ها ممکنه تواناییشون رو برای رفتن به مرحله رشد یا آناژن از دست بدهند. افرادی که شیمی درمانی می کنند موقتا دچار این وضعیت می‌شوند. ممکنه کچل بودن دائمی به نظر برسد اما تحقیقات دانشمندان چیز دیگه ای را نشان داده است. زیر سطح پوست، ریشه های مو که باعث رشدشان میشوند زنده می‌مانند.

دانشمندان با استفاده از این اطلاعات داروهایی رو تولید کرده اند که مرحله استراحت رو کوتاه تر می‌کند و فولیکول ها رو وادار می‌کند تا به مرحله آناژن برند. داروهای دیگه ای با مقابله با الگوی کچلی مردانه از تبدیل تستسترون به DHT جلوگیری می‌کنند که دیگه روی فولیکول های حساس اثر نگذارند و همچنین سلول های بنیادی هم نقش مهمی در تنظیم چرخه رشد دارند.

بنابراین دانشمندا در حال پژوهش هستند که چطور می‌شود با دستکاری این سلول ها فولیکول ها رو ترغیب کرد دوباره شروع به تولید مو کنند. در حالی که دانشمندان روش های احیای موی خودشان را ارتقا میدهند هر کسی که کچل می‌شود یا به سمت کچلی می‌رود باید در نظر داشته باشد که عضو یک گروه بزرگتر است.